INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2008 r. (data wpływu 25 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania infrastruktury niedrogowej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieodpłatnego przekazania infrastruktury niedrogowej.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą od roku 1992 działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej oraz koncesji z urzędu regulacji energetyki. Przedmiotem działalności firmy jest sprzedaż hurtowa i detaliczna paliw ciekłych oraz gazu LPG. Ewidencja księgowa działalności prowadzona jest na podstawie ustawy o rachunkowości, tj. w formie ksiąg rachunkowych. W związku z rozwojem firmy Wnioskodawca rozpoczął budowę nowej stacji paliw usytuowanej na zakupionym gruncie, położonym przy drodze krajowej.
Z uwagi na usytuowanie nowej stacji przy drodze krajowej powstała konieczność wybudowania zjazdu z drogi krajowej do przedmiotowej stacji oraz wyjazdu z niej. Przedmiotowa budowa polegać będzie na wybudowaniu prawoskrętu od drogi krajowej, tj. na wybudowaniu trzeciego pasa ruchu, który pozwoli na wjazd samochodów na stację paliw oraz późniejszego wyjazdu z niej. Wybudowanie przedmiotowego wjazdu i wyjazdu jest warunkiem niezbędnym do tego, aby przedmiotowa stacja mogła funkcjonować, ponieważ oprócz tego wjazdu i wyjazdu nie ma i nie może być (z przyczyn lokalizacyjnych) innej możliwości dojazdu do nowej stacji.
Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa budowa wjazdu i wyjazdu pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzonym przedsiębiorstwem i stanowi warunek konieczny do realizacji całego przedsięwzięcia. Budowa wjazdu i wyjazdu wykonana będzie na drodze krajowej, której właścicielem gruntu jest Skarb Państwa, a zarządcą Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA).
Zgodnie z art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora przedsięwzięcia, a szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg określa umowa między zarządca drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej. Przedmiotowa umowa została przez Wnioskodawcę zawarta z GDDKiA, bowiem jest niezbędna do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, a jednym z warunków prowadzenia przebudowy drogi publicznej jest konieczność nieodpłatnego przekazania nakładu tych prac na rzecz Skarbu Państwa, pod zarząd właściwego zarządcy drogi, tj. GDDKiA.
Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, poniesione nakłady na gruncie należącym do Skarbu Państwa, po dokonaniu odbioru technicznego przez GDDKiA, przekazane zostaną nieodpłatnie na rzecz Skarbu Państwa z mocy prawa. Tym samym właścicielem wykonanej drogi zostanie Skarb Państwa. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do dokonania odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT otrzymywanych w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia oraz czy przedmiotowe przekazanie nakładów należy uznać za nieodpłatne świadczenie usług niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), Zainteresowanemu przysługuje pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących zakupy towarów i usług bezpośrednio związanych z budową wjazdu i wyjazdu ze stacji na gruncie należącym do Skarbu Państwa, ponieważ istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupionymi towarami i usługami, a późniejszą sprzedażą opodatkowaną paliw na wybudowanej stacji. Ponadto, Wnioskodawca uważa, iż nieodpłatne przekazanie nakładów na rzecz Skarbu Państwa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
Przedmiotowe przekazanie uznać należy za nieodpłatne świadczenie usług na rzecz Skarbu Państwa, związane bezpośrednio z prowadzonym przedsiębiorstwem. Na podstawie przepisów art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT, wykonania inwestycji nie można uznać za dostawę towarów, ponieważ poniesionych nakładów (wykonanych prac) na rzecz Skarbu Państwa nie można określić jako przeniesienia prawa do dysponowania towarami jak właściciel. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, należy uznać, że realizacja przedmiotowej inwestycji powinna być traktowana na gruncie ustawy o VAT jako świadczenie usług, definiowane przez ustawę jako każde świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów.
W związku z tym, iż Wnioskodawca jest zobowiązany realizować przedmiotową inwestycję na własny koszt, wykonanie przedmiotowych prac stanowić będzie nieodpłatne świadczenie usług i jest ściśle związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Z uwagi na fakt, iż podstawowym źródłem przychodów firmy jest sprzedaż paliw ciekłych, to do kosztów bezpośrednio związanych z realizacją inwestycji (budowa stacji) zaliczyć należy koszty budowy wjazdu i wyjazdu ze stacji.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku VAT, nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu w przypadku, gdy spełnione są łącznie dwa następujące warunki, tj. podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami oraz nieodpłatne świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Zatem, brak przynajmniej jednego z ww. warunków wyłącza opodatkowanie.
Przez usługi nie związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa uznać należy tylko takie usługi, których świadczenie odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności, co w przedmiotowej sprawie nie występuję. Inwestycja w infrastrukturę (wjazd i wyjazd) jest koniecznym i nieuniknionym elementem realizacji budowy stacji paliw. Podobne stanowisko wyraził także WSA w wyroku sygn. akt. III SA/Wa 3630/06 oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 4 września 2007 r. Nr IPPP1-443-44/07-2/IZ. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do zapisu art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym m. in.: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.
Z powyższego zapisu wynika, że nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów uznaje się za odpłatne świadczenie usług, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki wynikające z ww. przepisu: nieodpłatne świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami. Przez świadczenie usług nie związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. Oznacza to, iż podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdy istnieje związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
Jednakże na mocy art. 88 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. Tut.
Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy) weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320). W myśl art. 1 ww. ustawy w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wprowadzono m. in. zmianę w art. 88 uchylając pkt 2 w ust. 1 oraz ust. 3 (art.
1 pkt 43 ustawy o zmianie), tym samym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego od nabywanych towarów i usług nie uzależnia się, od dnia 1 grudnia 2008 r., od zaliczenia wydatków na ich nabycie do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Jak wynika z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca ponosi nakłady na wybudowanie wjazdu i zjazdu mającego służyć stacji paliw, na gruncie stanowiącym własność Skarbu Państwa, będącego w zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy o drogach publicznych, budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora przedsięwzięcia, a szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg określa umowa między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej. Przedmiotowa umowa została przez Wnioskodawcę zawarta z GDDKiA. Zgodnie z powyższą umową poniesione nakłady na przedmiotowym gruncie zostaną przekazane nieodpłatnie na rzecz Skarbu Państwa.
Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, istnieje bezpośredni związek zakupów towarów i usług związanych z budową wjazdu na stację i wyjazdu z niej na gruncie należącym do Skarbu Państwa, a późniejszą sprzedażą opodatkowaną paliw na wybudowanej stacji. Zatem, zostanie spełniony warunek o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupów towarów i usług związanych z przedmiotową inwestycją. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż przekazując nieodpłatnie drogę wybudowaną na gruncie Skarbu Państwa Wnioskodawca świadczy usługę.
Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie została spełniona jedna z przesłanek, warunkujących zrównanie nieodpłatnego świadczenia usług z odpłatnym świadczeniem usług (przekazywana nieodpłatnie inwestycja związana jest z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem).
Oznacza to, że niezależnie od tego, iż spełniona została druga z przesłanek zawartych w art. 8 ust. 2 ustawy, dotycząca prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z poniesionymi nakładami, niespełnienie przesłanki dotyczącej braku związku z prowadzoną działalnością, jest już podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu.
Reasumując, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z związku z przedmiotową budową wjazdu na stację i wyjazdu z niej a nieodpłatne przekazanie tej infrastruktury (nakładów poniesionych na jej wybudowanie) przez Zainteresowanego nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania infrastruktury drogowej.
W przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów wydana zostanie interpretacja nr ILPB1/415-766/08-2/AA. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.