INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2009 r. (data wpływu 19.10.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku akcyzowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19 października 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku akcyzowego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W myśl art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymania tych procesów produkcyjnych.
Stosownie do art. 30 ust. 7 ww. ustawy, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu w elektrociepłowniach. Zgodnie z delegacją zawartą w art. 2 pkt 1 przedmiotowej ustawy, dodatkowe warunki i tryb stosowania zwolnień, o których mowa w art. 30 i 32, w szczególności w zakresie ewidencjonowania i dokumentowania uprawnienia do stosowania zwolnień, Minister Finansów zawarł w rozporządzeniu z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2009 r. Nr 32 poz. 228).
Na podstawie par. 3 ust. 1 tegoż rozporządzenia, zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot zużywający zwolnioną energię elektryczną: prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii; przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie zwolnionej energii, oświadczenie o ilościach i sposobie wykorzystania zwolnionej energii elektrycznej. Spółka nie złożyła w terminie wskazanym w par. 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.
U. z 2009 r. Nr 32, poz. 228), oświadczenia o ilościach i sposobie wykorzystania zwolnionej z podatku akcyzowego energii elektrycznej zużytej w sierpniu 2009 r. Oświadczenie złożono w dniu 23.09.2009 r. Wnioskodawca jako podmiot zużywający zwolnioną energię elektryczną prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii, a więc spełniała warunek zwolnienia wskazany w par. 3 ust. 1 pkt 1 wymienionego wcześniej rozporządzenia. W związku z niespełnieniem warunku zwolnienia, Spółka naliczyła i wypłaciła podatek akcyzowy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy naliczony i wpłacony podatek akcyzowy stanowi koszt uzyskania przychodów w sytuacji, gdy podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia z tego podatku, lecz nie spełnił warunków zwolnienia? Zdaniem Wnioskodawcy, pojęcie kosztów uzyskania przychodów ma swoje unormowanie w art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.).
Definicja kosztów uzyskania przychodów dla celów podatków dochodowych składa się w polskim prawie z dwóch podstawowych elementów, które razem tworzą swojego rodzaju normatywną klauzulę generalną wynikającą z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które od dnia 1 stycznia 2007 r. stanowią: „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1”. Pierwszy z elementów określany jest niekiedy w literaturze mianem przesłanki pozytywnej.
Zakłada ona konieczność spełnienia dwóch warunków, tj.: konieczność faktycznego (co do zasady) poniesienia wydatku, poniesienie wydatku musi nastąpić w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Drugim elementem, określanym jako przesłanka negatywna jest warunek, aby dany wydatek nie był zawarty w katalogu wydatków, których w rozumieniu stosownych przepisów nie uważa się za koszty uzyskania przychodów (art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Zdaniem Spółki, naliczony i zapłacony podatek akcyzowy stanowi koszt uzyskania przychodów, gdyż spełnia ww. ustawowe przesłanki.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Stosownie natomiast do art. 16 ust. 1 pkt 47 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat powstałych w wyniku nieobjętych zwolnieniem od podatku akcyzowego ubytków wyrobów akcyzowych oraz podatku akcyzowego od tych ubytków.
Zatem, warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest: istnienie pomiędzy nim a osiągnięciem przychodu związku przyczynowo – skutkowego, czyli wykazanie, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu lub służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów, istnienie przesłanek aby poniesiony wydatek wpływał na zachowanie lub zabezpieczenie istniejącego źródła przychodów. Ponadto, zaliczenie danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależnione jest od tego, czy nie znajduje się on w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w grupie wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów.
Powyższe oznacza więc, że podatnik może zaliczyć w ciężar kosztów podatkowych wszelkie faktycznie poniesione wydatki, które mają lub mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, z wyłączeniem wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Koszt poniesiony w celu osiągnięcia przychodów – to wydatek racjonalnie i gospodarczo uzasadniony, pozostający w związku przyczynowo - skutkowym albo gospodarczym z przychodem z danego źródła lub źródłem przychodu. Ponadto, zgodnie z art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 06 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
U. z 2009 r. Nr3, poz. 11), zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych. W myśl ust. 7 ww. przepisu - zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu w elektrociepłowniach. Natomiast art. 38 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe warunki i tryb stosowania zwolnień, o których mowa w art. 30 i 32, w szczególności w zakresie ewidencjonowania i dokumentowania uprawnienia do stosowania zwolnień.
Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. (Dz. U. Nr 32, poz. 228) w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, ma zastosowanie pod warunkiem, że podmiot zużywający zwolnioną energię elektryczną: prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii; przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie zwolnionej energii, oświadczenie o ilościach i sposobie wykorzystania zwolnionej energii elektrycznej.
W myśl art. 8 ust. 2 cytowanej ustawy o podatku akcyzowym, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również: użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie: było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy; dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy; sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy; nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.
Ponadto w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 05 lipca 2001 r. Ustawa o cenach (Dz. U. Nr 97, poz. 1050), cena, to wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym. Odnosząc się do stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę, należy stwierdzić, że prowadząc działalność korzysta ze zwolnienia na podstawie ww. przepisów o podatku akcyzowym.
Jak wskazano w opisie stanu faktycznego złożonego wniosku, jako podmiot zużywający zwolnioną energię elektryczną Spółka prowadzi odpowiednią ewidencję, pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania tej energii. W terminie określonym w ww. rozporządzeniu Spółka, składa odpowiednie oświadczenia naczelnikowi urzędu celnego. Zważywszy na fakt, iż ww. przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, zwolnienie, jak i warunki do jego spełnienia, wynikają wprost z przepisów ustawy o podatku akcyzowym, Wnioskodawca w momencie niespełnienia ich ma obowiązek zapłaty podatku akcyzowego do urzędu celnego.
Z treści wniosku wynika, że Spółka, za miesiąc sierpień 2009 r. nie dotrzymała terminu do złożenia ww. oświadczenia, co spowodowało, że uiściła podatek akcyzowy. Zatem, jeśli podatek akcyzowy wpływa na cenę produktu lub usługi, czyli powoduje powstanie lub zwiększenie przychodu, albo wpływa na podtrzymanie procesów produkcji, to zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi koszt uzyskania przychodu. Reasumując, zapłacony podatek akcyzowy stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.