INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia – brak daty sporządzenia wniosku (data wpływu 24 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. (data wpływu 25 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia, czy Spółka będzie podatnikiem z tytułu sprzedaży lokali mieszkalnych – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 24 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stwierdzenia, czy Spółka będzie podatnikiem z tytułu sprzedaży lokali mieszkalnych. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. o doprecyzowanie opisanego zdarzenia. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca - Sp. k. (dalej: Spółka) powstała na podstawie umowy spółki komandytowej z dnia 14 stycznia 2011 r. Dnia 8 kwietnia 2011 r. w oparciu o zawartą aktem notarialnym „umowę ustanowienia odrębnej własności lokali i sprzedaż lokali” Spółka nabyła wspólnie z X na współwłasność łączną (w stosunku 70% Spółka - 30% X) od Sp. z o.o. lokale mieszkalne nr 5 (o pow. 138,70 m2 - wraz z przynależnym pomieszczeniem lokatorskim) i nr 6 (o pow. 118,10 m2 - wraz z przynależnym pomieszczeniem lokatorskim), wraz z udziałem w gruncie. Przedmiotowa transakcja była w Sp. z o.o. zwolniona od VAT, z faktury zakupu nie wynika dla nabywców prawo do odliczenia.
Przedmiotowe lokale w momencie zakupu nadawały się do remontu. Ze względu na fakt, że przedmiotowe lokale znajdują się w zabytkowej kamienicy ich remont objęty jest nadzorem konserwatora zabytków. W momencie nabycia przedmiotowych lokali Spółka nie była zarejestrowana ani jako podatnik VAT czynny ani podatnik VAT zwolniony.
Sprzedający przedmiotowe lokale, Sp. z o.o nabyła je na podstawie umowy sprzedaży w roku 2007. Wnioskodawca jest więc kolejnym właścicielem przedmiotowych lokali mieszkalnych (co najmniej trzecim), są to lokale mające kilkadziesiąt lat, od ich wydania po wybudowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi minęło więcej niż 2 lata. jednocześnie poprzedni właściciel, Sp. z o.o. po ich nabyciu nie ponosił nakładów ani na ich remont, ani ulepszenie. Współwłaściciele nieruchomości: Spółka (70% udział we współwłasności) oraz X (30% udział we współwłasności) podjęli decyzję o remoncie przedmiotowych lokali mieszkalnych oraz ich ulepszeniu, m. in. poprzez przebudowę z dwóch dużych na trzy mniejsze.
Prace te obejmą w szczególności: naprawę okien; jako alternatywa rozważana jest również wymiana tych okien już istniejących, których naprawa nie będzie technicznie możliwa albo byłaby droższa niż zakup nowych okien (budynek znajduje się pod nadzorem konserwatora zabytków, okna muszą zostać wykonane na indywidualne zamówienie ściśle wg wymagań konserwatora), naprawa podłóg drewnianych (istniejące podłogi drewniane zostaną poddane gruntownej renowacji, w przypadku ubytków, bądź gdyby naprawa była technicznie niemożliwa, niektóre deski mogą zostać wymienione na nowe), wymianę tynków (skucie tynków już istniejących i położenie nowych tynków na mokro bądź jako płyty gipsowo kartonowe), wymianę instalacji elektrycznej (aktualna instalacja elektryczna ma kilkadziesiąt lat, jest uszkodzona i nie odpowiada aktualnym normom), wymianę instalacji wodno - kanalizacyjnej, montaż nowej instalacji centralnego ogrzewania wraz z piecami gazowymi, odrębnymi dla każdego z trzech lokali (istniejące dotychczas dwa lokale ogrzewane były piecami kaflowymi), renowacja drzwi wewnętrznych, renowacja drzwi wejściowych, odnowienie sztukaterii istniejących, wymiana zniszczonej sztukaterii, która nie nadaje się do odnowienia, na identyczną, wykonaną z tych samych materiałów (głównie gips), odnowienie lub częściowa wymiana listew przypodłogowych, wyburzenie niektórych ścian działowych i postawienie nowych, w tym również w celu podziału dwóch lokali dużych na dwa mniejsze, montaż drzwi wejściowych, których dotychczas nie było, montaż kilku drzwi wewnętrznych, których dotychczas nie było, urządzenie łazienek od podstaw (nowa glazura, terakota, armatura etc.) - dotychczas, w stanie sprzed remontu, istniały dwie łazienki w jednym mieszkaniu (mieszkały tam dwie rodziny) oraz jedna łazienka w drugim mieszkaniu.
