INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej, przedstawione we wniosku z dnia 20 listopada 2008 r. (data wpływu 24.11.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uwzględnienia przy ustaleniu podstawy opodatkowania umorzonych odsetek - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 24 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 12 stycznia 2009 r. (data wpływu 14.01.2009 r.) – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie uwzględnienia przy ustaleniu podstawy opodatkowania umorzonych odsetek. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Spółdzielnia Mieszkaniowa w związku z brakiem zapłaty za opłatę eksploatacyjną skierowała do Sądu pozew i uzyskała wyrok. W wyroku zasądzono pretensję podstawową, koszty sądowe oraz odsetki.
Równocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w Statucie Spółdzielni wpisany jest obowiązek naliczania odsetek. Spółdzielnia zasądzone kwoty zaksięgowała, w tym odsetki, na dochody przyszłych okresów. Dłużnik spłacił pretensję główną oraz koszty sądowe. Spółdzielnia umorzyła odsetki. Umorzone odsetki spisano w przychody finansowe i koszty finansowe. Przychody finansowe nie zwiększyły podstawy opodatkowania, ponieważ nie wpłynęły na konto Spółdzielni. W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych. Czy Spółdzielnia powinna w podatku dochodowym od osób prawnych przyjąć koszty umorzonych odsetek do podstawy opodatkowania jako koszty nieuzasadnione?
We wniosku Spółdzielnia nie przedstawiła własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym w dniu 31 grudnia 2008 r., pismem nr ILPB3/423-772/08-02/ŁM wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych. Zdaniem Wnioskodawcy, zasądzona w wyroku sądowym pretensja podstawowa, koszty sądowe oraz odsetki należy zaksięgować. Odsetki sądowe są dochodem przyszłych okresów i stają się sprzedażą opodatkowaną po dokonaniu zapłaty przez dłużnika. W przypadku umorzenia odsetek dłużnikowi nie mają one wpływu na podstawę podatku dochodowego od osób prawnych, ponieważ nie wpłynęły na konto Spółdzielni.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Ustawową definicję kosztów uzyskania przychodów zawiera art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), który to przepis stanowi, i kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wskazać ponadto należy, iż na gruncie języka polskiego „koszt” znaczy tyle co: „suma pieniędzy wydatkowana na kupno lub opłacenie czegoś; nakład pieniężny na określony cel; wartość, cena” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, 2003 r.).
Z przedstawionego stany faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w związku z brakiem zapłaty za opłatę eksploatacyjną skierował do Sądu pozew uzyskując wyrok, w którym zasądzono pretensję podstawową, koszty sądowe oraz odsetki. Dłużnik spłacił pretensję główną oraz koszty sądowe. Odsetki natomiast zostały przez Spółdzielnię umorzone. Zgodnie z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
A contrario, za koszt uzyskania przychodów należy uznać naliczone i faktycznie zapłacone odsetki pod warunkiem jednak, że stanowią one wydatek poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe oznacza, że niezapłacone odsetki od zobowiązań nie stanowią kosztu uzyskania przychodu u dłużnika. Generalnie umorzenie naliczonych odsetek nie wywołuje skutków podatkowych tzn. nie powoduje powstania przychodu u Wnioskodawcy, jednocześnie nie stanowi u niego kosztu uzyskania przychodu. Biorąc powyższe pod uwagę, umorzone odsetki od zaległych opłat eksploatacyjnych nie będą stanowić w Spółdzielni kosztów uzyskania przychodów.
Umorzenia odsetek nie można bowiem powiązać z wydatkami poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Jednocześnie dodaje się, że wniosek Spółdzielni w zakresie stanu faktycznego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 12 lutego 2009 r., nr ILPB1/415-963/08-4/AMN.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.