INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2009 r. (data wpływu 23.09.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia kryterium przy wyborze faktycznie zastosowanego kursu walut banku, z którego usług korzysta Spółka – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 września 2009 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismami z dnia 13 listopada 2009 r. oraz 15 grudnia 2009 r. – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: ustalenia właściwego kursu do przeliczenia kwoty otrzymanego kredytu oraz późniejszej spłaty rat kredytowych, ustalenia właściwego kursu stosowanego do przeliczenia lokaty terminowej i naliczonych odsetek bankowych od tej lokaty, określenia kryterium przy wyborze faktycznie zastosowanego kursu walut banku, z którego usług korzysta Spółka.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka otrzymała wpływ należności w walucie EUR na konto bankowe z tyt. zapłaty za wykonane usługi. Zapłatę, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawą o rachunkowości, należy przeliczyć według kursu faktycznie zastosowanego przez bank.
Bank nie podaje kursu, według którego należy przeliczyć walutę na PLN. w sytuacji, gdy bank podaje kilka kursów dziennie, Spółka dokonała przeliczenia po najwyższym kursie kupna banku z dnia wpływu środków na konto. w przypadku zapłaty zobowiązania wobec dostawcy w walucie, zgodnie z ww. ustawami, gdy bank podaje kilka kursów dziennie, Spółka dokonała przeliczenia po najniższym kursie sprzedaży banku z dnia zapłaty. W uzupełnieniu wniosku z dnia 13 listopada 2009 r. (data wpływu 16 listopada 2009 r.) wskazano, iż różnice kursowe Spółka ustala zgodnie z art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W piśmie tym Wnioskodawca wyjaśnił również, iż wniosek w zakresie określenia kryterium przy wyborze faktycznie zastosowanego kursu walut banku, z którego usług korzysta Spółka dotyczy zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jakie kryterium należy przyjąć przy wyborze faktycznie zastosowanego kursu banku, w sytuacji, gdy bank podaje kilka kursów dziennie? Zdaniem Wnioskodawcy, wpływ należności na konto bankowe tytułem zapłaty za wykonaną usługę od odbiorcy i zapłatę z rachunku bankowego za zakupione towary do dostawcy należy przeliczyć wg faktycznie zastosowanego kursu waluty danego banku.
Kursów jest kilka i zdaniem Spółki, należy zastosować najwyższy kurs kupna i najniższy kurs sprzedaży dnia, aby różnice kursowe wpłynęły jak najkorzystniej na wynik finansowy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.
Art. 15 ust. 1 tej ustawy stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż przy ustalaniu wysokości przychodów uzyskanych w walucie obcej lub kosztów poniesionych w walutach obcych stosuje się średni kurs Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu bądź poniesienia kosztu. Powyższe regulacje prawne odnoszące się do przeliczenia przychodów i kosztów poniesionych w walutach obcych mają zastosowanie do wszystkich podatników bez względu na wybraną metodę wyliczania różnic kursowych.
Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie: art. 15a, albo przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania. Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka przyjęła metodę rozliczania różnic kursowych opartą na ustawie podatkowej – wskazaną w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Stosownie zatem do art. 15a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Na podstawie art. 15a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość: przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia, poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia (…).
Z kolei, w myśl art. 15a ust. 3 ww. ustawy, ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość: przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia, poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia (…).
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nakazują zastosowanie kursu faktycznego, nie definiując tego pojęcia. z interpretacji istniejących przepisów wynika, iż są to wszelkie kursy walutowe zastosowane przez podatnika, w tym bankowe, również przy transakcjach walutowych związanych z indywidualną umową z bankiem. Faktycznie zastosowany kurs walutowy nie jest kursem faktycznie zrealizowanym, dlatego nie należy go wiązać wyłącznie z sytuacjami związanymi z zakupem lub sprzedażą walut. Jest to kurs faktycznie użyty m. in. do ustalenia określonej wartości różnicy kursowej.
Faktycznie zastosowany kurs to również taki, po którym dokonuje się faktycznej wyceny w danym dniu, koniecznej dla ustalenia różnic kursowych, m. in. w dacie wpływu lub wypływu waluty obcej na bankowym rachunku walutowym. Przy operacjach bankowych w celu ustalenia różnic kursowych dokonuje się przeliczenia waluty obcej po kursie bankowym, a więc kursie faktycznie zastosowanym. a zatem, do wyceny wartości wpływu lub wypływu waluty przy operacjach bankowych należy przyjmować kurs bankowy, tj. kurs faktycznie zastosowany, odpowiednio kurs kupna bądź kurs sprzedaży banku, z usług którego podatnik korzysta.
Natomiast, na podstawie art. 15a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli przy obliczaniu wartości różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, przyjmuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż tabela kursów ogłaszana przez bank, z którego usług korzysta Spółka, zmienia się w ciągu dnia. w związku z tym, Spółka powzięła wątpliwość, jakie kryterium należy przyjąć przy wyborze faktycznie zastosowanego kursu banku, z usług którego korzysta.
Na tle powyższego stwierdzić należy, iż w przypadku ustalania różnic kursowych dotyczących uzyskanego przychodu bądź poniesionego kosztu należy przyjąć, co do zasady, kurs faktycznie zastosowany. Ta sama zasada znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy bank nie informuje podatnika o stosowanym kursie, bowiem ten w ciągu dnia zmienia się kilkakrotnie. w tym przypadku, Spółka winna przyjąć jednolity tryb postępowania dla obliczania podatkowych różnic kursowych, tj. przyjąć jednakową godzinę (np. 12:00), z której to kurs waluty ogłoszony przez bank, z którego usług korzysta, stanowić będzie kurs faktycznie zastosowany.
Ta metoda ustalania kursów walut powinna być stosowana przez Spółkę w sposób ciągły. W świetle powyższego, właściwym kursem odniesienia dla obliczenia różnic kursowych z tytułu uzyskanego przychodu lub poniesionego kosztu uzyskania przychodów w walucie obcej jest – w stanie faktycznym określonym we wniosku – kurs faktycznie zastosowany przez bank, z którego usług korzysta Spółka, na dzień operacji pieniężnej o godzinie przez Nią przyjętej. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Ponadto informuje się, iż w pozostałym zakresie wniosku wydane zostały odrębne interpretacje indywidualne, i tak: w zakresie ustalenia właściwego kursu do przeliczenia kwoty otrzymanego kredytu oraz późniejszej spłaty rat kredytowych – interpretacja indywidualna z dnia 17 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-829/09-5/EK, w zakresie ustalenia właściwego kursu stosowanego do przeliczenia lokaty terminowej – interpretacja indywidualna z dnia 17 grudnia 2009 r. nr ILPB3/423-829/09-6/EK. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.