INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2011 r. (data wpływu 19 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu podwyższenia uprzednio stosowanych w stosunku do niektórych środków trwałych niższych stawek amortyzacyjnych od początku ich amortyzacji – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości i momentu podwyższenia: uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych, uprzednio stosowanych w stosunku do niektórych środków trwałych niższych stawek amortyzacyjnych od początku ich amortyzacji. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca (dalej jako: „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie produkcji i sprzedaży budowlanych materiałów izolacyjnych.
W swojej działalności gospodarczej Spółka wykorzystuje maszyny, urządzenia techniczne zaliczane do grup 4, 5, 6 Klasyfikacji Środków Trwałych (dalej jako: „KŚT”). Spółka dokonuje amortyzacji przedmiotowych środków trwałych według metody liniowej, przewidzianej w art. 16i ust. 1 w związku z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W ubiegłych latach podatkowych Spółka obniżyła stawki amortyzacyjne dla niektórych środków trwałych zaliczonych do grup 4 - 6 KŚT.
Obniżenie stawek amortyzacyjnych, dokonywane przez Spółkę na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dotyczyło: środków trwałych już amortyzowanych i było dokonywane począwszy od pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego, środków trwałych nowo wprowadzonych do ewidencji i było dokonywane począwszy od miesiąca, w którym środki zostały wprowadzone do ewidencji. W następnych latach podatkowych, np. od stycznia 2012 r., Spółka zamierza podwyższyć obniżone w ubiegłych latach podatkowych stawki amortyzacyjne stosowane w odniesieniu do niektórych środków trwałych zaliczonych do grup 4 - 6 KŚT.
Wysokość stawek amortyzacyjnych po ich planowanym podwyższeniu nie przekroczy maksymalnych stawek wskazanych w Wykazie. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy Spółka może, po uprzednim obniżeniu stawek amortyzacyjnych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podwyższyć te stawki do poziomu określonego w Wykazie od pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego?
Czy Spółka może, po uprzednim stosowaniu w odniesieniu do niektórych środków trwałych od początku ich amortyzacji stawek amortyzacyjnych niższych niż wynikające z Wykazu, podwyższyć te stawki amortyzacji do poziomu określonego w Wykazie od pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego? Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 2. Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 19 marca 2012 r. nr ILPB4/423-502/11-2/MC.
Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do podwyższenia stawek amortyzacyjnych, obniżonych w ubiegłych latach podatkowych, do poziomu wynikającego z Wykazu stawek amortyzacyjnych, od pierwszego miesiąca następnego roku podatkowego (np. od stycznia 2012 r.). Prawo to dotyczy zarówno środków trwałych, co do których od początku ich amortyzacji stosowano stawkę wynikającą z Wykazu, a następnie ją obniżono, jak i środków trwałych, które od początku były amortyzowane według stawek niższych niż stawki amortyzacyjne wynikające z Wykazu. Uzasadnienie.
Jak zostało wykazane powyżej, w opinii Spółki, podatnicy mają prawo do obniżania / podwyższania stosowanych dla celów podatkowych stawek amortyzacyjnych w granicach wyznaczonych stawkami wynikającymi z Wykazu. Zgodnie z treścią art. 16i ust. 5 zdanie 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zmiany stawki amortyzacyjnej (tj. obniżenia stawki amortyzacyjnej lub podwyższenia uprzednio obniżonej stawki amortyzacyjnej) dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
Zgodnie z brzmieniem powyższego przepisu, zmiana - obniżenie stawki amortyzacyjnej może dotyczyć zarówno już amortyzowanych środków trwałych, jak i środków trwałych nowo wprowadzanych do ewidencji. Zatem, środki trwałe mogą być od początku amortyzowane według stawek obniżonych w stosunku do stawek wynikających z Wykazu. W takiej sytuacji, obniżenie jest dokonywane od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia danego środka do ewidencji.
W myśl analizowanego przepisu, podatnik ma również prawo do zmiany - podwyższenia uprzednio obniżonych stawek amortyzacji, przy czym zmiana ta może dotyczyć zarówno środków trwałych amortyzowanych od początku stawką wynikającą z Wykazu, która w następnych latach podatkowych uległa obniżeniu, jak i środków trwałych, które od początku były amortyzowane przy zastosowaniu stawek obniżonych. Podwyższenie to w jednym i w drugim przypadku nastąpi od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
Prawidłowość stanowiska zajmowanego przez Spółkę potwierdzają organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych m.in.: w interpretacji indywidualnej MF z dnia 12 października 2011 r. sygn. IPPB5/423-745/11-2/RS, wydanej za pośrednictwem DIS w Warszawie, organ wskazał: „Zmiana stawek amortyzacyjnych może nastąpić zarówno w odniesieniu do środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji, jak i środków trwałych będących już przedmiotem amortyzacji. Dla środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji, zmiana stawki amortyzacyjnej, czyli jej obniżenie, może nastąpić w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu amortyzacyjnego.
Natomiast możliwość obniżenia stawki amortyzacyjnej, a także zwiększenia uprzednio obniżonej, która odnosi się do środków trwałych będących już przedmiotem amortyzacji, powinna nastąpić nie później niż w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu amortyzacyjnego”, w interpretacji MF z dnia 2 grudnia 2010 r. DIS w Warszawie (sygn. IPPB5/423-586/10-4/JC) wskazał, iż: „Dla środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji zmiana stawki amortyzacyjnej, czyli jej obniżenie może nastąpić w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu amortyzacyjnego.
Natomiast możliwość obniżenia stawki amortyzacyjnej, a także zwiększenia uprzednio obniżonej odnosi się do środków trwałych będących już przedmiotem amortyzacji powinno nastąpić nie później niż w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu amortyzacyjnego”. Mając na uwadze powyższe, w opinii Spółki, nie ulega żadnej wątpliwości, że Spółka może według własnego uznania - z zachowaniem terminów, o których mowa w art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - podwyższyć stawki amortyzacyjne również dla tych środków trwałych, które uprzednio były amortyzowane obniżonymi stawkami amortyzacji.
Podwyższenie może nastąpić do dowolnej wysokości, nie wyższej jednak niż stawki amortyzacyjne wskazane w Wykazie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę pism stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.