INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wspólnoty Mieszkaniowej, przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2010 r. (data wpływu 30.07.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: przychodu uzyskanego z tytułu refundacji odsetek od kredytu bankowego – jest nieprawidłowe, kosztów uzyskania przychodów z tytułu zapłaconych odsetek od kredytu bankowego – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 30 września 2010 r. (data wpływu 07.10.2010 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: przychodu uzyskanego z tytułu refundacji odsetek od kredytu bankowego, kosztów uzyskania przychodów z tytułu zapłaconych odsetek od kredytu bankowego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wspólnota mieszkaniowa na remont budynku zaciągnęła kredyt bankowy. Odsetki obciążyły koszty finansowe Wspólnoty.
Wspólnota zwróciła się jednocześnie do Gminy o pomoc w spłacie odsetek od kredytu. Gmina, wyrażając zgodę na refundację odsetek, podpisała ze Wspólnotą Mieszkaniową umowę. W myśl postanowień umowy, Gmina wpłacała odsetki na rachunek bankowy wspólnoty. Kwoty te stanowiły przychody finansowe Wspólnoty. W piśmie z dnia 30 września 2010 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca wyjaśnił, iż: Wspólnota zaciągnęła kredyt bankowy z przeznaczeniem na remont kapitalny dachu, podpisując z bankiem umowę kredytu inwestycyjnego.
Uruchomienie kredytu nastąpiło w dniu 22.12.2006 r., całkowita spłata kredytu nastąpiła w dniu 04.05.2010 r., umowę na refundację odsetek pomiędzy Gminą a Wspólnotą Mieszkaniową podpisano dnia 05.02.2007 r., zgodnie z § 4 umowy o spłatę odsetek, Gmina dokonywała wpłat na rachunek bankowy Wspólnoty Mieszkaniowej w okresie od 31.01.2007 r. do 31.12.2009 r., Wspólnota Mieszkaniowa nie dysponuje informacją co do źródeł dochodów Gminy. Treść umowy pn.
„Umowa o spłatę odsetek zawarta, w związku z uruchomieniem programu – systemu dofinansowania remontów oraz kredytów remontowych dla wspólnot mieszkaniowych subsydiowanych przez władze Gminy zawartym w wieloletnim programie gospodarowania zasobem mieszkaniowym Gminy na lata 2004 - 2008” sugeruje jako źródło finansowania dochody własne Gminy. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy przychód z refundacji odsetek należy traktować jako pochodzący z gospodarki zasobem mieszkaniowym korzystającym ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na mocy art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czy też spoza gospodarki zasobem mieszkaniowym i opodatkować na zasadach ogólnych? Czy zapłacone przez Wspólnotę Mieszkaniową odsetki od kredytu są kosztami uzyskania przychodu z gospodarki zasobem mieszkaniowym, czy spoza gospodarki zasobem mieszkaniowym i mogą pomniejszać dochód podlegający opodatkowaniu?
Zdaniem Wnioskodawcy, przychody z tytułu refundacji odsetek od kredytu nie stanowią przychodów z gospodarki zasobem mieszkaniowym i podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych. Zapłacone odsetki od kredytu są kosztem uzyskania przychodu spoza gospodarki zasobem mieszkaniowym i pomniejszają dochód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Stanowisko takie prezentuje również w wydanej interpretacji indywidualnej Izba Skarbowa w Poznaniu nr ILPB3/423-224/08-7/ŁM. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.). Zgodnie z art. 6 powołanej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej.
Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu. Zasadniczym źródłem przychodów wspólnoty mieszkaniowej, zgodnie z art. 15 wskazanej ustawy, są zaliczki wnoszone przez jej członków w formie bieżących opłat na pokrycie kosztów zarządu. Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 powyższej ustawy, przychodami (…) są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne (pkt 1), jak również inne, nie wymienione szczegółowo w ustawie zdarzenia, których skutkiem jest przyrost majątku podatnika. Bez znaczenia jest źródło pochodzenia tych środków, tzn. czy zostały one wypracowane wskutek prowadzenia działalności gospodarczej, uzyskane jako pożytki zrealizowane przez wspólnotę z nieruchomości wspólnej czy też otrzymane w inny przewidziany tą ustawą sposób.
Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto Wspólnoty Mieszkaniowej (bądź są wpłacane do kasy), bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią w rozumieniu ustawy podatkowej przychód.
