INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2010 r. (data wpływu 19 stycznia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19 stycznia 2010 r. został złożony ww. wniosek – uzupełniony pismem z dnia 12 lutego 2010 r. – o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnień przedmiotowych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Podstawową działalnością Spółki jest działalność rolnicza w zakresie hodowli bydła oraz upraw polowych. W związku z tym, co roku Wnioskodawca jest beneficjentem tzw. dopłat bezpośrednich do powierzchni użytków rolnych gospodarstwa rolnego ze środków pomocowych w ramach wspólnej polityki rolnej Unii Europejskiej.
Dopłaty te w drodze decyzji przyznawane są przez Agencję Modernizacji i Restrukturyzacji Rolnictwa i składają się na nie m.in.: jednolita płatność obszarowa, płatność do grupy upraw podstawowych, płatność do upraw roślin energetycznych, płatność cukrowa. Poza rolnictwem, w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności zdarzają się także przychody z działalności pozarolniczej, np. usługi rolnicze, sprzedaż zbytecznych środków trwałych, itp. Ze względu na niewielki udział tych przychodów w przychodach ogółem, dochód uzyskany na działalności pozarolniczej korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy wartość otrzymanych dopłat bezpośrednich i płatności cukrowej stanowi działalność rolniczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? W celu ustalenia struktury, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy brać kwotę należnych za rok podatkowy, czy otrzymanych w roku podatkowym dopłat bezpośrednich i płatności cukrowej? Treść pytań wynika z pisma z dnia 12 lutego 2010 r. stanowiącego uzupełnienie do wniosku.
Zdaniem Wnioskodawcy, dopłaty bezpośrednie stanowią przychody z działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ mają ścisły związek z działalnością rolniczą prowadzoną w gospodarstwie rolnym i tym samym wpływają na przychody z działalności rolniczej. W ocenie Wnioskodawcy, na potrzeby ustalenia struktury udziału przychodów z działalności rolniczej w przychodach ogółem należy brać pod uwagę wartość otrzymanych w danym roku podatkowym dopłat.
Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź w zakresie pytania nr 2. Wniosek w zakresie pytania nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 12 kwietnia 2010 r. nr ILPB3/423-90/10-4/DS. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przychodami są, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Z kolei art. 12 ust. 3 tej ustawy stanowi, iż za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Jednakże, co do zasady, za przychód podatkowy można uznać każde przysporzenie majątkowe podatnika. O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.
Powyższe oznacza, że co do zasady przysporzenie majątkowe uznaje się za przychód podatkowy w dacie jego faktycznego uzyskania, a więc na zasadzie kasowej. Wyjątek od tej reguły stanowią przychody związane z działalnością gospodarczą, które dla celów podatku dochodowego od osób prawnych rozpoznawane są na zasadzie memoriałowej, tj. są przychodem podatkowym w dacie, w której stały się należne, niezależnie od tego, czy podatnik je otrzymał. Zasady rozpoznawania przychodów określonych w art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uregulowane są w art. 12 ust. 3a – 3e.
W związku z tym, że w świetle art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami są m.in. otrzymane pieniądze, w ocenie tut. Organu, przedmiotowe przychody z tytułu dopłat bezpośrednich i płatności cukrowej stanowią przychód z tego źródła. Do dopłat bezpośrednich i płatności cukrowej, będzie miała zastosowanie zasada kasowego momentu powstania przychodu, wobec czego przychód z tego tytułu powstanie w dacie faktycznego otrzymania środków pieniężnych.
Wobec powyższego, w celu ustalenia procentowego wskaźnika udziału przychodów z działalności rolniczej do przychodów uzyskanych ze wszystkich źródeł należy uwzględnić otrzymane w roku podatkowym dopłaty bezpośrednie oraz płatność cukrową. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.