INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2009 r. (data wpływu 24 grudnia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 lutego 2010 r. (data wpływu 2 marca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia od opodatkowania aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 grudnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia od opodatkowania aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W dniu 2 marca 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka prowadzi działalność handlową poprzez sieć sklepów w swoich własnych obiektach w różnych miastach w zachodniej Polsce.
Posiadane nieruchomości są wykorzystywane na potrzeby działalności handlowej, a część z nich jest wynajmowana dla innych podmiotów oraz dla osób fizycznych na cele mieszkalne W strukturze organizacyjnej spółki, działalność handlowa wyodrębniona została w oddziały handlowe, a gospodarka nieruchomościami wydzielona w samodzielną jednostkę zarządzania nieruchomościami. Do zadań samodzielnej jednostki zarządzania nieruchomościami należy całokształt prac związanych z eksploatacją nieruchomości i gospodarka finansowa w zakresie tych nieruchomości.
W zakładowym planie kont wyodrębnione są koszty rodzajowe związane z utrzymaniem nieruchomości, przychody z wynajmu nieruchomości, zobowiązania dotyczące tych nieruchomości i należności z tytułu wynajmu. Spółka zamierza utworzyć spółkę komandytową, w której będzie komplementariuszem. Spółka komandytowa będzie świadczyć usługi wynajmu powierzchni dla komplementariusza i dla kontrahentów zewnętrznych.
Do spółki komandytowej Spółka zamierza wnieść aportem zorganizowaną część przedsiębiorstwa w postaci samodzielnej jednostki zarządzania nieruchomościami, w tym: nieruchomości, ruchomości (wyposażenie) przypisane do jednostki zarządzania nieruchomościami, zobowiązania i należności związane z gospodarką nieruchomościami, prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów. Również pracownicy samodzielnej jednostki zarządzania nieruchomościami zostaną przejęci przez spółkę komandytową w trybie art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.).
Dnia 2 marca 2010 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek o informacje w zakresie zdarzenia przyszłego wskazując, iż Umowa spółki nie określa struktury organizacyjnej przedsiębiorstwa a tylko określa rodzaje prowadzonej działalności, pogrupowane według Polskiej Klasyfikacji Działalności, wymieniając między innymi: PKD 46.731 - Sprzedaż hurtowa materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego, PKD 68.20.Z - Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi Struktura organizacyjna przedsiębiorstwa została ustalona przez zarząd spółki i zatwierdzona uchwałą nr 4/2008 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników w dniu 4 listopada 2008 r. W strukturze jedną z wydzielonych jednostek organizacyjnych przedsiębiorstwa jest Samodzielna Jednostka Zarządzania Nieruchomościami.
Ponadto – jak wskazał Wnioskodawca – wnoszone aportem składniki stanowią całą jednostkę organizacyjną przedsiębiorstwa o nazwie Samodzielna Jednostka Zarządzania Nieruchomościami, która już obecnie może w sposób samodzielny i niezależny wykonywać zadania gospodarcze, generując przychody z ich gospodarowania. Od kilku lat nieruchomości są wynajmowane i przynoszą Spółce przychody. Wszystkie nieruchomości stanowią własność Spółki. Na wynajęcie części nieruchomości są spisane umowy z ich użytkownikami.
W skład tej jednostki, która jest przewidywana do wniesienia aportem do spółki handlowej wchodzą: nieruchomości i ruchomości, zobowiązania i obciążenia związane z wydzielonymi składnikami majątku, prawa wynikające i dzierżawy tych nieruchomości, a więc są to elementy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy wniesienie do nowopowstałej spółki komandytowej aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa korzysta z wyłączenia z ustawy o podatku VAT na podstawie art. 6 pkt 1 i pozostaje bez wpływu na wcześniejsze odliczenie podatku naliczonego oraz nie powoduje powstania obowiązku korekty tego podatku? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W myśl art. 2 pkt 27e ustawy, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
Wnosząc jako aport wszystkie nieruchomości, wyposażenie jednostki zarządzania nieruchomościami, a także należności i zobowiązania związane z tą jednostką oraz wszelkie prawa wynikające z zawartych umów związanych z gospodarką tymi nieruchomościami warunek ten jest w całości spełniony. Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej, funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika, co jest spełnione poprzez wydzielenie w obowiązującej strukturze organizacyjnej spółki samodzielnej jednostki zarządzania nieruchomościami”. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W ewidencji księgowej spółki wyodrębnione są dla jednostki zarządzania nieruchomościami osiągane przez tę jednostkę przychody, ponoszone koszty oraz zobowiązania i należności. Warunek wyodrębnienia finansowego jest więc spełniony. Ponadto wymagane jest aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielona organizacyjnie w spółce samodzielna jednostka posiada pełną zdolność do generowania przychodów z najmu. (zawarte umowy wynajmu), które pozwalają finansować wydatki związane z gospodarowaniem tymi składnikami.
