INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2011 r. (data wpływu 16 maja 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 lipca 2011 r. (data wpływu 19 lipca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu.
Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 lipca 2011 r. (data wpływu 19 lipca 2011 r.), w zakresie doprecyzowania opisanego zdarzenia przyszłego oraz o opłatę. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca od roku 2002 jest właścicielem działki budowlanej o pow. 1,1 h w D. Gmina D. W roku 2005 na podstawie decyzji Gminy działka została podzielona na 10 działek budowlanych oraz 2 działki z przeznaczeniem na drogi wewnętrzne. Również w roku 2005 zatwierdzony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W ostatnich latach został wybudowany transformator energetyczny i możliwe jest doprowadzenie energii do każdej działki.
Zatwierdzony jest również projekt budowy sieci gazowej i kanalizacyjnej. W piśmie z dnia 14 lipca 2011 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku Zainteresowany wskazał, iż: Jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów usług. Prowadzi działalność w zakresie podanym w załączonym zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. Nieruchomość nabyta została w roku 2002 na podstawie notarialnej umowy kupna. Na wymienionym we wniosku gruncie Wnioskodawca nie prowadził i nie będzie prowadził działalności rolniczej. Zainteresowany nigdy nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca nie posiada statusu rolnika.
Nigdy w żaden sposób nie udostępniał przedmiotowej nieruchomości osobom trzecim. Zainteresowany nie dokonywał wcześniej dostaw i sprzedaży nieruchomości gruntowych. Wnioskodawca ma zamiar sprzedawać kolejne działki. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy w przypadku sprzedaży jednej działki o pow. 1,1 h podzielonej na 10 działek sprzedaż jednorazowa opodatkowana będzie podatkiem VAT? Czy przy sprzedaży podzielonych działek podatek VAT należy uiścić od pierwszej transakcji czy od następnych?
Zdaniem Wnioskodawcy, skoro zakup nieruchomości nie był obciążony obowiązkiem zapłaty podatku od towarów i usług to również przy sprzedaży nieruchomości podatek należny nie powinien być odprowadzany. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r. przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.
Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej. Należy zaznaczyć, że przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonywania usługi lub sprzedaży towaru. Okoliczności podziału gruntu przed jego sprzedażą w postaci działek, wskazuje, że właściciel nieruchomości działał z zamiarem dokonywania wielokrotnych transakcji sprzedaży działek, a więc uzyskiwania z tego tytułu stałych obrotów.
Przyjęcie, że Wnioskodawca nie nabył gruntu sprzedanego obecnie stopniowo w postaci działek z zamiarem jego odsprzedaży prowadzi do zakwestionowania zasady neutralności wspólnego systemu podatku VAT, która stoi na przeszkodzie odmiennemu traktowaniu z punktu widzenia podatku od towarów i usług podmiotów gospodarczych dokonujących takich samych transakcji. Jak już wyżej zauważono, dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty.
Podatnikiem jest, zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży. Za podatnika należy bowiem uznać również osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i poczyniła w tym celu pewne nakłady, mimo że sama działalność gospodarcza się nie rozpoczęła. Działalność gospodarcza może składać się z kilku następujących po sobie transakcji. Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca od roku 2002 na podstawie notarialnej umowy kupna jest właścicielem działki budowlanej o pow.
1,1 h. W roku 2005 na podstawie decyzji Gminy działka została podzielona na 10 działek budowlanych oraz 2 działki z przeznaczeniem na drogi wewnętrzne. Również w roku 2005 zatwierdzony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W ostatnich latach został wybudowany transformator energetyczny i możliwe jest doprowadzenie energii do każdej działki. Zatwierdzony jest również projekt budowy sieci gazowej i kanalizacyjnej. Zainteresowany jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie posiada statusu rolnika. Na wymienionym we wniosku gruncie Wnioskodawca nie prowadził i nie będzie prowadził działalności rolniczej.
Zainteresowany nigdy nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z przedmiotowej nieruchomości. Nigdy w żaden sposób nie udostępniał przedmiotowej nieruchomości osobom trzecim. Zainteresowany nie dokonywał wcześniej dostaw i sprzedaży nieruchomości gruntowych. Wnioskodawca ma zamiar sprzedawać kolejne działki. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opis sprawy wskazać należy, że przedmiotowa dostawa nieruchomości o pow. 1,1 h podzielonej na 10 działek będzie podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług.
Przesądza o tym fakt, iż dostawa nie będzie miała charakteru incydentalnego, a nabyciu nieruchomości towarzyszył zamiar jej późniejszego zbycia oraz wykorzystywania w sposób ciągły dla celów zarobkowych o czym świadczy również fakt, że Wnioskodawca poczynił w tym celu pewne nakłady (grunt został podzielony na 10 działek, został wybudowany transformator energetyczny i możliwe jest doprowadzenie energii do każdej działki, zatwierdzony jest również projekt budowy sieci gazowej i kanalizacyjnej). Opisane okoliczności wskazują na to, iż zamiarem Wnioskodawcy było wykorzystywanie gruntu w działalności gospodarczej (handlowej) i zapewnienie im warunków jakie spełnia grunt o przeznaczeniu budowlanym.
Nawet jeśli dotychczas Wnioskodawca nie osiągał z tytułu posiadanego gruntu żadnych dochodów nie oznacza to, że nie stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług. Jak wskazano bowiem wcześniej dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności, a podatnikiem jest również podmiot generujący straty. Wskazać również należy, że sprzedaż przedmiotowego gruntu nie stanowi czynności jednorazowej, gdyż Wnioskodawca określił, iż zamierza sprzedawać kolejne działki.
Zatem czynność taka jak nabycie gruntu, następnie wystąpienie o jego podział na działki powinna być traktowana jak działalność gospodarcza i tym samym podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Podkreślić także należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Powyższe oznacza, że opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.
Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione od podatku od towarów i usług. Ustawodawca nie sprecyzował, jakimi kryteriami należy się kierować, aby ustalić przedmiotowy rodzaj gruntu. Zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Reasumując, zarówno jednorazowa sprzedaż działki o pow. 1,1 h podzielonej na 10 działek jak również sprzedaż podzielonych działek poczynając od pierwszej transakcji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Należy zaznaczyć, że jeżeli z planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowy grunt wynika inne przeznaczenie niż pod zabudowę, wówczas przedmiotowa sprzedaż na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.