INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2009 r. (data wpływu 11.05.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przewidywanych do wypłaty premii pieniężnych – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 11 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przewidywanych do wypłaty premii pieniężnych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego. W ramach sprzedaży Spółka zawiera z odbiorcami umowy gwarantujące tym odbiorcom premie pieniężne w zależności od wysokości dokonanych w Spółce zakupów. Premie te są premiami progresywnymi, tzn. im wyższy zakup tym wyższy % premii.
A zatem na początku kwartału czy roku ostateczna wysokość premii dla danego odbiorcy nie jest ostatecznie znana, chociaż wiadomo jest, że premię Spółka wypłaci i jej wysokość jest z dużym prawdopodobieństwem możliwa do ustalenia. W związku z powyższym Spółka przewidywaną do wypłaty premię chciałaby naliczać w okresach miesięcznych i zaliczać je w koszty działalności w księgach rachunkowych. Premie rozliczane są przez kontrahentów fakturami kwartalnymi, w jednym przypadku wystawiana jest co miesiąc faktura zaliczka na stałą kwotę (ostateczne rozliczenie na koniec roku) i w jednym przypadku faktura wystawiana jest po zakończeniu roku. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy tak naliczone koszty przyszłych premii pieniężnych będą dla Spółki kosztem uzyskania przychodów w momencie ich naliczenia i zarachowania dla celów ustalenia zaliczki miesięcznej na podatek? Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do postanowień art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
Wg zaś postanowień ust. 4e tegoż przepisu za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. W tej sytuacji, zdaniem Spółki, naliczone zaliczki na poczet premii pieniężnej winny stanowić koszt uzyskania przychodów przy ustalaniu zaliczki na podatek dochodowy.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).
Zgodnie z tymi uregulowaniami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Ponoszone koszty należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.
Zatem, każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu, poza wyraźnie wskazanymi w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, powinien być uznany za koszt uzyskania przychodów. Do tak zdefiniowanych kosztów ustawodawca zalicza zarówno takie wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów w danym momencie, w związku z art. 12 ust. 1 lub art. 12 ust. 3 ww. ustawy, jak i te, których nie można w ten sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż w ramach sprzedaży Spółka zawiera z odbiorcami umowy gwarantujące tym odbiorcom premie pieniężne w zależności od wysokości dokonanych w Spółce zakupów. Premie te są premiami progresywnymi, tzn. im wyższy zakup tym wyższy % premii. Na początku kwartału czy roku ostateczna wysokość premii dla danego odbiorcy nie jest ostatecznie znana, chociaż wiadomo jest, że premię Spółka wypłaci i jej wysokość jest z dużym prawdopodobieństwem możliwa do ustalenia. Spółka przewidywaną do wypłaty premię chciałaby naliczać w okresach miesięcznych i zaliczać je w koszty działalności w księgach rachunkowych.
W świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych pobrane wpłaty na poczet dostaw towarów i usług nie stanowią przychodów. Wynika to z treści art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Reasumując, poniesione wydatki na poczet dostaw towarów i usług nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów, gdyż wydatki te nie wiążą się z osiągniętym przychodem.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów Tym samym, faktyczne koszty premii pieniężnych stanowić będą dla Spółki koszt uzyskania przychodów w momencie ujęcia ich w księgach rachunkowych (zaksięgowania) na podstawie otrzymanej faktury.
Zatem naliczone koszty przyszłych premii pieniężnych nie będą dla Spółki kosztem uzyskania przychodów w momencie ich naliczenia i zarachowania dla celów ustalenia zaliczki miesięcznej na podatek dochodowy od osób prawnych. Interpretacja dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.