INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 lutego 2012 r. (data wpływu 14 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia aportem zrobotyzowanego stanowiska do spawania rur oraz dwóch maszyn do produkcji rusztowań – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia aportem zrobotyzowanego stanowiska do spawania rur oraz dwóch maszyn do produkcji rusztowań. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży, wynajmu i produkcji rusztowań. Ze względu na rozmiar działalności Zainteresowany prowadzi księgi rachunkowe i jest zarejestrowanym podatnikiem VAT (składa deklaracje miesięczne VAT-7).
Wnioskodawca jest również zarejestrowany jako podatnik VAT UE. W roku 2012 (najprawdopodobniej w m-cu marcu lub kwietniu) Zainteresowany zamierza jako osoba fizyczna (nie jako firma) objąć udziały w spółce z o.o. w zamian za wkład niepieniężny – aport. Przedmiotem aportu ma być zrobotyzowane stanowisko do spawania ram rusztowań. W związku z powyższym w miesiącach grudniu 2011 r. oraz styczniu 2012 r. Zainteresowany wpłacił zaliczki na wytworzenie zrobotyzowanego stanowiska do spawania ram rusztowań. Przekazanie powyższych zaliczek zostało potwierdzone przez dostawcę fakturami VAT wystawionymi na imię i nazwisko Wnioskodawcy (bez nazwy firmy).
VAT wykazany w fakturach zaliczkowych, nie został odliczony w deklaracjach VAT-7 ani Zainteresowany nie zamierza dokonać takiego odliczenia. Wnioskodawca rozważa również możliwość wniesienia dodatkowo dwóch maszyn (urządzeń) do produkcji rusztowań: jedna do zmniejszania średnicy rur, druga do nagrzewania rur. Obydwie maszyny do produkcji rusztowań planowano wykorzystać w działalności firmy. Zostały one sprowadzone od dostawcy chińskiego do X w m-cu styczniu 2012 r., a do Polski w pierwszych dniach lutego 2012 r. Wszystkie dokumenty związane z dostawą jako nabywcę wskazują firmę.
W chwili obecnej jako środki niezamontowane, czyli jeszcze niezdatne do użytku – są zaewidencjonowane na koncie środki trwałe w budowie. VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia zostanie wykazany w deklaracji VAT-7 i VAT-UE za m-c marzec 2012 r. na podstawie faktury wewnętrznej wystawionej w dniu 15 marca 2012 r. zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług (nie została wystawiona faktura dotycząca wewnątrzwspólnotowej dostawy przez kontrahenta unijnego; fakturę/rachunek wystawił kontrahent z Chin). W przypadku podjęcia decyzji o niewykorzystaniu ww. maszyn w działalności firmy, zostaną one niezwłocznie przekazane na potrzeby osobiste właściciela firmy.
Ze względu na fakt, że przysługiwało prawo do odliczenia VAT, sporządzona zostanie faktura wewnętrzna, dokumentująca przekazanie maszyn na cele, w której zostanie wykazany podatek VAT należny. Koszty związane z nabyciem obu maszyn (koszty zakupu maszyn, koszty transportu morskiego i lądowego, cło, prowizje i inne podatki oraz opłaty), zostaną wyksięgowane i nie będą stanowiły kosztów firmy. W takim przypadku zarówno zrobotyzowane stanowisko do spawania rur, jak i obie maszyny stanowić będą majątek osobisty Wnioskodawcy niezwiązany z działalnością firmy.
Majątek ten zostanie wniesiony jako aport rzeczowy do spółki z o.o. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy w przypadku wniesienia tylko samego zrobotyzowanego stanowiska do spawania rur, które nigdy nie stanowiło majątku firmy, aport będzie stanowił czynność opodatkowaną podatkiem VAT? Czy w przypadku wniesienia aportem oprócz zrobotyzowanego stanowiska do spawania rur również dwóch maszyn, które stanowiły przed przekazaniem na cele osobiste majątek firmy, będzie powodowało że czynność wniesienia aportu będzie podlegała opodatkowaniu VAT?
Czy w przypadku, jeżeli aport będzie czynnością opodatkowaną, będzie przysługiwało odliczenie VAT z faktur na zaliczki oraz z faktury końcowej związanej z nabyciem zrobotyzowanego stanowiska do spawania rur oraz z faktury wewnętrznej dokumentującej przekazanie dwóch wyżej opisanych maszyn do produkcji rusztowań na cele osobiste? Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wniesienia aportu w postaci tylko zrobotyzowanego stanowiska do spawania rur, jak i dodatkowo w postaci dwóch maszyn do produkcji rusztowań, aport nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Pomimo, że jako osoba prowadząca działalność Zainteresowany jest zarejestrowany dla celów podatku VAT, to w przypadku jednorazowej czynności wniesienia aportu z majątku osobistego, nie będzie to działalność gospodarcza w rozumieniu art. 5 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług i w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie występował w tej konkretnej sytuacji jako podatnik VAT.
