INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2010 r. (data wpływu: 25 marca 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 20 maja 2010 r. (data wpływu: 21 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją zadania pn.: „Termomodernizacja budynku Szkoły Podstawowej”– jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją zadania pn.: „Termomodernizacja budynku Szkoły Podstawowej ”. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 maja 2010 r. (data wpływu: 21 maja 2010 r.) o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Gmina zamierza zrealizować zadanie pn.: „Termomodernizacja budynku Szkoły Podstawowej”, na które planuje przeznaczyć środki z umorzenia pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Gmina ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem budynku, w którym prowadzona jest działalność statutowa: szkoła podstawowa. W piśmie uzupełniającym z dnia 20 maja 2010 r. Gmina oświadczyła, iż: nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, przedmiotowe zadanie należy do zadań własnych Gminy określonych w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Jest to zadanie z zakresu edukacji publicznej, nie będzie wykorzystywała obiektu do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli osiągania obrotów z czynności realizowanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, czy też do wykonywania czynności zwolnionych lub niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, obiekt objęty termomodernizacją jest własnością Gminy, właścicielem obiektu jest Gmina, a jego nieodpłatnym użytkownikiem placówka Szkoły Podstawowej. Nie istnieje tytuł prawny, na podstawie którego placówka oświatowa tenże obiekt użytkuje, gdyż jest to jednostka organizacyjna Gminy.
Stosownie bowiem do art. 9 ust. 1 i ust. 3 przywołanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania swoich zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne. Jednostka organizacyjna jest częścią samej gminy i nie posiada osobowości prawnej. Wobec powyższego należy przyjąć, że gmina wykonując swe zadania publiczne przy pomocy jednostek organizacyjnych działających w ramach jej osobowości prawnej w istocie zadania te wykonuje samodzielnie. Jednostki organizacyjne stanowią bowiem jedynie formę organizacyjno - prawną, poprzez którą realizowane są zadania własne gminy.
Nie są one zatem dla gminy „kontrahentami”, faktury związane z realizacją zadania wystawiane są na Gminny Zespół Obsługi Szkół , który jest również jednostką organizacyjną Gminy i prowadzi postępowanie związane z inwestycją na podstawie upoważnienia Wójta Gminy . Gminny Zespół Obsługi Szkół nie jest również czynnym podatnikiem VAT, działa na takich samych zasadach jak przedstawione w punkcie 5. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Gmina posiada prawną możliwość odzyskania podatku VAT w związku z realizacją ww. projektu? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w zakresie wykonywanych czynności opodatkowanych. Aby podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych zakupów, zakupy te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, Gmina nie posiada możliwości prawnej odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadania, ponieważ realizowana inwestycja nie będzie służyć do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z zapisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Stosownie do art. 96 ust.1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Z powyższych przepisów wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Podstawą do odliczenia podatku naliczonego stanowią faktury, o których mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, wystawione na podatnika.
Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ww. ustawy).
Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, lecz są objęte zwolnieniem wskazanym w § 12 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799).
Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 powoływanej wyżej ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m. in. zadania z zakresu edukacji publicznej – art. 7 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca nie będąc czynnym podatnikiem podatku VAT zamierza zrealizować w ramach zadań własnych Gminy, zadanie pn.: „Termomodernizacja budynku Szkoły Podstawowej, na które planuje przeznaczyć środki z umorzenia pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej .
Gmina ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem budynku, w którym jest prowadzona działalność statutowa: szkoła podstawowa. Gmina nie będzie wykorzystywała obiektu do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli osiągania obrotów z czynności realizowanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, czy też do wykonywania czynności zwolnionych lub niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Obiekt objęty termomodernizacją jest własnością Gminy, a jego nieodpłatnym użytkownikiem jest placówka Szkoły Podstawowej. Faktury związane z realizacją zadania wystawiane są na Gminny Zespół Obsługi Szkół .
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podstawę odliczenia podatku naliczonego stanowią faktury wystawione na podatnika. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.
W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, faktury VAT dokumentujące zakupy nie są wystawiane na Zainteresowanego, a towary nabywane w ramach realizacji projektu nie są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Zatem, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji planowanego zadania. Reasumując, Gmina z tytułu realizacji zadania pn.: „Termomodernizacja budynku Szkoły Podstawowej”, nie ma prawnej możliwości odliczenia i odzyskania podatku VAT na podstawie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.