INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 6 lipca 2010 r. (data wpływu 9 lipca 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 września 2010 r. (data wpływu 30 września 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT oraz sposobu dokumentowania usług reklamowo-promocyjnych sklasyfikowanych pod symbolami PKWiU 74.40.1 oraz 74.13.1 – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT oraz sposobu dokumentowania usług reklamowo-promocyjnych sklasyfikowanych pod symbolami PKWiU 74.40.1 oraz 74.13.1. Dnia 30 września 2010 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie produkcji systemów kanalizacyjnych i sanitarnych z tworzyw sztucznych.
Wnioskodawca działa w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jest też czynnym podatnikiem VAT. Spółka zawarła z firmą A umowę sprzedaży produkowanych przez siebie wyrobów. Towary są nabywane w celu ich wykorzystania przez kupującego albo do dalszej odsprzedaży. Umowa określa szczegółowo kwestie zamawiania i wydawania towarów, dostawy i odbioru towarów, gwarancji, ceny oraz warunków płatności, a także czasu obowiązywania kontraktu. Ponadto strony tej umowy zawarły dodatkową umowę (w formie załącznika to głównej umowy sprzedaży) dotyczącą działalności reklamowo - promocyjnej oraz usług intensyfikacji sprzedaży.
Zgodnie z tą umową firma A zobowiązuje się prowadzić akcje promocyjno – reklamowe (marketingowe) na terenie działania swojej firmy i na swój koszt.
Usługi te polegają na wykonywaniu następujących czynności: utrzymywaniu we wszystkich punktach sprzedaży hurtowej i detalicznej, prowadzonych przez firmę A i firmy zależne od niej, stanu magazynowego produktów Wnioskodawcy, w asortymencie i ilości umożliwiającej bieżące zaopatrzenie lokalnego rynku; zorganizowaniu stałej ekspozycji reklamującej towary kupowane od Wnioskodawcy (tablice ekspozycyjne, wzory, atesty, katalogi, ulotki, itp.) oraz wyeksponowaniu wewnątrz i na zewnątrz punktów sprzedaży, dostarczanych przez Wnioskodawcę banerów, flag i emblematów; realizacji na terenie działania firmy A polityki handlowej Wnioskodawcy oraz prowadzeniu bieżącej analizy rynku pod kątem możliwości zwiększenia sprzedaży produktów będących w ofercie Wnioskodawcy.
Za świadczone usługi marketingowe, opisane wyżej, firma A otrzymuje roczne wynagrodzenie. Umowa przewiduje, że wynagrodzenie roczne za świadczone usługi uzależnione jest od wysokości obrotów netto w transakcjach z Wnioskodawcą. Wynagrodzenie stanowi odpowiedni procent uzyskanych obrotów handlowych w transakcjach między Wnioskodawcą a firmą A. Wypłata wynagrodzenia następuje na podstawie faktury VAT o treści: „Wynagrodzenie z tytułu usług reklamowo – promocyjnych”. Stawka podatku dla tej usługi wynosi 22%. Usługi reklamowo – promocyjne świadczone na rzecz Wnioskodawcy należy klasyfikować jako „usługi reklamowe” (PKWiU 74.40.1) oraz „usługi badania rynku i opinii publicznej” (PKWiU 74.13.1).
Wnioskodawca zawiera umowy na usługi reklamowo – promocyjne także z innymi kontrahentami, jednak zakres świadczonych usług i sposób ich rozliczania jest identyczny. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy przedstawione usługi są czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, objętymi stawką 22%, a ich wykonanie musi być udokumentowane fakturą VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Przytoczona definicja zawarta w art. 8 ust. 1 u.p.t.u. wskazuje, że pojęcie „,świadczenie usług” ma bardzo szeroki zakres. Obejmuje ono każde zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, nie będące dostawą towarów. Opodatkowaniu podlega jednak zasadniczo odpłatne (za wynagrodzeniem) świadczenie usług. W ocenie Wnioskodawcy świadczone przez firmę A usługi reklamowo – promocyjne mieszczą się w katalogu czynności opodatkowanych VAT.
Są to bowiem czynności świadczone przez podatnika, na rzecz innego podmiotu, nie będące dostawą towarów. Usługi te są świadczone odpłatnie, co oznacza, że firma A otrzymuje za nie wynagrodzenie ustalane jako procent od osiągniętego obrotu. Według art. 41 ust. 1 u.p.t.u., stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z wymienionych przepisów szczególnych wynika, że usługi reklamowo – promocyjne (marketingowe) nie korzystają z obniżonej stawki podatku od towarów i usług. Świadczone przez firmę A usługi podlegają zatem opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT, czyli 22%.