Gospodarowanie tymi składnikami odbywa się za pomocą wyodrębnionych organizacyjnie pracowników, odznacza się więc pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zdaniem Spółki przewidziana do wniesienia aportem do spółki komandytowej samodzielna jednostka zarządzania nieruchomościami spełnia definicję zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tym samym w myśl art. 6 pkt 1 ustawy, aport ten nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wcześniej nabytych towarów i usług, które wchodzą w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa będącej przedmiotem aportu, reguluje art. 91 ust. 9 ustawy.
Zgodnie z tym przepisem, w przypadku transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w art. 91 ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zatem po stronie Spółki wnoszącej aport, nie powstanie obowiązek korygowania wcześniej odliczonego podatku naliczonego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, dostawą towaru jest również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, między innymi wszelkie przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny – jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części. Jednakże, w świetle art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa, a od dnia 1 grudnia 2008 r. również zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowie sprzedaży. Zaznaczyć należy, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”.
Dlatego też, dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posłużyć się definicją sformułowaną w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Natomiast, według art. 2 pkt 27e ustawy, przez „zorganizowaną część przedsiębiorstwa” rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Przedsiębiorstwo, czy też zorganizowana część przedsiębiorstwa jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo – obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.
Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy więc do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Jak stanowi art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.
W myśl natomiast ust. 2 powołanego przepisu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi sieć sklepów w różnych obiektach w kraju. Posiadane nieruchomości są wykorzystywane na potrzeby działalności handlowej oraz wynajmowane dla innych podmiotów.
Drugi zakres działalności w strukturze spółki został wydzielony w samodzielną jednostkę zarządzania nieruchomościami, na podstawie uchwały Zarządu Spółki Nr 4/2008 z dnia 4 listopada 2008 r. Ponadto sama Umowa spółki określa jako wyodrębniony zakres działalności „wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub wydzierżawionymi” PKD 68.20.Z. W zakładowym planie kont wyodrębnione są koszty związane z utrzymaniem nieruchomości, przychody z wynajmu nieruchomości oraz zobowiązania dotyczące tych nieruchomości i należności z tytułu wynajmu.
Do zadań samodzielnej jednostki zarządzania nieruchomościami należy całokształt prac związanych z eksploatacją nieruchomości i gospodarką finansową w zakresie tych nieruchomości. Wnioskodawca zamierza utworzyć spółkę komandytową, która będzie świadczyć usługi wynajmu powierzchni dla komplementariusza i dla kontrahentów zewnętrznych.
Do spółki komandytowej Zainteresowany zamierza wnieść aportem zorganizowaną część przedsiębiorstwa w postaci samodzielnej jednostki zarządzania nieruchomościami, w tym nieruchomości, ruchomości (wyposażenie) przypisane do jednostki zarządzania nieruchomościami, zobowiązania i należności związane z gospodarką nieruchomościami oraz prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów. Wnoszone aportem składniki – jak wskazał Wnioskodawca – stanowią całą jednostkę organizacyjną przedsiębiorstwa o nazwie Samodzielna Jednostka Zarządzania Nieruchomościami, która już może w sposób samodzielny i niezależny wykonywać zadania gospodarcze, generując przychody z ich gospodarowania.
W skład tej jednostki wchodzą nieruchomości i ruchomości, zobowiązania i obciążenia związane z wydzielonymi składnikami majątku, prawa wynikające i dzierżawy tych nieruchomości, i stanowią elementy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny. Ponadto również pracownicy samodzielnej jednostki zarządzania nieruchomościami zostaną przejęci przez spółkę komandytową w trybie art. 231 ustawy Kodeks pracy.
Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że do aportu wyodrębnionej pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym samodzielnej jednostki zarządzania nieruchomościami stanowiącej zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy znajdzie zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
W konsekwencji dostawa przez Wnioskodawcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, a wynikające z tej czynności obowiązki korekty w zakresie podatku naliczonego spoczywać będą, na podstawie art. 91 ust. 9 ustawy, na nabywcy opisanych we wniosku składników materialnych i niematerialnych tworzących samodzielną jednostkę zarządzania nieruchomościami. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.