INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2010 r. (data wpływu 25 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 25 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka cywilna, czynny podatnik podatku VAT, wykonująca wyłącznie czynności opodatkowane, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w miesiącu styczniu 2010 r. nabyła pojazd ciężarowy odpowiadający warunkom określonym w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).
W miesiącu nabycia, tj. w styczniu 2010 r., Spółka dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupu w całości. W miesiącu marcu 2010 r. Zainteresowana dokonała zmiany konstrukcyjnej pojazdu, w wyniku której, pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o podatku od towarów i usług. W deklaracji za miesiąc marzec 2010 r., Spółka dokonała korekty wcześniej naliczonego podatku w całości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy spółka może pomniejszyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupu w wysokości 60%, ale nie więcej niż 6.000 zł w miesiącu dokonania zmiany, tj. w marcu 2010 r. (czyli w drugim okresie rozliczeniowym po miesiącu zakupu i otrzymania faktury)?
Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, określonego w fakturze zakupu w wysokości 60% ale nie więcej niż 6.000 zł w deklaracji za marzec 2010 r. Na podstawie art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, Spółka nabyła prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ww. kwotach, jako że w wyniku zmiany, samochód ciężarowy został zakwalifikowany jako samochód osobowy, przeznaczony w prowadzonej działalności do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych.
W terminie określonym w art. 86 ust. 11 ww. ustawy (tj. w drugim okresie rozliczeniowym od daty zakupu i otrzymania faktury), samochód spełniał wymogi samochodu osobowego, zatem zachowany został termin, w którym podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Do podstawowych zasad wspólnego systemu VAT należy między innymi zasada neutralności podatku dla podatnika, rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i ma na celu zapewnienie neutralności tego podatku dla podatników VAT czynnych.
Podatnik ma prawo do skorzystania z przedmiotowego prawa w określonych przepisami terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego określonych warunków pozytywnych (związku nabytych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi), jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych m. in. w art. 88 ww. ustawy.
Stosownie do art. 86 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.
W myśl art. 86 ust. 4 ustawy, przepis art. 86 ust. 3 nie dotyczy: pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van; pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków; pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków; pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy; pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą - jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie; przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest: odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze, i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.
Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 4 pkt 1–4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań – art. 86 ust. 5 ustawy. W myśl art. 86 ust. 5a ustawy, kopię zaświadczenia, o którym mowa w ust. 5, podatnik jest obowiązany dostarczyć, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, do naczelnika urzędu skarbowego.
Stosownie do art. 86 ust. 5b ustawy, w przypadku gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, o którym mowa w ust. 5, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 4 pkt 1-4, podatnik obowiązany jest do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o tych okolicznościach, w terminie 7 dni od ich zaistnienia. Na mocy art. 86 ust. 5c ustawy, jeżeli zmiany, o których mowa w ust. 5b, zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę lub dokument celny, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w całości w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tych zmian.
Z opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka, jako czynny podatnik podatku VAT, wykonująca wyłącznie czynności opodatkowane, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w miesiącu styczniu 2010 r. nabyła pojazd ciężarowy odpowiadający warunkom określonym w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o VAT. W miesiącu nabycia, Spółka dokonała obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupu w całości. Natomiast w miesiącu marcu 2010 r., Spółka dokonała zmiany konstrukcyjnej pojazdu, w wyniku której, pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy o podatku od towarów i usług.
W deklaracji za miesiąc marzec 2010 r., Spółka dokonała korekty wcześniej naliczonego podatku w całości. Wnioskodawca wskazał ponadto, że w wyniku dokonanych zmian, samochód ciężarowy został zakwalifikowany jako samochód osobowy.
W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu stanu faktycznego należy stwierdzić, że Spółka postąpiła słusznie dokonując korekty podatku naliczonego w całości w rozliczeniu za okres, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych pojazdu, bowiem wprowadzone zmiany zostały dokonane w okresie 12 miesięcy licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę dokumentującą nabycie pojazdu oraz spowodowały, iż przedmiotowy pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 86 ust. 4 pkt 1-4 ustawy.
Natomiast w odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie należy stwierdzić, że Spółka w rozpatrywanej sprawie nie może pomniejszyć kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupu w wysokości 60%, nie więcej niż 6.000 zł w miesiącu dokonania zmiany, tj. w marcu 2010 r. (czyli w drugim okresie rozliczeniowym po miesiącu zakupu i otrzymania faktury). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.