Wykonanie usługi musi być dokumentowane fakturą VAT, zgodnie z art. 106 u.p.t.u. Wnioskodawca uważa, że dotychczasowa praktyka jego kontrahentów, polegająca na wystawianiu faktur VAT o treści: „Wynagrodzenie z tytułu usług reklamowo – promocyjnych”, ze stawką 22% jest zgodne z przepisami u.p.t.u. Podsumowując, Wnioskodawca uważa, że świadczone na jego rzecz usługi reklamowo– promocyjne (marketingowe) stanowią usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u., podlegają opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT w wysokości 22% i powinny być dokumentowane fakturą VAT.
Przedstawione stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają następujące interpretacje organów podatkowych: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 stycznia 2010 r. (sygn. ITPP2/443-893/09/EŁ), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 18 maja 2009 r. (sygn. IPPPl-443-274/09-2/PR), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 19 września 2008 r. (sygn. IBPP2/443-581/08/ASz). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Stosownie do treści art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. W świetle powołanego przepisu, prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W tym miejscu należy zaznaczyć, że na podstawie § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz.
U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do dnia 31 grudnia 2010 r., do celów m. in. opodatkowania podatkiem od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).
Według ww. PKWiU, usługami są wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym, nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych, tzn. usługi dla celów produkcji, oraz wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej, bez względu na to czy zostały wykonane odpłatnie czy nieodpłatnie. Nie są usługami czynności świadczone pomiędzy różnymi zakładami tego samego przedsiębiorstwa, jak również czynności wykonywane dla potrzeb własnej działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy preferencyjne stawki podatku: 7%, 3% i 0% oraz zwolnienie od podatku. Zastosowanie obniżonych stawek podatku lub zwolnienie od podatku możliwe jest jednak tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub przepisów wykonawczych do ustawy. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowany jest przedsiębiorcą prowadzącym działalności w zakresie produkcji systemów kanalizacyjnych i sanitarnych z tworzyw sztucznych.
Wnioskodawca działa w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jest też czynnym podatnikiem VAT. Spółka zawarła z firmą A umowę sprzedaży produkowanych przez siebie wyrobów. Ponadto strony tej umowy zawarły dodatkową umowę (w formie załącznika to głównej umowy sprzedaży) dotyczącą działalności reklamowo - promocyjnej oraz usług intensyfikacji sprzedaży. Zgodnie z tą umową firma A zobowiązuje się prowadzić akcje promocyjno – reklamowe (marketingowe) na terenie działania swojej firmy i na swój koszt. Za świadczone usługi marketingowe, opisane wyżej, firma A otrzymuje roczne wynagrodzenie.
Umowa przewiduje, że wynagrodzenie roczne za świadczone usługi uzależnione jest od wysokości obrotów netto w transakcjach z Wnioskodawcą. Wynagrodzenie stanowi odpowiedni procent uzyskanych obrotów handlowych w transakcjach między Wnioskodawcą a firmą A. Wykonywane na rzecz Zainteresowanego usługi sklasyfikowane są – w opinii Wnioskodawcy – pod symbolami PKWiU 74.40.1 „usługi reklamowo – promocyjne” oraz PKWiU 74.13.1 „usługi badania rynku i opinii publicznej”.
Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz stan faktyczny sprawy wskazać należy, iż czynności wykonywane przez kontrahentów na rzecz Wnioskodawcy, stanowiące usługi reklamowo – promocyjne sklasyfikowane pod symbolami PKWiU 74.40.1 oraz 74.13.1 podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w stawce 22% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy. Powyższe wynika z faktu, iż opisane powyżej usługi nie mieszczą się w katalogu zwolnień od podatku od towarów i usług, nie są również objęte preferencyjną stawką podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Na podstawie art. 106 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia: określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania; może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności; może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.
Obowiązek dotyczący wystawiania faktur został doprecyzowany w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) dalej zwanym rozporządzeniem.
W myśl § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
W świetle powołanych regulacji wskazać należy, iż wykonywane przez kontrahentów na rzecz Zainteresowanego czynności będące usługami reklamowo – promocyjnymi winny być udokumentowane fakturą VAT. Powyższe wynika z faktu, iż czynności te są w świetle art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatną usługą i podlegają na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1, opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji – na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy – podatnik winien usługi takie – na zasadach ogólnych – udokumentować fakturą VAT.
Jednocześnie zauważa się, że zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej – Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11).
W konsekwencji należy wyjaśnić, iż Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji usług, i w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o przedstawione przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym grupowanie statystyczne. Tut. Organ wskazuje ponadto, iż stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem w przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla kontrahentów Wnioskodawcy świadczących ww. usługi.
Niniejszą interpretacją został załatwiony wniosek w części dotyczącej stawki podatku VAT oraz sposobu dokumentowania usług reklamowo – promocyjnych sklasyfikowanych pod symbolami PKWiU 74.40.1 oraz 74.13.1. Rozstrzygnięcie w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez kontrahenta za usługi reklamowo – promocyjne zostało zawarte w interpretacji nr ILPP1/443-752/10-3/MK z dnia 1 października 2010 r. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.