INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2015 r. (data wpływu 12 stycznia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 lutego 2015 r. (data wpływu 11 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymywanego dodatku – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymywanego dodatku.
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni jest obywatelką Danii mieszkającą na stałe w Danii. Jej pobyt w Polsce jest tymczasowy, a ośrodek jej interesów życiowych jest w Danii. Od 1 października 2014 r. Zainteresowana jest zatrudniona na umowę o pracę na czas określony (do 31 września 2017 r.) jako lektor języka duńskiego. Ponieważ Wnioskodawczyni jest lektorem wysłanym do pracy na przez duńskie Ministerstwo otrzymuje z tego ministerstwa dodatek w formie pieniężnej. Jest to uregulowane rozporządzeniem Ministra z dnia 10 czerwca 2014 r. dotyczącego lektorów wysyłanych do pracy za granicą.
Zgodnie z decyzją Ministerstwa Finansów Danii z dnia 21 listopada 2006 r. dodatek ten nie jest opodatkowany. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy wspomniany wyżej dodatek jest opodatkowany w Polsce? Zdaniem Wnioskodawczyni, nie ma ona obowiązku płacić z tego tytułu podatku dochodowego w Polsce, a w związku z tym składać w Polsce zeznania o osiągniętych dochodach podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Z kolei stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Zgodnie z art. 3 ust. 2b ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z: pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.
Stosownie do art. 4a ww. ustawy, powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni mieszka na stałe w Danii. Jej pobyt w Polsce jest tymczasowy, a ośrodek jej interesów życiowych jest w Danii. Od 1 października 2014 Zainteresowana jest zatrudniona na umowę o pracę na czas określony (do 31 września 2017 r.) jako lektor języka duńskiego. Ponieważ Wnioskodawczyni jest lektorem wysłanym do pracy przez duńskie Ministerstwo otrzymuje z tego ministerstwa dodatek w formie pieniężnej.
Jest to uregulowane rozporządzeniem Ministra z dnia 10 czerwca 2014 r. dotyczącego lektorów wysyłanych do pracy za granicą. Zgodnie z decyzją Ministerstwa Finansów Danii z dnia 21 listopada 2006 r. dodatek ten nie jest opodatkowany. Zgodnie z art. 14 ust. 1 Konwencji z dnia 6 grudnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz.
U. z 2003 r. Nr 43, poz. 368), z uwzględnieniem postanowień artykułów 15, 17 i 18 pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Jednocześnie jednak w myśl art. 18 ust. 1 ww. Konwencji: Pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, inne niż emerytura, wypłacane przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Jednakże pensje, płace i inne tego rodzaju wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli usługi są świadczone w tym Państwie, a osoba świadcząca te usługi ma miejsce zamieszkania w tym drugim Państwie, i która: jest obywatelem tego Państwa lub nie stała się osobą mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie wyłącznie w celu świadczenia tych usług.
Zatem, z uwagi na to, że przedmiotowy dodatek wypłacany jest w związku z wysłaniem Wnioskodawczyni do pracy przez duńskie Ministerstwo, a wypłata dodatku uregulowana została rozporządzeniem Ministra z dnia 10 czerwca 2014 r. dotyczącego lektorów wysyłanych do pracy za granicą, środki otrzymywane przez Zainteresowaną z ww. tytułu podlegają opodatkowaniu tylko w Danii. W związku z tym przedmiotowy dodatek nie jest opodatkowany w Polsce. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.