Natomiast wszelkie koszty ponoszone przez Wspólnotę, mające związek z uzyskanym przychodem są kosztami uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Dochodem Wspólnoty, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, która – w myśl art. 7 ust. 1 tejże ustawy – stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym.
Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. W przedstawionym stanie faktycznym, Wspólnota Mieszkaniowa zaciągnęła kredyt bankowy z przeznaczeniem na remont budynku, zwracając się jednocześnie do Gminy o pomoc w spłacie odsetek od tego kredytu.
Gmina, wyrażając zgodę na refundację odsetek od kredytu, podpisała ze Wspólnotą w dniu (…) 2007 r. umowę o spłatę odsetek, na mocy której dokonywała wpłat na rachunek bankowy Wspólnoty w okresie od 31.01.2007 r. do 31.12.2009 r. Całkowita spłata kredytu nastąpiła w dniu 04.05.2010 r. Uwzględniając powyższe, a także mając na uwadze regulacje art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…), należy wskazać na treść art. 16 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
Powyższe oznacza, że zapłacone przez Wspólnotę Mieszkaniową odsetki od kredytu są kosztem uzyskania w dniu dokonania ich zapłaty bankowi. Ponadto, w myśl art. 12 ust. 4 pkt 6a ww. ustawy, do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Z przepisu tego wynika, że wydatki zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a następnie zwrócone, stanowią przychody w rachunku podatkowym. Zatem zwrócone przez Gminę odsetki, jako otrzymane pieniądze stanowią przychód Wspólnoty w dniu ich otrzymania, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.
Jak wynika z treści powyższej regulacji, aby dochód podmiotów, o których w tym przepisie mowa, korzystał ze zwolnienia przedmiotowego, muszą być spełnione dwa warunki, a mianowicie: dochody muszą być uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, dochody te muszą być przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych. Podkreślenia wymaga fakt, iż oba te warunki muszą być spełnione łącznie.
Przez pojęcie „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć: znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np.: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże, pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno - remontowe, urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki – doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo -kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telefoniczne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia).
Związane z wyżej wymienionymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami opłaty (czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolny będzie od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.
Natomiast opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie dochód osiągnięty z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkalnymi, bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany. Z definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo PWN) wynika, że pojęcie „gospodarki” nie ogranicza się tylko do zarządzania i dysponowania, ale obejmuje także całość mechanizmów i warunków działania podmiotów gospodarczych związanych z wytwarzaniem i podziałem dóbr i usług.
Uwzględniając zakres tak rozumianego pojęcia „gospodarka” oraz pojęcia „zasoby mieszkaniowe”, na które składają się, zgodnie z wyżej wymienionymi wyjaśnieniami, m. in. budynki mieszkalne, uzasadnione jest stwierdzenie, że przez gospodarkę zasobami mieszkaniowymi należy rozumieć całość podejmowanych działań mających na celu prawidłowe gospodarowanie substancją mieszkaniową znajdującą się w wybudowanych budynkach mieszkalnych. Przejawia się to m. in. w ponoszeniu kosztów (wydatków) mających związek z utrzymaniem istniejących zasobów mieszkaniowych w należytym stanie.
Tego rodzaju kosztami są m. in. zapłacone odsetki od kredytu zaciągniętego na remont budynku mieszkalnego (zasobu mieszkaniowego, w analizowanym przypadku części wspólnej – dachu). Spłata kredytu, jak i odsetek od niego jest zatem niezbędna dla utrzymania zasobów mieszkaniowych przez Wspólnotę. Omawiane koszty pomniejszają przychody osiągnięte z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, a tym samym mają wpływ na ustalenie dochodu z tej gospodarki. Dochód ten w przypadku przeznaczenia na cele związane z utrzymaniem istniejących zasobów mieszkaniowych wolny jest od podatku dochodowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Reasumując powyższe wyjaśnienia, wydatki poniesione na spłatę odsetek od kredytu zaciągniętego na remont dachu stanowią dla Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów z prowadzonej gospodarki zasobami mieszkaniowymi w dniu dokonania ich zapłaty bankowi, natomiast zwrócone przez Gminę odsetki, jako otrzymane pieniądze, stanowią przychód Wspólnoty w dniu ich otrzymania. Dochód powstały z tego tytułu będzie zwolniony z opodatkowania, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod warunkiem przeznaczenia go na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.
W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, iż rozstrzygnięcie w niej zawarte dotyczy sprawy konkretnego zainteresowanego i nie jest wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.