Stan łazienek był jednak na tyle zły, że nie można mówić o odnowieniu, lecz wymianie, wymiana pionów kanalizacyjnych i wodnych, malowanie ścian (dotychczas ściany również były malowane), montaż na stałe mebli kuchennych na wymiar wraz z zabudowanym na stałe sprzętem AGD, montaż na stałe szaf wnękowych (typu tzw. Komandor), wyposażenie mieszkania w meble sypialniane, jadalne oraz wypoczynkowe czyli zaprojektowanie wnętrza oraz wykonanie projektu oraz wyposażenie.
Reasumując: część prac będzie miała charakter remontowy (przywrócenie stanu pierwotnego przy zastosowaniu materiałów odpowiadających aktualnym normom i standardom technicznym i technologicznym), część prac będzie miała charakter modernizacji (np. wyburzenie i budowa dotychczas nieistniejących ścianek działowych, wyposażenie lokalu w instalację, której dotychczas nie było, montaż nieistniejących dotychczas drzwi, wyposażenie łazienek), przy czym na moment złożenia przedmiotowego wniosku część z nich została już wykonana. Łączne koszty/nakłady związane z remontem, przebudową i modernizacją przedmiotowych lokali mieszkalnych poniosą współwłaściciele proporcjonalnie do udziałów we własności.
Przedmiotowy remont, przebudowa i modernizacja przedmiotowych lokali mieszkalnych ma na celu doprowadzenie ich do takiego stanu technicznego i wizualnego, aby można je zaoferować do sprzedaży potencjalnym klientom. Współwłaściciele zamierzają wyremontować lokale „pod klucz” i zaoferować je w takim stanie potencjalnym klientom, z jednoczesną możliwością zakupu od Spółki kompleksowego wyposażenia lokalu i umeblowania przy czym będzie możliwość zakupu tylko mieszkania w stanie „pod klucz”, bez wyposażenia i umeblowania.
Ze względu na fakt, że współwłaścicielami nieruchomości są Spółka (70% udział we własności) oraz X (30% udział we własności) oraz, że łączne koszty/nakłady związane z remontem, przebudową i modernizacją przedmiotowych lokali mieszkalnych poniosą współwłaściciele proporcjonalnie do udziałów we własności techniczny sposób formalnego rozliczenia ww. nakładów jest następujący: każdy zakup usług remontowo-budowlanych będzie dzielony na dwie faktury: jedna będzie dotyczyć 70% kosztów wykonania danej usługi i wystawiona będzie na Spółkę a druga będzie dotyczyć 30% kosztów wykonania danej usługi i będzie wystawiona na X; zakupy towarów, których nie da się rozdzielić, będą dokonywane częściowo wyłącznie przez Spółkę a częściowo wyłącznie przez X w takich kwotach, aby łączna ich wartość po zakończeniu remontu i modernizacji mieszkań była jak najbardziej zbliżona do udziału we współwłasności.
