INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Parafii przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2010 r. (data wpływu 22 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 22 września 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 02 grudnia 2010 r. (data wpływu 03 grudnia 2010 r.) oraz o brakującą opłatę – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego. Program „Kolekcja” ma na celu pozyskanie środków na dokończenie budowy domu parafialnego oraz budowy nowego kościoła. Program adresowany będzie do właścicieli sklepów i punktów usługowych, którzy zakupią od Parafii kupony – cegiełki oraz otrzymają książeczki.
Klient dokonujący zakupu powyżej 30 zł brutto otrzyma 1 kupon – cegiełkę. Zebranie w książeczce określonej liczby kuponów upoważnia do zakupu jednej z monet serii kolekcjonerskiej wytłoczonej specjalnie na potrzeby programu w preferencyjnej cenie 5 zł. Kupon – cegiełka w cenie 0,15 zł za sztukę rozdawany będzie klientom podczas zakupów za min. 30 zł. Kupony – cegiełki w arkuszach po 400 sztuk kupuje od Parafii właściciel sklepu biorący udział w programie pomocowym. Monety kolekcjonerskie (X) 12 różnych wzorów, ukazywać się będą przez minimum 2 lata. Monety będą również pełniły funkcje cegiełek, których koszt nabycia w Parafii wyniesie 39 zł.
Wymiana punktów – cegiełek zebranych do książeczek na monetę kolekcjonerską dokonywać się będzie na terenie Parafii. Jednym z podstawowych punktów zaproponowanego mechanizmu programu jest wspieranie lokalnej przedsiębiorczości poprzez zachęcenie klientów do dokonywania w nich zakupów. Punkty usługowe oraz sklepy będą specjalnie oznaczone, aby każdy konsument mógł je łatwo zidentyfikować. Poprzez wsparcie lokalnej prasy, lista punktów biorących udział w programie będzie publikowana. Dzięki programowi każdy mieszkaniec będzie mógł przyczynić się do powstania nowego kościoła bez nadmiernego zaangażowania finansowego i czasowego.
W najbliższym czasie Parafia planuje pozyskanie kredytu bankowego – środki z programu „Kolekcja” byłyby przeznaczone na spłatę rat kredytu.
W piśmie uzupełniającym z dnia 02 grudnia 2010 r. (data wpływu 03 grudnia 2010 r.), Wnioskodawca wskazał, że: kredyt bankowy został zaciągnięty na dokończenie budowy domu parafialnego, dom parafialny pełni funkcję kaplicy, gdzie wierni gromadzą się na nabożeństwa oraz plebanii z salką na spotkania duszpasterskie z wiernymi oraz biuro parafialne dla wiernych, Parafia nie jest podatnikiem VAT zarejestrowanym w Urzędzie Skarbowym, monety mają jedynie charakter kolekcjonerski, nie stanowią środka płatniczego, nie zawierają też kruszców szlachetnych, tj. złota i srebra. Zawierają jedynie stop „X”, Parafia nie świadczy usług na rzecz lokalnych przedsiębiorców.
Nie reklamuje konkretnych sklepów ani usługodawców. Dzięki zaangażowaniu lokalnej społeczności, w tym m.in. przedsiębiorców, właścicieli sklepów, członków lokalnych stowarzyszeń i władz lokalnej gazety, Wnioskodawca pragnie pozyskać fundusze na dokończenie budowy domu parafialnego i spłatę kredytu zaciągniętego na ten cel. W związku z powyższym zadano następujące pytania dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych. Czy sprzedaż kuponów – cegiełek dla przedsiębiorców będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b) jako pozostała działalność (dochód przeznaczony na budowę kościoła – spłatę kredytu)?
Czy sprzedaż monet – cegiełek za pełną odpłatnością lub o obniżonej cenie w zamian za zebrane przez klientów sklepów kupony – cegiełki (znaczki) będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b) jako pozostała działalność? Czy sprzedaż jest zwolniona na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a) jako niegospodarcza działalność statutowa, czy na podstawie ust. 1 pkt 4a lit. b) jako pozostała działalność i czy w związku z tym, należy prowadzić dokumentację podatkową?
