INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej przedstawione we wniosku z 29 lipca 2014 r. (data wpływu 5 sierpnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składki na rzecz izb gospodarczych (pytanie nr 1) – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 5 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składki na rzecz izb gospodarczych (pytanie nr 1); ustalenia limitu, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (pytanie nr 2). We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka jest wielooddziałowym podmiotem gospodarczym, będącym polskim podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podatku od towarów i usług, rozliczającym się w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie prowadzonych ksiąg handlowych.
Spółka powstała w roku 1991, natomiast w dniu 31.01.2014 r. połączyła się ze spółką S.A. (dalej: „B”) w trybie połączenia przez przejęcie, przy czym spółką przejmującą był Wnioskodawca. Obecnie 100% akcji Wnioskodawcy posiada „C” S.A. Spółka jest znaczącym na rynku krajowym dostawcą soli przeznaczonej do zimowego utrzymania dróg oraz największym odbiorcą złomu miedzi w Polsce. Jest także właścicielem najnowocześniejszego w Europie Terminalu, uruchomionego w Porcie (…).
Oprócz powyższego, Spółka prowadzi także działalność w tych obszarach, w których do stycznia 2014 r. prowadziła ją spółka „B”, a więc w zakresie produkcji związków renu (wykorzystywanych w technice lotniczej), kruszyw drogowych, odzysku surowców z wymurówek z pieców hutniczych oraz przetwarzania elektroodpadów (zużytego sprzętu RTV i AGD). W związku z prowadzeniem działalności w tak wielu obszarach – Spółka jest członkiem kilku izb gospodarczych, w tym: Izby Gospodarczej M., Zachodniej Izby Gospodarczej, Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej. Zgodnie z postanowieniami ich statutów – działają one na podstawie ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o izbach gospodarczych (t.j.
Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 710), izby gospodarcze są dobrowolnymi i mającymi osobowość prawną organizacjami samorządu gospodarczego. Celem działania izb jest reprezentacja podmiotów w nich zrzeszonych; w szczególności wobec organów państwowych oraz kształtowanie i rozpowszechnianie zasad etyki działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. (t.j.
Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, z wyjątkiem składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw – do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy składki na rzecz izb gospodarczych mogą co do zasady być rozpoznawane jako koszt uzyskania przychodu?
Czy limit, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c) ustawy, mówiący o „kwocie odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym” w tym konkretnym przypadku powinien być obliczany jako 0,15% kwoty wynagrodzeń z 2013 r. obu połączonych w styczniu 2014 r. spółek (a więc: Wnioskodawcy i ”B”), czy też tylko jako 0,15% kwoty wynagrodzeń z 2013 r. Wnioskodawcy (a więc tej przejmującej)? Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 2 został rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną wydaną w dniu 03 listopada 2014 r. nr ILPB3/423-390/14-3/KS.
Zdaniem Wnioskodawcy, aby wydatek na opłacenie przedmiotowych składek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki: wydatek powinien być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (o czym stanowi art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), organizacja, na rzecz której opłacane są składki, powinna zrzeszać przedsiębiorców i pracodawców, organizacja powinna działać na podstawie odrębnych ustaw, łączna kwota rozpoznanych kosztów z tego tytułu nie może przekraczać 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne.
W stanie faktycznym Spółka wskazała, iż zajmuje się m.in. produkcją kruszyw drogowych, a także handlem złomem, głównie metali kolorowych. W celu zacieśniania współpracy z innymi podmiotami z branży, posiadania profesjonalnego reprezentanta a także uczestniczenia w procesie kształtowania i rozpowszechniania zasad etyki działalności gospodarczej – jest członkiem izb gospodarczych, działających na podstawie ustaw. Członkostwo ma charakter dobrowolny i wiąże się m.in. z obowiązkiem regularnego opłacania składek członkowskich na rzecz tych organizacji. Przynależność do ww. organizacji wiąże się z wieloma korzyściami dla Spółki.
Dzięki członkostwu Spółka posiada realny wpływ na rozwój branży, w której działa. Stwarza ono także możliwość zacieśnienia relacji z kontrahentami (jak i pozyskania nowych) podczas organizowanych przez izby spotkań, co w konsekwencji służy zwiększeniu osiąganych przez Spółkę przychodów.
Mając na uwadze powyższe, a w szczególności: fakt, iż wydatki te są ponoszone w celu osiągnięcia przychodu, lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, organizacje, na rzecz których opłacane są składki – zrzeszają przedsiębiorców (będących zarazem pracodawcami), organizacje te działają na podstawie odrębnych ustaw, wydatki na opłacenie przedmiotowych składek mogą być, w opinii Spółki, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.
