INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 stycznia 2015 r. (data wpływu 26 stycznia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W 1987 roku w wyniku dziedziczenia po swoim ojcu Zainteresowana została współwłaścicielką nieruchomości stanowiącej działkę numer 636/1 o obszarze 0,0840 ha, położonej w A., objętej księga wieczystą, w udziale wynoszącym 1/6 części.
W 2001 roku na podstawie umowy darowizny sporządzonej przez notariusza dnia 2 marca 2001 r. Wnioskodawczyni została obdarowana udziałem wynoszącym 4/6 części w nieruchomości stanowiącej działkę numer 636/1 o obszarze 0,0840 ha, położonej w A., objętej księga wieczystą. Po dokonaniu wyżej powołanej umowy darowizny w przedmiotowej nieruchomości łącznie przysługiwał Zainteresowanej udział wynoszący 5/6 części. Działka numer 636/1 uległa podziałowi geodezyjnemu na działkę numer 636/3 o obszarze 0,0420 ha oraz na działkę numer 636/4 o obszarze 0,0420 ha.
W 2011 roku na podstawie umowy zniesienia współwłasności sporządzonej przez notariusza dnia 16 lutego 2011 roku, między Wnioskodawczynią a drugą współwłaścicielką B.C. dokonano zniesienia współwłasności nieruchomości objętej księgą wieczystą, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek spłat czy dopłat. Na podstawie wyżej wskazanej umowy zniesienia współwłasności wyłączną właścicielką działki numer 636/3 o obszarze 0,0420 ha została Zainteresowana, natomiast wyłączną właścicielką działki numer 636/4 została B.C.
Łączna wartość przedmiotów umowy zniesienia współwłasności wynosiła w 2011 r. 670 000,00 złotych, w tym wartość działki numer 636/3 wynosiła 500 000,00 złotych, a wartość działki numer 636/4 wynosiła 170 000,00 złotych. W roku 2015 Zainteresowana zamierza sprzedać nieruchomość stanowiącą działkę numer 636/3 o obszarze 0,0420 ha, objętą księgą wieczystą. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy w związku z dokonaniem podziału współwłasności zgodnie z opisaną wcześniej sytuacją za datę nabycia nieruchomości uznaje się rok 2001 – nabycie w drodze umowy darowizny, czy rok 2011 – nabycie w drodze umowy zniesienia współwłasności oraz czy w związku z tym w przypadku sprzedaży w roku 2015 wystąpi podatek dochodowy od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawczyni, za rok nabycia nieruchomości powinno się przyjąć częściowo rok 1987 rok, a częściowo rok 2001, zatem podatek dochodowy w związku ze zdarzeniem przyszłym – umową sprzedaży działki numer 636/3 nie wystąpi. Swoje stanowisko Zainteresowana uzasadniła w nw. sposób.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych każda czynność prawna, przedmiotem której jest odpłatne zbycie nieruchomości stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Dla ustalenia czy zbycie prawa własności nieruchomości nastąpiło z zachowaniem 5-letniego terminu konieczne jest ustalenie momentu nabycia nieruchomości. W przedmiotowej sprawie do nabycia nieruchomości – według Zainteresowanej – doszło częściowo w wyniku dziedziczenia, a częściowo poprzez zawarcie umowy darowizny.
W wyniku dokonania umownego zniesienie współwłasności dokonano jedynie konkretyzacji działek przypadających określonym współwłaścicielką nieruchomości. Ponadto dokonanie umowy zniesienia współwłasności nie powinno być rozpatrywane w kategoriach nabycia, ponieważ zniesienie współwłasności mieściło się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielkom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat.
Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej linii orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli: podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym. Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione powyższe warunki, zniesienie współwłasności nieruchomości nie może być rozpatrywane w kategoriach nabycia.
W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie Zainteresowana uważa, że za rok nabycia nieruchomości powinno się przyjąć częściowo rok 1987, a częściowo rok 2001, zatem podatek dochodowy w związku z zawarciem planowanej umowy sprzedaży nie wystąpi. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Końcowo informuje się również, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego, przedstawionym przez Zainteresowaną i stanowiskiem Zainteresowanej. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.