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż kuponów - cegiełek (znaczków) i monet, które nie zawierają metali szlachetnych będzie traktowana jako pozostała działalność kościelnych osób prawnych zwolniona na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b) z uwagi na fakt, iż przeznaczona jest na cele związane z budową obiektów sakralnych. W związku z powyższym, należy zaprowadzić właściwe ewidencje oraz złożyć roczne zeznanie podatkowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 ze zm.), osobami prawnymi są następujące terytorialne jednostki organizacyjne Kościoła: (...) parafie. Z kolei, stosownie do uregulowań zawartych w art. 1 i 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych są osoby prawne i spółki kapitałowe w organizacji, jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej oraz podatkowe grupy kapitałowe.
Zatem Parafia jako terytorialna jednostka organizacyjna Kościoła posiadająca osobowość prawną, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podlega przepisom ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych: z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej, z pozostałej działalności – w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo -wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno - opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odnowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno -opiekuńcze.
Na podstawie art. 17 ust. 1b ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i – bez względu na termin – wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów. W art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uregulowano zwolnienie bezwarunkowe dotyczące dochodów kościelnych osób prawnych z niegospodarczej działalności statutowej.
Wynika z niego, że cel na jaki zostaną przeznaczone i wydatkowane środki nie ma żadnego wpływu na zakres zwolnienia. Co więcej w odniesieniu do tego rodzaju dochodów podatnicy nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Natomiast zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b) powyższej ustawy, ma charakter warunkowy co oznacza, że dochody kościelnych osób prawnych z innej działalności niż niegospodarcza działalność statutowa, będą wolne od podatku tylko z części przeznaczonej i wydatkowanej na cele wymienione w tym przepisie.
Jak wynika z powyższych przepisów, dochody z każdej działalności wynikającej z istoty funkcjonowania Kościoła nie będącej działalnością gospodarczą (działalność statutowa) korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. Natomiast dochody z pozostałej działalności kościelnych osób prawnych są zwolnienie z podatku dochodowego tylko, jeżeli zostaną przeznaczone na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wnioskodawca w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego wskazał, iż będzie dokonywał sprzedaży kuponów – cegiełek (znaczków) i monet, a uzyskane w ten sposób środki finansowe przeznaczy na dokończenie budowy domu parafialnego i budowę nowego kościoła oraz na spłatę rat kredytu zaciągniętego w związku z planowanymi pracami budowlanymi.
Tak więc należy uznać, iż dochody Parafii z tytułu sprzedaży kuponów – cegiełek (znaczków) i monet będą dochodami z działalności innej niż niegospodarcza działalność statutowa, do których zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy spełnieniu warunków określonych w art. 17 ust. 1b.
Odnosząc zatem niniejsze uregulowania prawne do kwestii związanej z obowiązkiem składania zeznania podatkowego, przywołać należy treść art. 25 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w myśl którego podatnik, który złoży właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w formie pisemnej oświadczenie, że jest podatnikiem, którego dochody są wolne od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 i nie osiąga przychodów z działalności wymienionej w art. 17 ust. 1a pkt 1 oraz nie dokonuje wydatków na cele inne niż określone w art. 17 ust. 1b, 1e i 1f – jest zwolniony od obowiązku dokonywania wpłat zaliczek na podatek dochodowy od dnia złożenia tego oświadczenia.
W przypadku zmiany stanu faktycznego uzasadniającego to zwolnienie podatnik, bez wezwania, jest obowiązany stosować przepisy ust. 1 – 4. Zgodnie natomiast z art. 27 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a) i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.
Podatnicy, którzy przeznaczą dochód na cele statutowe zgodnie z ww. przepisami, wykazują osiągnięty dochód jako zwolniony. Reasumując, dochód uzyskany przez Parafię ze sprzedaży kuponów – cegiełek (znaczków) i monet, przeznaczony na dokończenie budowy domu parafialnego i budowę kościoła oraz spłatę kredytu zaciągniętego w tym celu, będzie zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia rocznego zeznania podatkowego zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie dodaje się, że w zakresie opisu zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.