INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2009 r. (data wpływu 22 grudnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 sierpnia 2009 r. (data wpływu 22 lutego 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT: w części dotyczącej prawa do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 – jest nieprawidłowe, w części dotyczącej prawa do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 22 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 22 lutego 2010 r. o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 18 stycznia 2008 r. Wnioskodawca wygrał publiczny przetarg organizowany przez Urząd Miasta na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego po byłym przedszkolu.
W dniu 26 marca 2008 r. został podpisany akt notarialny, na podstawie którego Spółka nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego. Lokal użytkowy znajduje się w budynku wybudowanym w technologii wielkiej płyty, oddanym do eksploatacji w roku 1987. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego od momentu nabycia stanowi element majątku obrotowego Spółki z uwagi na intencję wykorzystania lokalu w związku z prowadzoną działalnością deweloperską - nieruchomość przeznaczona jest do przebudowy i sprzedaży.
Przy nabyciu lokalu nie dokonano odliczenia podatku naliczonego z uwagi na fakt, że została spełniona przesłanka art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (tzw. sprzedaż towarów używanych). W dniu 28 października 2008 r. Prezydent Miasta wydał decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę obejmującą rozbudowę, przebudowę i zmianę sposobu użytkowania parteru budynku po byłym przedszkolu na mieszkania oraz lokale usługowe.
W złożonym w dniu 22 lutego 2010 r. uzupełnienia do wniosku, Spółka oświadczyła, iż przyszła sprzedaż lokali mieszkalnych i usługowych nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 za zm.). Powierzchnie tych lokali mieszkalnych i usługowych Wnioskodawca uznaje za zasiedlone po raz pierwszy w roku 1987, kiedy to przedszkole zostało oddane do użytku. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem (w roku 1987), a planowaną sprzedażą przedmiotowych lokali (w roku 2010) upłynie okres dłuższy niż dwa lata.
Spółka oświadczyła ponadto, iż nie poniosła wydatków na ulepszenie przewidzianych do sprzedaży lokali mieszkalnych i usługowych. Do tych lokali nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wydatki zostały poniesione na przebudowę, rozbudowę oraz zmianę sposobu użytkowania lokalu po byłym przedszkolu. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy biorąc pod uwagę opisaną powyżej sytuację przyszła sprzedaż lokali mieszkalnych i usługowych będzie korzystać z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeżeli nie miałby zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 10, to czy miałby zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10a? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad.
1. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług lokal może być uznany za zasiedlony po raz pierwszy w roku 1987, gdyż w tymże roku został on oddany po wybudowaniu pierwszemu nabywcy, którym było przedszkole. W związku z tym, przy sprzedaży mieszkań i lokali miałby zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Ad.
2. W opinii Spółki miałby zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10a, gdyż: do tego lokalu nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenie, gdyż pojęcie „ulepszenie” w świetle prawa podatkowego ma zastosowanie do środków trwałych, a wyżej wymieniony lokal nie jest środkiem trwałym Spółki, nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie są od niego naliczane odpisy amortyzacyjne. Jest on „towarem”, stanowi element majątku obrotowego Spółki i jest przeznaczony do sprzedaży.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za: nieprawidłowe w części dotyczącej prawa do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, prawidłowe w części dotyczącej prawa do korzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższych przepisów wynika, iż dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej dwa lata.
Ponadto, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy). Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z dwóch podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów.
Zauważyć bowiem należy, iż stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Nadmienić należy, iż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w roku 2008 nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego po byłym przedszkolu.
Przedmiotowe przedszkole zostało oddane do użytku w roku 1987. Przy nabyciu nieruchomości Spółka nie odliczyła podatku naliczonego, gdyż lokal został zakupiony ze stawką zwolnioną, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Wnioskodawca, zgodnie z otrzymaną decyzją, uzyskał pozwolenie na rozbudowę, przebudowę i zmianę sposobu użytkowania parteru budynku na mieszkania i lokale usługowe. Spółka oświadczyła, iż sprzedaż lokali mieszkalny i usługowych nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż – w Jej opinii – powierzchnie ww. lokali zostały zasiedlone po raz pierwszy w roku 1987, kiedy to przedszkole zostało oddane do użytku.
Pomiędzy pierwszym zasiedleniem (w roku 1987), a planowaną sprzedażą przedmiotowych lokali (w roku 2010) upłynął okres dłuższy niż dwa lata. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że sprzedaż przez Spółkę lokali mieszkalnych oraz usługowych nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż dostawa zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Jak wykazano powyżej, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć objęcie we władanie budynków, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika.
Wydanie przedmiotowych lokali winno nastąpić w ramach wykonania przez Spółkę czynności podlegających opodatkowaniu. W przedmiotowej sytuacji, Wnioskodawca dokonał przebudowy budynku po byłym przedszkolu, w wyniku czego dopiero powstały lokale mieszkalne i usługowe, które Wnioskodawca zamierza sprzedać. Wnioskodawca oświadczył ponadto, iż nie ponosił wydatków na ulepszenie przewidzianych do sprzedaży lokali mieszkalnych i usługowych. Wskazał również, że w stosunku do tych lokali nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wydatki zostały poniesione na przebudowę, rozbudowę oraz zmianę sposobu użytkowania lokalu po byłym przedszkolu.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że jeżeli – jak wskazuje Wnioskodawca – Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do lokali mieszkalnych i usługowych, jak również Zainteresowany nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, to sprzedaż przedmiotowych lokali, powstałych w wyniku przebudowy budynku po byłym przedszkolu, będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
Podkreślenia wymaga fakt, iż w przedmiotowej sprawie dla rozstrzygnięcia czy planowana dostawa może korzystać ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy ważne jest czy Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu lokalu oraz przy ewentualnych nakładach na jego ulepszenie – bez znaczenia pozostaje fakt czy Wnioskodawca skorzystał z tego prawa, czy też nie.
Literalne brzmienie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, wskazuje bowiem, że jednym z warunków skorzystania ze zwolnienia jest to, by podatnik nie poniósł wydatków na ulepszenie (budynków, budowli lub ich części), w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeśli je poniósł, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Warunku tego nie stosuje się wyłącznie w sytuacji, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (vide art. 43 ust. 1 pkt 7a ustawy).
Powyższe dowodzi jednoznacznie, że intencją ustawodawcy było to, by z ww. zwolnienia – zgodnie z zasadą neutralności podatku VAT – można było skorzystać wyłącznie jeśli w odniesieniu do wydatków poniesionych na ulepszenie, podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia, a nie w sytuacji, gdy podatnik z prawa do odliczenia nie skorzystał. Zgodnie z generalną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi podatku VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Należy również zauważyć, iż powołany wyżej art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, nie wskazuje że zwolnieniu od podatku VAT podlegają tylko budynki, budowle lub ich części stanowiące środki trwałe. W związku z powyższym, również warunek dotyczący nakładów na ulepszenie sformułowany w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b ustawy dotyczy nie tylko środków trwałych, ale również towarów handlowych.
Ponadto, stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego – w tym na oświadczeniu Wnioskodawcy, iż Spółka nie poniosła nakładów na ulepszenie lokali mieszkalnych i usługowych oraz, iż Zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do przedmiotowych lokali.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.