INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 3 czerwca 2008 r. (data wpływu 6 czerwca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 6 czerwca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntu. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca wraz z żoną jest właścicielem niezabudowanych nieruchomości (grunty rolne), na których prowadzi działalność rolniczą. Od roku 2006 jest zarejestrowany jako podatnik czynny podatku od towarów i usług z tytuły prowadzenia gospodarstwa rolnego. Grunty zostały kupione w roku 1985 i w następnych latach między innymi od Skarbu Państwa dla celów rolniczych.
Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać dwie działki o powierzchni 10 ha każda osobie fizycznej. W roku 2003 opublikowano miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (Dziennik Urzędowy Województwa Dolnośląskiego z dnia 2 grudnia 2003 r. Nr 218, poz. 3128), z którego wynika, że działki te objęte są następującymi zapisami: tereny działalności gospodarczej projektowanej; symbol PU obejmuje jedną działkę. Drugi teren objęty jest zapisem: w części tereny działalności gospodarczej projektowanej, w części tereny komunikacji kołowej, w części tereny zieleni izolacyjnej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy sprzedaż ww. działek (gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a jeżeli tak to jaka obowiązuje stawka podatku VAT? W art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zastosowano zwolnienie od podatku dla sprzedaży terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Oznacza to, że sprzedaż gruntów rolnych na cele rolnicze i leśne, inne niż tereny budowlane i przeznaczone pod zabudowę przez podatnika podatku VAT jest czynnością zwolnioną od podatku. Przedmiotem, w tym przypadku są grunty rolne nabyte przed zarejestrowaniem się jako podatnik VAT. Od roku 2003 tereny te przeznaczone są na usługi komercyjne, składy i obiekty infrastruktury.
Wykluczono zabudowę mieszkalną, tereny rekreacyjne, hotele i szpitale. Na dzień transakcji będą sprzedawane niezabudowane grunty rolne o podwyższonej wartości w związku z uchwaleniem planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca uważa, że sprzedając nie musi wiedzieć czy sprzedane grunty zostaną wykorzystane dalej jako grunty rolne, czy też zostanie tam rozpoczęta inwestycja. Wnioskodawca uważa, że w przedmiotowej sprawie należy zastosować 22% stawkę VAT, albowiem zwolnienie nie przysługuje. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonać dostawy dwóch działek, które stanowiły w momencie zakupu grunty rolne. Obecnie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określone zostały jako grunty pod zabudowę, w skład których wchodzić mogą usługi komercyjne, składy i obiekty infrastruktury. Zainteresowany jest od roku 2006 zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej – art. 15 ust. 2 ustawy – należy uznać, iż zamierzone transakcje dostawy działek mają związek z działalnością gospodarczą.
Bowiem podmiot prowadzący działalność rolniczą, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Jednakże na mocy art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy korzysta ze zwolnienia od podatku tylko w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z własnej działalności oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw prawnych do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu.
Także zakres i skala planowanego przedsięwzięcia (dwie działki o powierzchni po 10 ha każda) wskazują na zamiar dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w okolicznościach wskazujących na prowadzenie działalności gospodarczej. Zaznaczyć przy tym należy, że o kwestii częstotliwości wykonywanej czynności nie decyduje czasookres jej wykonywania (tydzień, miesiąc, rok), ani też ilość dokonanych transakcji, tylko fakt powtarzalności określonej czynności. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, przedmiotowe grunty są przeznaczone w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, w skład której wchodzić mogą usługi komercyjne, składy i obiekty infrastruktury.
Zgodnie z art. 41 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%. Zwolnienie od podatku – art. 43 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy – obejmuje tylko dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Reasumując, planowana przez podatnika VAT czynnego dostawa gruntów, służących uprzednio działalności rolniczej, jest czynnością podlegającą uregulowaniom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług i jako taka – ponieważ nie dotyczy terenów rolnych – podlegać będzie opodatkowaniu 22% stawką podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.