Odnosząc się natomiast do kwestii limitu określonego w art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c) ustawy, mówiącego o kwocie odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym – to w opinii Spółki powinien on być obliczany jako 0,15% kwoty wynagrodzeń z 2013 r. obu połączonych w styczniu 2014 r. spółek (a więc: Wnioskodawcy i ”B”). Przemawiają za tym zapisy art. 93 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), zgodnie z którym osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych – wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.
Skoro więc w przepisie tym mowa o przejściu na podmiot przejmujący uprawnień podmiotu przejmowanego – to będą nimi, w opinii Spółki, również te uprawnienia, które dotyczą prawa do odniesienia w ciężar kosztów wydatków na składki wynikające z członkostwa w izbach gospodarczych, obliczone w oparciu o limit wynikający z sumy wynagrodzeń obu łączących się spółek. Przemawiają za tym także zasady logiki, w szczególności – oba łączące się w styczniu 2014 r. podmioty miały właściwe dla siebie obszary aktywności biznesowej, które zostały zachowane (nadal generując przychody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych).
Zasadne więc będzie umożliwienie wyliczenia przedmiotowego limitu w oparciu o sumę wynagrodzeń za 2013 r. obu łączących się spółek. Podsumowując – zdaniem Wnioskodawcy, składki na rzecz izb gospodarczych mogą co do zasady być rozpoznawane jako koszt uzyskania przychodu, przy zastosowaniu limitu odpowiadającego 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym z 2013 r. obu połączonych w styczniu 2014 r. spółek. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów.
W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
I tak, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, z wyjątkiem: składek organizacji spółdzielczych na rzecz związków rewizyjnych i Krajowej Rady Spółdzielczej, z tym że górną granicę składki określi minister właściwy do spraw finansów publicznych w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Spółdzielczej (art.
16 ust. 1 pkt 37 lit. a) ustawy) oraz składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw - do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,15% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne (art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c ustawy).
Z powyższego wynika więc, że jednym z wyjątków od zasady niezaliczania do kosztów uzyskania przychodów składek w organizacjach, w których członkostwo jest dobrowolne (fakultatywne), są składki (w określonym tym przepisem limicie) na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw - art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wyżej wymieniony przepis art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c) jest wyjątkiem od ogólnej reguły zapisanej w art. 16 ust. 1 pkt 37, zgodnie z którą za koszty uzyskania przychodów nie uważa się składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa i jako taki musi być interpretowany ściśle.
W konsekwencji, aby wydatek na opłacenie przedmiotowych składek mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, muszą być spełnione łącznie następujące przesłanki: wydatek powinien być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu, organizacja, na rzecz której opłacane są składki, zrzesza przedsiębiorców i pracodawców, organizacja ta działa na podstawie odrębnych ustaw (właściwych ze względu na wskazaną w przepisie cechę przynależności do danej kategorii).
W stanie faktycznym Spółka wskazała, że w związku z prowadzeniem działalności w wielu obszarach Spółka jest członkiem kilku izb gospodarczych, w tym: Izby Gospodarczej M, Zachodniej Izby Gospodarczej, Ogólnopolskiej Izby Gospodarczej, które to Izby działają na podstawie ustawy o izbach gospodarczych. Izby te są dobrowolnymi, posiadającymi osobowość prawną, organizacjami samorządu gospodarczego, których celem jest reprezentacja podmiotów w nich zrzeszonych.
W przedstawionym stanie faktycznym Spółka wykazała, że spełnione zostały warunki, określone w przywołanym powyżej przepisie art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a mianowicie, że organizacje, na rzecz których opłacane są składki, działają na podstawie odrębnej ustawy (ustawa o izbach gospodarczych), zrzeszają przedsiębiorców a członkostwo w nich ma charakter dobrowolny. Ponadto, Spółka wykazała, że przynależność do ww. organizacji wiąże się z wieloma korzyściami dla niej, w szczególności wydatki z tyt. składki członkowskiej służą zwiększaniu osiąganych przez Spółkę przychodów.
Wobec powyższego, wydatek na opłacenie składek na rzecz wskazanych Izb Gospodarczych spełnia definicję kosztów uzyskania przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Tym samym, skoro członkostwo Spółki we wskazanych organizacjach ma charakter dobrowolny (nie jest obowiązkowe) a składki są płacone na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw to składki na rzecz tych organizacji stanowią koszty uzyskania przychodów.
Podsumowując, składki na rzecz Izb Gospodarczych, o których mowa w opisie sprawy, mogą być rozpoznawane jako koszt uzyskania przychodów do wysokości limitu określonego w art. 16 ust. 1 pkt 37 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.