INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2009 r. (data wpływu 7 grudnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 lutego 2010 r. (data wpływu 15 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania planowanej sprzedaży gruntów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 7 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania planowanej sprzedaży gruntów. Powyższy wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 lutego 2010 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego oraz o informacje związane z miejscem zamieszkania Wnioskodawcy. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest rolnikiem. Nie jest podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi działalności rolniczej. Zainteresowany uprawia ziemię na potrzeby własne. Wnioskodawca posiada m. in.
3 różne grunty o wielkości 3-4 ha, które otrzymał w darowiźnie od matki, a które są przeznaczone jako grunty aktywizacji gospodarczej z przeznaczeniem pod budowę hal przemysłowych, fabryk i innych obiektów przemysłowych. Gruntów tych Wnioskodawca nie wykorzystywał w działalności gospodarczej i nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z upraw na tych gruntach. Zainteresowany nie udostępniał ani nie zamierza udostępniać osobom trzecim gruntów, o których mowa we wniosku na podstawie umowy dzierżawy lub użyczenia. Grunty te obecnie leżą odłogiem — stanowią nieużytki rolne. Wnioskodawca zamierza przedmiotowe grunty odsprzedać swojemu bratu na poszerzenie jego gospodarstwa rolnego.
Z pisma uzupełniającego z dnia 10 lutego 2010 r. wynika, iż Zainteresowany posiada działki rolne bez prawa zabudowy – ok. 20 działek po 4.000 m2 każda, zakupione w roku 1996. Do tej pory Wnioskodawca sprzedał dwie działki rolne (w zeszłym roku) i nie wie czy będzie sprzedawał następne – być może 4-5 działek rolnych. Dla gruntów, o których mowa we wniosku jest plan miejscowy uchwalony w roku 1999. Nie ma natomiast decyzji o warunkach zabudowy. Nie są też objęte studium rozwoju gminy. Przedmiotowe grunty Zainteresowany otrzymał w darowiźnie od matki około pół roku temu. Darowizna nastąpiła na poszerzenie gospodarstwa rolnego. Przedmiotowe nieruchomości są i będą niezabudowane.
Wnioskodawca czasowo przebywał za granicą, a obecnie jest w trakcie przeprowadzki i od 1 marca będzie mieszkał na stałe na terytorium Polski. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca jest zobowiązany zapłacić od tej transakcji podatek VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma obowiązku zapłaty podatku VAT, gdyż grunty są nie uprawiane (stanowią ugór) i nie były wydzierżawiane, a Zainteresowany nie prowadzi na nich działalności gospodarczej. Poza tym grunt zostaje zakupiony przez brata na poszerzenie gospodarstwa rolnego i będzie uprawiany rolniczo. w posiadanie gruntów Zainteresowany wszedł na zasadach darowizny, a więc nie kupił ich w celu dalszej odsprzedaży.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Przez towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Z treści przedłożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca około pół roku temu otrzymał od matki w formie darowizny 3 różne grunty o wielkości 3-4 ha przeznaczone jako grunty aktywizacji gospodarczej z przeznaczeniem pod budowę hal przemysłowych, fabryk i innych obiektów przemysłowych.
Dla przedmiotowych gruntów jest plan miejscowy uchwalony w roku 1999. Nie ma natomiast decyzji o warunkach zabudowy. Nie są też objęte studium rozwoju gminy. Zainteresowany jest rolnikiem. Nie jest podatnikiem podatku VAT i nie prowadzi działalności rolniczej. Zainteresowany uprawia ziemię na potrzeby własne. Zainteresowany nie udostępniał ani nie zamierza udostępniać osobom trzecim przedmiotowych gruntów na podstawie umowy dzierżawy lub użyczenia. Grunty te obecnie leżą odłogiem — stanowią nieużytki rolne. Wnioskodawca zamierza przedmiotowe grunty odsprzedać swojemu bratu na poszerzenie jego gospodarstwa rolnego.
W tym miejscu wskazać należy, że grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednak w przedmiotowej sprawie nie można uznać Wnioskodawcy za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Nic bowiem nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży gruntów Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że Zainteresowany nabył grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny.
Zainteresowany sprzedając grunt będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie będzie oznaczała wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż dostawa gruntów pochodzących z majątku osobistego, o ile – jak wskazał Wnioskodawca – nie była prowadzona na nich działalność rolnicza, ani też nie wykorzystywał Zainteresowany ich do działalności gospodarczej, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany zapłacić od tej transakcji podatku VAT.
Zaznacza się, że niniejsza interpretacja nie będzie miała mocy wiążącej o ile właściwy organ podatkowy w toku prowadzonego postępowania podatkowego ustali odmienny stan od przedstawionego w przedmiotowym wniosku zdarzenia przyszłego. Informuje się ponadto, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania planowanej sprzedaży gruntów. Natomiast, kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów osiąganych z tytułu sprzedaży nieruchomości zostanie załatwiona odrębnym pismem.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.