INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2014 r. (data wpływu do Urzędu Skarbowego 17 września 2014 r., data wpływu do Biura KIP w Lesznie 26 września 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturze dokumentującej wydatki poniesione na rozbiórkę i budowę nowego budynku – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturze dokumentującej wydatki poniesione na rozbiórkę i budowę nowego budynku. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca wspólnie z żoną prowadzi działalność gospodarczą - handlową pod firmą „A” spółka cywilna. Spółka cywilna jest czynnym podatnikiem VAT od 20 stycznia 1998 r. Działalność jest prowadzona w wynajętym od ojca (tj.
Pana J.) lokalu w budynku jednorodzinnym w S. Budynek posadowiony jest na działce, której właścicielem jest także Pan J. Budynek jest przeznaczony do rozbiórki. W dniu 19 sierpnia 2014 r. ojciec uzyskał pozwolenie na rozbiórkę tego budynku i budowę w tym samym miejscu budynku usługowo-handlowego. Zainteresowany zamierza podpisać z Panem J. umowę, na mocy której Spółka cywilna będzie realizowała inwestycję w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, ponosząc koszty budowy.
Po zakończeniu budowy i oddaniu budynku do użytkowania Spółka będzie wykorzystywała budynek w całości do prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, przedmiotem której są wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT. Faktury VAT dokumentujące poniesione nakłady na budowę budynku usługowo-handlowego będą wystawiane na firmę „A” spółka cywilna. Na czas budowy działalność zostanie przeniesiona do innego lokalu. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Spółka cywilna będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych na rozbiórkę i budowę tego budynku?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Realizacja budowy w ramach działalności gospodarczej będzie skutkowała uzyskaniem przez Spółkę prawa do odliczenia VAT naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług służących realizacji inwestycji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesionego wydatku wystarczy, aby jego związek z czynnościami opodatkowanymi był zamierzony (zadeklarowany). Takie rozumienie prawa do odliczenia podatku VAT prezentuje m.in. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 14 lutego 1985 r. w sprawie 268/83 (D.A. Rompelman and E.A.
Rompelman-Van Deelen vs Minister van Financien). Trybunał przyznał prawo do odliczenia podatku podatnikom, którzy nabyli prawo własności budowanego budynku z zamiarem późniejszego wykorzystania do działalności gospodarczej. W ocenie TSUE, zamiar wykorzystania zakupów do działalności opodatkowanej stanowi wystarczającą przesłankę do uznania prawa do odliczenia podatku naliczonego przy wydatkach poniesionych w celu prowadzenia sprzedaży opodatkowanej. Możliwość odliczenia przysługuje podatnikowi już od momentu nabycia towaru (usługi) i nie może być odkładana w czasie do chwili rozpoczęcia działalności opodatkowanej.
Ustawodawca stworzył zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Nadmienia się, że w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy wskazano, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Z kolei przepis art. 88 ust. 4 ustawy stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego.
Stosownie bowiem do treści tego przepisu – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się (…) do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Jak wynika z ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Spółka osobowa prowadzi działalność gospodarczą. Spółka cywilna jest czynnym podatnikiem VAT od 20 stycznia 1998 r. Działalność jest prowadzona w wynajętym lokalu w budynku jednorodzinnym. Budynek jest przeznaczony do rozbiórki. W dniu 19 sierpnia 2014 r. wydano pozwolenie na rozbiórkę tego budynku i budowę w tym samym miejscu budynku usługowo-handlowego.
Wnioskodawca zamierza podpisać umowę z właścicielem budynku, na mocy której Spółka cywilna będzie realizowała inwestycję w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, ponosząc koszty budowy. Po zakończeniu budowy i oddaniu budynku do użytkowania Spółka będzie wykorzystywała budynek w całości do prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, przedmiotem której są wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT. Faktury VAT dokumentujące poniesione nakłady na budowę budynku usługowo-handlowego będą wystawiane na Wnioskodawcę. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą uzyskania przez Spółkę prawa do odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych na rozbiórkę i budowę nowego budynku.
Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca jako czynny, zarejestrowany podatnik podatku VAT, nabędzie usługi związane z wyburzeniem opisanego budynku, co będzie niezbędne dla zrealizowania innej zamierzonej budowy budynku, który będzie służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w fakturach dokumentujących zarówno rozbiórkę jak i inwestycję. Prawo takie Zainteresowany uzyska pod warunkiem, że jednocześnie nie wystąpią przesłanki ograniczające to prawo, określone w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.
Powyższe uprawnienie przysługuje Wnioskodawcy, choć nie jest on właścicielem opisanego we wniosku budynku, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług wiąże prawo do odliczenia podatku VAT z realizacją czynności opodatkowanych tym podatkiem, co w niniejszej sprawie wystąpi. Niemniej nie bez znaczenia jest tu fakt zawarcia z właścicielem budynku stosownej umowy cywilnoprawnej na podstawie, której obowiązki wynikające z rozbiórki budynku przeszły na Wnioskodawcę. Podsumowując, Spółka będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych na rozbiórkę i budowę nowego budynku, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.