INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Sportowej Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku (data wpływu: 23 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego świadczenia usług – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 października 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego świadczenia usług. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi klub sportowy koszykówki męskiej. Działalność klubu obejmuje między innymi organizację meczów koszykówki w ramach Polskiej Ligii Koszykówki, jak również w ramach Ligii Europejskiej. Organizacja meczów polega na zorganizowaniu i nadzorowaniu imprezy masowej, zgodnie z ustawą z dnia 22 sierpnia 1997 r. (Dz.
U. Nr 99, poz. 663) o bezpieczeństwie imprez masowych. Mecze rozgrywane przez drużynę Spółki odbywają się w wynajętym obiekcie sportowym. Udział kibiców w imprezie masowej potwierdzany jest poprzez wykupienie numerowanego biletu wstępu, za który to bilet Spółka pobiera zapłatę w zależności od hali sportowej. Dodatkowo istnieje możliwość zakupu karnetów na wszystkie odbywające się w sezonie mecze przez osoby indywidualne lub podmioty gospodarcze na podstawie umowy lub poprzez zamówienie jednostkowe. Odpłatnością za bilety jak i karnety są zarówno wartości pieniężne jak ekwiwalentne usługi lub towary określone odrębnie w umowie zwanej umową barterową.
Obiekty sportowe, w których odbywają się mecze, posiadają wyłącznie miejsca numerowane podzielone na sektory. Sprzedaż zarówno biletów jak i karnetów jest ściśle ewidencjonowana, z przyporządkowaniem do oznakowanego miejsca siedzącego. W obiektach sportowych nie jest pozostawiona żadna wolna przestrzeń, nie sprzedaje się i nie udostępnia tzw. „miejsc stojących”. W celu pozyskiwania nowych sponsorów lub uhonorowania zasłużonych dla Spółki osób i jednostek, w ramach reklamy lub też w ramach udostępniania informacji prasowych dla dziennikarzy, część biletów na poszczególne mecze, Spółka ma zamiar przekazywać nieodpłatnie.
Na osobach obdarowanych biletami na miejsca siedzące nie będzie ciążył obowiązek wykonania żadnego świadczenia wzajemnego. Każdy z przekazywanych nieodpłatnie biletów będzie określony co do ceny jednostkowej oraz osoby obdarowanej. Zestawienie przekazanych nieodpłatnie biletów stanowić będzie część rozliczenia dokonanej sprzedaży po każdej zakończonej imprezie sportowej. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy nieodpłatne przekazywanie biletów należy opodatkować podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy?
Zdaniem Wnioskodawcy, będąc wykonawcą usług polegających na organizacji meczów sportowych, przy przekazywaniu nieodpłatnych biletów, karnetów wykonuje nieodpłatne świadczenia. Bilet stanowi potwierdzenie miejsca na imprezie sportowej, nie jest samoistnym towarem rzeczowym. Spółka uczestnikom meczów dostarcza usługę w postaci organizacji imprezy masowej. Na podmiocie uzyskującym świadczenie nie ciąży obowiązek wykonania świadczenia wzajemnego i bez znaczenia pozostaje osobowość prawna podmiotu otrzymującego świadczenie. Faktyczne przysporzenie polegające na uczestnictwie w imprezie masowej uzyskuje jedynie otrzymujący świadczenie.
Zapewnienie dostępu do informacji nie stanowi przesłanki na odmienne stosowanie przepisów podatkowych w przypadku dziennikarza mającego zamiar przygotowania relacji sportowej. Wnioskodawca uważa, iż dla potrzeb ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 29 ust. 12 ustawy o VAT, od jednostkowego kosztu biletu stanowiącego bezpłatne świadczenie, należy naliczyć podatek VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Powyższe oznacza, że zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, usługi o charakterze nieodpłatnym jako nie mieszczące się w zakresie opodatkowania podatkiem VAT – nie podlegają opodatkowaniu. Jednak tak jak w przypadku dostawy towarów (art.
7 ust. 2 ustawy)również w przypadku świadczenia usług określono wyjątki od tej zasady, zgodnie z którymi opodatkowaniu podatkiem VAT podlega również świadczenie usług niemające charakteru odpłatnego.
Stosownie do art. 8 ust. 2 ww. ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.
Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług muszą być spełnione łącznie dwa warunki, a mianowicie: brak związku świadczonych usług z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, istnienie prawa podatnika do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami. Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej.
Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca w ramach wykonywanej działalności w zakresie prowadzenia klubu sportowego, część biletów na organizowane przez siebie mecze koszykówki - w celu pozyskania nowych sponsorów lub uhonorowania zasłużonych dla Spółki osób i jednostek, bądź w ramach reklamy lub udostępniania informacji prasowych dla dziennikarzy - zamierza przekazywać nieodpłatnie.
Zatem należy stwierdzić, że nieodpłatne wydawanie przedmiotowych biletów jest związane z prowadzonym przez Podatnika przedsiębiorstwem i w istotny sposób wpływa na promocję koszykówki, w związku z czym nie może być traktowane jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania ww. przepis ustawy, a czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Informuje się, że w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, wydana została interpretacja Nr ILPB2/415-275/07-3/MK z dnia 22 stycznia 2008 r. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.