prosto w prawo Dla profesjonalistów

Interpretacja indywidualna z 4 marca 2010 r., ILPP1/443-1565/09-4/MK

Interpretacja indywidualnaInterpretacja aktualnaDyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu·4 marca 2010 r.

Prawo do odliczenia podatku VAT w związku z zakupami wyposażenia narzędzi oraz środków trwałych ze środków Powiatowego Urzędu Pracy.

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

Powołane przepisy

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 grudnia 2009 r. (data wpływu 18 grudnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 lutego 2010 r. (data wpływu 22 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT związanego z zakupionymi środkami trwałymi i narzędziami finansowanymi przez Powiatowy Urząd Pracy – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 18 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT związanego z zakupionymi środkami trwałymi i narzędziami finansowanymi przez Powiatowy Urząd Pracy. w dniu 22 lutego 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie stanu faktycznego oraz o własne stanowisko. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jako bezrobotny, w ramach programu „Pomnóż swój kapitał” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej, otrzymał kwotę 18.200 zł na zakup środków trwałych w celu podjęcia działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi zakład usługowo-budowlany. Za otrzymane pieniądze Zainteresowany kupił (zgodnie z umową z PUP): L.p.

Narzędzie Wartość netto Wartość VAT Wartość brutto 1. Młot udarowy 2.049,18 450,22 2.500,00 2. Spawarka z wyposażeniem 1.524,59 335,41 1.860,00 3. Pilarka Tarczowa z wyposażeniem 2.154,10 473,90 2.628,00 4. Zagęszczarka 2.393,44 526,56 2.920,00 5. Poziomica laserowa 605,74 133,26 739,00 6. Samochód ciężarowy 4.508,19 991,80 5.499,99 Razem 2.911,75 16.146,99 Za pozostałą do 18.000 zł kwotę, tj. 2.053,01 zł, Wnioskodawca zakupił na podstawie umowy kupna-sprzedaży narzędzia niezbędne do wykonywania prac. Powyższe środki, tj. 18.200 zł, stanowią pomoc de minimis. Jako podatnik podatku VAT Zainteresowany wprowadził do ewidencji środków trwałych kwoty zakupu netto, mimo, że nie są one kosztem.

Naliczony podatek VAT od środków trwałych w kwocie 2.911,75 zł Wnioskodawca chce rozliczyć w deklaracji VAT-7 do zwrotu lub pozostawić do dalszego rozliczenia. W dniu 22 lutego 2010 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek o doprecyzowanie stanu faktycznego wskazując, iż jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a zakupione środki trwałe oraz narzędzia służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca nie wykonuje żadnych czynności zwolnionych od podatku VAT ani niepodlegających ustawie o podatku od towarów i usług. Usługi budowlane, które wykonuję są opodatkowane 7% oraz 22% stawką podatku VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony od zakupionych środków trwałych i narzędzi zrefundowanych przez Powiatowy Urząd Pracy w kwocie brutto? Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do odliczenia podatku VAT od zakupionych i refundowanych środków trwałych i narzędzi wykorzystywanych w działalności gospodarczej. Prawo do odliczenia podatku nie pozostaje w sprzeczności z art. 86 ustawy o VAT (nie istnieje takie zastrzeżenie). Wnioskodawca powyższą opinię konsultował z pracownikiem telefonicznej infolinii. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m. in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jako bezrobotny, w ramach programu „Pomnóż swój kapitał” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej, otrzymał kwotę 18.200 zł, na zakup środków trwałych w celu podjęcia działalności gospodarczej. Za otrzymane pieniądze Wnioskodawca kupił – na faktury VAT – środki trwałe z naliczonym podatkiem VAT w kwocie 2.911,75 zł.

Wnioskodawca prowadzi zakład usługowo-budowlany, w związku z czym jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a zakupione – w ramach ww. programu – środki trwałe oraz narzędzia służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca nie wykonuje czynności zwolnionych od podatku VAT, ani niepodlegających ustawie o podatku od towarów i usług. Usługi budowlane, które wykonuje są opodatkowane 7% oraz 22% stawką podatku VAT.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz stan faktyczny sprawy wskazać należy, iż Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących zakupy narzędzi stanowiących środki trwałe, finansowanych ze środków Powiatowego Urzędu Pracy, jednakże z uwzględnieniem ograniczeń wskazanych w art. 88 ustawy o VAT. Powyższe wynika z faktu, iż Zainteresowany dokonując przedmiotowych zakupów spełnia przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż – jak wskazał – służą one do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Należy zauważyć, iż dla prawa do odliczenia podatku naliczonego nie ma znaczenia źródło finansowania wydatków na nabycie towarów i usług. Także pokrycie tych wydatków nie z własnych środków podatnika nie pozbawia go prawa do odliczenia podatku. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Źródło: EUREKA (Krajowa Informacja Skarbowa) ↗, pobrane 1.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.