W przypadku jednak jeżeli wyżej opisana czynność podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT, to Zainteresowany uważa, że przysługuje mu prawo do odliczenia VAT związanego z nabyciem przedmiotów aportu, jako VAT naliczonego związanego z transakcją opodatkowaną (w tym VAT wykazanego w fakturze wewnętrznej, dokumentującej przekazanie na cele osobiste dwóch maszyn do produkcji rusztowań). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy.
Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez sprzedaż, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne, czy zawodowe.
Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust.1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na gruncie ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), przyjęcie, że objęcie udziałów w spółce w zamian za aport stanowi odpłatność, nie byłoby możliwe.
Jednak tak jak ustawa o podatku od towarów i usług odrywa się od konstrukcji prawa cywilnego, tak wydaje się w pełni zasadne rozpatrywanie odpłatności jedynie na gruncie tej ustawy. Z jej przepisów, a także z orzecznictwa TSUE wynika, że odpłatnością będzie uzyskany przez dostawcę benefit (korzyść) każdego rodzaju. Nie ulega wątpliwości, że wniesienie aportu nie jest świadczeniem pod tytułem darmym. Wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść. Z tego względu należy uznać wniesienie aportu za odpłatną dostawę towarów lub za odpłatne świadczenie usług, w zależności od przedmiotu aportu.
Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ponadto, podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.
Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją wykonującego określoną czynność, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie. W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje dostawy ze swojego majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego. Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży, wynajmu i produkcji rusztowań. Zainteresowany jest zarejestrowanym podatnikiem VAT i podatnik VAT UE. W roku 2012 (najprawdopodobniej w m-cu marcu lub kwietniu) Zainteresowany zamierza jako osoba fizyczna objąć udziały w spółce z o.o. w zamian za wkład niepieniężny – aport.
Przedmiotem aportu ma być zrobotyzowane stanowisko do spawania ram rusztowań. W związku z powyższym w miesiącach grudniu 2011 r. oraz styczniu 2012 r. Zainteresowany wpłacił zaliczki na wytworzenie zrobotyzowanego stanowiska do spawania ram rusztowań. Przekazanie powyższych zaliczek zostało potwierdzone przez dostawcę fakturami VAT wystawionymi na imię i nazwisko Wnioskodawcy (bez nazwy firmy). VAT wykazany w fakturach zaliczkowych, nie został odliczony w deklaracjach VAT-7 ani Zainteresowany nie zamierza dokonać takiego odliczenia.
Wnioskodawca rozważa również możliwość wniesienia dodatkowo dwóch maszyn (urządzeń) do produkcji rusztowań: jedna do zmniejszania średnicy rur, druga do nagrzewania rur. Obydwie maszyny do produkcji rusztowań planowano wykorzystać w działalności firmy. Zostały one sprowadzone od dostawcy chińskiego w pierwszych dniach lutego 2012 r. Wszystkie dokumenty związane z dostawą jako nabywcę wskazują firmę. W chwili obecnej jako środki niezamontowane, czyli jeszcze niezdatne do użytku – są zaewidencjonowane na koncie środki trwałe w budowie. W przypadku podjęcia decyzji o niewykorzystaniu ww. maszyn w działalności firmy, zostaną one niezwłocznie przekazane na potrzeby osobiste właściciela firmy.
Ze względu na fakt, że przysługiwało prawo do odliczenia VAT, sporządzona zostanie faktura wewnętrzna, dokumentująca przekazanie maszyn na cele, w której zostanie wykazany podatek VAT należny. Zatem zarówno zrobotyzowane stanowisko do spawania rur, jak i obie maszyny stanowić będą majątek osobisty Wnioskodawcy niezwiązany z działalnością firmy. Majątek ten zostanie wniesiony jako aport rzeczowy do spółki z o.o. Należy zauważyć, iż nie zawsze wniesienie aportu rzeczowego stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT.
Wnoszenie aportów nie stanowi takiej czynności przede wszystkim wówczas, gdy są one wnoszone przez podmioty niebędące podatnikami VAT lub przez podmioty będące, co prawda takimi podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej czynności. W sytuacji przedstawionej we wniosku, Wnioskodawca nie będzie występował jako podatnik podatku od towarów i usług, a w konsekwencji wniesienie przez niego, jako aportu do spółki z o.o., zrobotyzowanego stanowiska do spawania rur oraz dwóch maszyn stanowiących jego majątek osobisty, niemający związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem w świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisanego zdarzenia przyszłego w odpowiedzi na zadane pytania (nr 1 i 2) należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie wniesienie przez Wnioskodawcę tytułem wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki z o.o. zrobotyzowanego stanowiska do spawania rur oraz dwóch maszyn niewykorzystywanych w działalności gospodarczej i przekazanych do majątku osobistego Wnioskodawcy, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym rozstrzygnięciem tut. Organu, iż stanowisko Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania nr 1 i nr 2 jest prawidłowe, pytanie nr 3 w analizowanej sytuacji stało się bezprzedmiotowe.
Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności wniesienia aportem zrobotyzowanego stanowiska do spawania rur oraz dwóch maszyn do produkcji rusztowań. Natomiast, w kwestii dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie wydane odrębne pismo. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.