INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2011 r. (data wpływu 16 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka zgodnie z wydanym pozwoleniem zintegrowanym z dnia 23.04.2004 r. oraz późniejszymi zmianami, decyzja z dnia 11.06.2010 r. eksploatuje składowisko odpadów komunalnych. W chwili obecnej odpady są składowane na kwaterze składowiskowej nr X. W chwili obecnej Spółka prowadzi działania zmierzające do wybudowania sortowni odpadów komunalnych wraz z instalacją do produkcji paliwa alternatywnego oraz infrastrukturą towarzyszącą (w dniu 14.07.2010 r. została zawarta umowa na wykonanie projektu ww. przedsięwzięcia, umowa jest w ostatniej fazie realizacji).
Działania inwestycyjne będą obejmowały m. in.: roboty budowlane, wykonanie infrastruktury technicznej (towarzyszącej) niezbędnej dla prawidłowej pracy zakładu, zakup maszyn i urządzeń oraz niezbędnego wyposażenia składających się na nowatorski ciąg technologiczny. W celu uzyskania pożyczki na preferencyjnych warunkach na realizację ww. projektu, Spółka podpisała umowę w dniu 29.03.2011 r. i nabywa usługi doradcze, bezpośrednio związane z pozyskaniem środków krajowych.
Usługi te obejmują m. in.: sporządzenie dokumentów niezbędnych do ubiegania się o przyznanie pożyczki na preferencyjnych warunkach oraz będą obejmowały usługi w zakresie doradztwa w trakcie korzystania z ww. pożyczki oraz przy rozliczeniu ww. pożyczki. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Środki uzyskane w przyszłości z ww. pożyczki będą służyły Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych. Wydatki na usługi doradcze związane z uzyskaniem pożyczki na preferencyjnych warunkach przez Spółkę będą finansowane wyłącznie ze środków własnych Spółki.
Na obecnym etapie Spółka nie może określić, czy pożyczka na preferencyjnych warunkach będzie stanowiła pełną kwotę poniesionych przez Spółkę wydatków objętych zakresem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, gdyż taka decyzja pozostaje w gestii organu przyznającego ww. pożyczkę, decyzji takiej Spółka na dzień dzisiejszy jeszcze nie otrzymała. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatki na usługi doradztwa dotyczące uzyskania pożyczki na preferencyjnych warunkach dla działania Gospodarka Odpadami i Ochrona Powierzchni Ziemi w ramach środków krajowych Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia?
Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zgodnie z powyższym uregulowaniem, aby poniesiony wydatek mógł być zakwalifikowany jako koszt uzyskania przychodów muszą być spełnione dwa podstawowe warunki. Po pierwsze, koszt musi zostać poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, bądź zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Po drugie, nie może być zakwalifikowany do grupy kosztów nie uznawanych przez ustawę za koszty uzyskania przychodów.
Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, poza wskazanymi w art. 16 ust. 1 ustawy, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem funkcjonowania źródła przychodów. Formalnym warunkiem zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest natomiast właściwe udokumentowanie faktu poniesienia danego wydatku. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonują podziału kosztów na koszty bezpośrednio związane z przychodami i koszty pośrednie.
Kwestię momentu potrącenia kosztów pośrednich reguluje przepis art. 15 ust. 4d ustawy, który stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich cześć dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Podkreślić należy, że jako koszty pośrednie przyjmowane są przede wszystkim koszty funkcjonowania podatnika, których ponoszenie jest związane z prowadzeniem działalności.
Do takich kosztów należy zaliczyć wydatki związane z korzystaniem z usług doradztwa w zakresie pozyskania środków finansowych. Wyżej wymienione przedsięwzięcie Spółki ma na celu rozwój działalności, a tym samym również zabezpieczenie i powiększenie źródła przychodów podatkowych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397).
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy (…). Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami.
Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.
Jednocześnie zauważyć należy, że obowiązkiem podatników, jako odnoszących ewentualną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, w oparciu o zgromadzone dowody, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ww. ustawy.
I tak, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera legalnych definicji ww. pojęć.
Zgodnie jednak z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Natomiast pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.
Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Każdy z tych wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy. Jako koszty pośrednie przyjmowane są przede wszystkim koszty funkcjonowania podatnika, których ponoszenie jest związane z całokształtem prowadzonej działalności.
W tym miejscu stwierdzić należy, że co do zasady koszty związane z usługami doradczymi kwalifikuje się jako koszty ogólne działalności związane z funkcjonowaniem firmy, które zalicza się do pośrednich kosztów uzyskania przychodu. Kwestię potrącalności kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami, reguluje przepis art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, iż koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia.
Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
W myśl art. 15 ust. 4e ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f - 4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działania inwestycyjne zmierzające do wybudowania sortowni odpadów komunalnych wraz z instalacją do produkcji paliwa alternatywnego oraz infrastrukturą towarzyszącą.
W celu uzyskania pożyczki na preferencyjnych warunkach na realizację ww. projektu, Spółka nabywa usługi doradcze, bezpośrednio związane z pozyskaniem ww. pożyczki. Usługi te obejmują m. in.: sporządzenie dokumentów niezbędnych do ubiegania się o przyznanie pożyczki na preferencyjnych warunkach oraz będą obejmowały usługi w zakresie doradztwa w trakcie korzystania z ww. pożyczki oraz przy jej rozliczeniu. Wydatki na usługi doradcze związane z uzyskaniem pożyczki na preferencyjnych warunkach przez Spółkę będą finansowane wyłącznie ze środków własnych Spółki.
Biorąc zatem pod uwagę przytoczony stan faktyczny wskazać należy, iż brak jest możliwości powiązania z konkretnym przychodem podatnika ww. wydatków związanych ze skorzystaniem z ww. usług doradczych. Koszty te są jednakże niewątpliwie związane z przedmiotem działalności Spółki, bowiem służą uzyskaniu dofinansowania w ramach tej działalności. Zatem, są to koszty związane z funkcjonowaniem Spółki i jako takie stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów.
W związku z powyższym, skoro przedmiotowe wydatki stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, stosownie do art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinny być potrącalne w dacie ich poniesienia. Reasumując, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wydatki na usługi doradztwa dotyczące uzyskania przedmiotowej pożyczki, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako koszty pośrednie w dacie ich poniesienia. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.