W przypadku różnic na niekorzyść któregokolwiek ze współwłaścicieli, drugi współwłaściciel zostanie obciążony kwotą wyrównującą nakłady do stosunku 70% Spółka - 30% X. Natomiast zakupu i sprzedaży wyposażenia mieszkań dokona wyłącznie Spółka. W piśmie z dnia 23 kwietnia 2012 r. stanowiącym uzupełnienie do wniosku Zainteresowany wskazał, że: Spółka nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, Wnioskodawca nie zamierza rejestrować się jako podatnik podatku od towarów i usług w związku z tym na etapie sprzedaży przedmiotowych nieruchomości Spółka nie będzie czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku VAT z tytułu sprzedaży przedmiotowych lokali mieszkalnych i w konsekwencji będzie występować na fakturach sprzedaży? Zdaniem Wnioskodawcy, współwłaścicielami przedmiotowych lokali mieszkalnych są i w momencie ich sprzedaży będą Spółka (70%) oraz X (30%); zarówno Spółka jak i X będą wymienieni w zawartych w formie aktu notarialnego umowach sprzedaży jako sprzedawcy. W związku z powyższym Spółka będzie podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży i powinna zadeklarować 70% obrotu z tytułu zbycia przedmiotowych lokali.
Natomiast sprzedaż powinna zostać udokumentowana dwoma fakturami sprzedaży: jedna na 70% ceny sprzedaży, wystawiona przez Spółkę i druga na 30% ceny sprzedaży, wystawiona przez X. W zależności od spełniania (bądź nie) warunków do zastosowania któregoś ze zwolnień, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i/lub 10a ustawy o VAT, zadeklarowany przez Zainteresowanego obrót będzie zwolniony od VAT bądź opodatkowany właściwą dla lokali mieszkalnych poniżej 150m2 powierzchni stawką tego podatku VAT 8%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…). Zgodnie zatem z ww. przepisami, lokal mieszkalny spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 powołanej wyżej ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem „podatnika” te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Według prawa unijnego, z mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1, ze zm.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów.
Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych. W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Pod pojęciem sprzedaży rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy). Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł.
Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. W świetle art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Z powołanych przepisów wynika zatem, że do kwoty limitu 150.000 zł nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, które korzystały ze zwolnienia przedmiotowego, wlicza się natomiast wszelki opodatkowany podatkiem od towarów i usług obrót uzyskiwany przez podatnika. W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (…).
Jak stanowi art. 113 ust. 9 ustawy, podatnik rozpoczynający w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Zauważyć należy, iż na mocy art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, świadczenia usług, dla których zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, oraz podatników: dokonujących dostaw: wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, nowych środków transportu, terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę; świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie; nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 113 ust. 14 pkt 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych określi w drodze rozporządzenia listę towarów i usług, o których mowa w ust. 13 pkt 1 lit. a i pkt 2, z uwzględnieniem klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. W wykonaniu ww. delegacji Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360).
W § 27 ww. rozporządzenia, Minister Finansów określił listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku, określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, stanowiącą załącznik do rozporządzenia. Wśród towarów i usług wyszczególnionych w ww. załączniku nie wymieniono dostawy lokali mieszkalnych.
W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż podatnik może korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki: podatnik w poprzednim roku podatkowym oraz w trakcie roku podatkowego nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, definiowanej zapisem art. 113 ust. 1 ustawy, podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Z kolei ust. 3 powołanego wyżej przepisu stanowi, iż podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W myśl art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”.
Natomiast zgodnie z przepisem art. 96 ust. 5 ustawy, jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni – do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach: przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-13 oraz art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży; przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa; przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz w art. 113 ust. 1, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia; przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy zawiera delegację, na mocy której minister właściwy do spraw finansów publicznych został zobligowany do określenia w drodze rozporządzenia szczegółowych zasad wystawiania faktur, danych, które powinny zawierać oraz sposób ich przechowywania.
W oparciu o powołaną wyżej delegację, wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwane dalej rozporządzeniem. W świetle § 4 ust. 1 rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT”.
Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że dnia 8 kwietnia 2011 r. w oparciu o zawartą aktem notarialnym „umowę ustanowienia odrębnej własności lokali i sprzedaż lokali” Spółka nabyła wspólnie z X na współwłasność łączną (w stosunku 70% Spółka - 30% X) od Sp. z o.o. lokale mieszkalne nr 5 (o pow. 138,70 m2- wraz z przynależnym pomieszczeniem lokatorskim) i nr 6 (o pow. 118,10 m2- wraz z przynależnym pomieszczeniem lokatorskim), wraz z udziałem w gruncie. Przedmiotowa transakcja była w Sp. z o.o. zwolniona od VAT, z faktury zakupu nie wynika dla nabywców prawo do odliczenia. Przedmiotowe lokale w momencie zakupu nadawały się do remontu.
Ze względu na fakt, że przedmiotowe lokale znajdują się w zabytkowej kamienicy ich remont objęty jest nadzorem konserwatora zabytków. W momencie nabycia przedmiotowych lokali Spółka nie była zarejestrowana ani jako podatnik VAT czynny ani podatnik VAT zwolniony. Współwłaściciele nieruchomości: Spółka (70% udział we współwłasności) oraz X (30% udział we współwłasności) podjęli decyzję o remoncie przedmiotowych lokali mieszkalnych oraz ich ulepszeniu, m. in. poprzez przebudowę z dwóch dużych na trzy mniejsze. Łączne koszty/nakłady związane z remontem, przebudową i modernizacją przedmiotowych lokali mieszkalnych poniosą współwłaściciele proporcjonalnie do udziałów we własności.
Przedmiotowy remont, przebudowa i modernizacja przedmiotowych lokali mieszkalnych ma na celu doprowadzenie ich do takiego stanu technicznego i wizualnego, aby można je zaoferować do sprzedaży potencjalnym klientom. Współwłaściciele zamierzają wyremontować lokale „pod klucz” i zaoferować je w takim stanie potencjalnym klientom, z jednoczesną możliwością zakupu od Spółki kompleksowego wyposażenia lokalu i umeblowania przy czym będzie możliwość zakupu tylko mieszkania w stanie „pod klucz”, bez wyposażenia i umeblowania. Aktualnie Spółka nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
Wnioskodawca nie zamierza rejestrować się jako podatnik podatku od towarów i usług w związku z tym – jak wynika z informacji zawartych w opisie zdarzenia przyszłego - na etapie sprzedaży przedmiotowych nieruchomości Spółka nie będzie czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że w sytuacji gdy sprzedaż opisanych we wniosku lokali mieszkalnych będzie korzystać ze zwolnienia przedmiotowego od podatku od towarów i usług, Spółka będzie mogła skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
W tej sytuacji bowiem, zgodnie z normą wynikającą z art. 113 ust. 2 ustawy, wartość sprzedaży zwolnionej pozostanie bez wpływu na ustalenie wartości sprzedaży uprawniającej do korzystania ze zwolnienia od podatku. W tym przypadku w odniesieniu do sprzedaży przedmiotowych lokali Spółka nie wystąpi jako podatnik VAT czynny, a zatem nie będzie zobowiązana sprzedaży tej udokumentować fakturą VAT.
Natomiast w sytuacji, gdy sprzedaż przedmiotowych lokali mieszkalnych nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku, wówczas w momencie, w którym wartość sprzedaży opodatkowanej przekroczy kwotę 150.000 zł, Spółka utraci prawo do zwolnienia podmiotowego od podatku i na podstawie art. 96 ust. 5 ustawy będzie zobowiązana do dokonania rejestracji jako podatnik VAT czynny. W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca z tytułu sprzedaży przedmiotowych lokali mieszkalnych wystąpi jako podatnik VAT i na podstawie art. 106 ustawy, będzie zobowiązany udokumentować sprzedaż fakturą VAT.
Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego Wnioskodawcy, które nie zostały objęte ww. pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14c ust. 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii zwolnienia od podatku od towarów i usług sprzedaży lokali mieszkalnych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.