INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy reprezentowanej przez pełnomocnika radcę prawnego, przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2012 r. (wpływu 8 października 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21 grudnia 2012 r. (data wpływu 24 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z bieżącymi wydatkami – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z bieżącymi wydatkami. Dnia 24 grudnia 2012 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek o doprecyzowanie opisu stanu sprawy. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe. Gmina X (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
Gmina zrealizowała w roku 2010 inwestycję w zakresie uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej w Gminie X – I etap, polegającą na budowie: sieci wodociągowych w miejscowościach (…) ujęcia wody dla wsi (…), kanalizacji w (…). Na realizację zadania Gminie została przyznana pomoc ze środków PROW do kwoty netto ponoszonych nakładów. Powstała w efekcie powyższej inwestycji infrastruktura wodno-kanalizacyjna, po jej oddaniu do użytkowania w roku 2010, została nieodpłatnie udostępniona przez Gminę Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej i Komunalnej Gminy X (dalej: ZGMiKG).
We wrześniu 2012 r. Gmina zmieniła koncepcję zagospodarowania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, a mianowicie wprowadziła rozwiązanie, polegające na pozostawieniu przedmiotowego majątku w gestii Gminy i świadczeniu przy jego pomocy na rzecz ZGMiKG odpłatnych usług: obsługi technicznej poboru wody, przesyłu wody oraz przesyłu ścieków (dalej: usługi).
Gmina zawarła z ZGMiKG umowę (porozumienie) na odpłatne świadczenie przez Gminę jako właściciela infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz ZGMiKG usług: przesyłu ścieków bytowych na odcinku od mieszkańców w miejscowościach: (…) (…) do innych istniejących już urządzeń kanalizacyjnych zarządzanych przez ZGMiKG (w szczególności oczyszczalni), przesyłu wody na odcinku od istniejącego ujęcia wody do mieszkańców w miejscowościach: (…) (…) (…) obsługi technicznej poboru wody z wykorzystaniem ujęcia w (…). Jednocześnie, ZGMiKG świadczy usługi zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców wskazanych miejscowości (firm, instytucji, etc.).
Umowy na te usługi zawierane są pomiędzy ZGMiKG i odbiorcami usług. ZGMiKG świadczy zatem dla mieszkańców (firm, instytucji, etc.) kompleksową usługę w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków korzystając przy tym z udostępnionej mu w ramach usług infrastruktury wodno-kanalizacyjnej wybudowanej w wymienionych powyżej miejscowościach, będącej elementem całej, rozbudowanej infrastruktury gminnej zarządzane przez ZGMiKG, w tym w szczególności innych sieci, przepompowni, oczyszczalni ścieków, ujęć wody, etc.
Skoro bowiem ZGMiKG nie jest właścicielem przedmiotowej infrastruktury, ani np. jej od Gminy nie dzierżawi, musi w inny sposób zabezpieczyć sobie możliwość korzystania z niej w celu prowadzenia działalności. Tym sposobem jest właśnie świadczenie przez Gminę na rzecz ZGMiKG odpłatnych usług. Z tytułu umowy (porozumienia) o świadczeniu usług Gmina obciąża ZGMiKG kwotami wynagrodzenia, dokumentowanymi wystawianymi przez Gminę fakturami VAT.
Wartość netto wraz z należnym podatkiem VAT z tytułu świadczenia usług na rzecz ZGMiKG Gmina wykazuje w składanych deklaracjach VAT-7. Gmina podkreśliła, iż złożyła odrębny wniosek do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący prawa Gminy do odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych na budowę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej i która bezpośrednio po oddaniu do użytkowania została wykorzystana przez Gminę do świadczenia usług uzdatniania i przesyłu wody oraz przesyłu ścieków.
Dnia 24 grudnia 2012 r., Zainteresowany uzupełnił wniosek o doprecyzowanie opisu stanu faktycznego wskazując, iż: oddanie do nieodpłatnego użytkowania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej stanowiło dla Gminy czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, przedmiotowa infrastruktura wodno-kanalizacyjna stanowi środek trwały o wartości powyżej 15.000 zł, bieżące wydatki związane z funkcjonowaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, są związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT, tj. świadczeniem odpłatnych usług na rzecz Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej i Komunalnej Gminy X, faktury dokumentujące wydatki związane z funkcjonowaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej są wystawiane na Gminę X. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Gmina ma prawo pełnego odliczenia VAT naliczonego od bieżących wydatków związanych z funkcjonowaniem infrastruktury, ponoszonych po zawarciu porozumienia z ZGMiKG o świadczenie usług? Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina ma prawo do pełnego odliczenia VAT naliczonego od bieżących wydatków związanych z funkcjonowaniem tej infrastruktury, ponoszonych po zawarciu porozumienia ZGMiKG o świadczeniu usług.
Uzasadnienie Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sprawie. Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT: zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. Odnosząc się do pierwszego ze wskazanych powyżej warunków, tj. nabywania towarów i usług przez podatnika, jak wskazano powyżej, kwestia ta została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT.
Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, za podatników uznaje się osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
W świetle powyższego uznać należy, iż z tytułu świadczenia usług Gmina jest podatnikiem VAT, gdyż świadczenia te wykonywane są na podstawie umowy (porozumienia), zawartej pomiędzy Gminą a ZGMiKG. W konsekwencji uznać należy, iż Gmina dokonuje odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto, jak wskazano powyżej, zdaniem Gminy usługi te nie będą korzystać ze zwolnienia od VAT. W konsekwencji, zdaniem Gminy, pierwszy z ww. warunków zawartych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, należy uznać za spełniony.
Odnosząc się natomiast do drugiej ze wskazanych powyżej przesłanek warunkujących możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy istnieje zatem bezsprzeczny i bezpośredni związek pomiędzy wydatkami na utrzymanie przedmiotowej infrastruktury z wykonywaniem czynności opodatkowanych w postaci świadczenia usług. Kontynuacja umowy ze strony ZGMiKG będzie bowiem uzależniona od utrzymania przez Gminę przedmiotowej infrastruktury w odpowiednim stanie, co jest możliwe dzięki systematycznemu ponoszeniu wydatków m. in. na jej przeglądy techniczne, konserwacje, remonty, serwisowanie, etc.
Wobec powyższego, w ocenie Gminy także drugą z ww. przesłanek warunkującą możliwość skorzystania z prawa do odliczenia VAT – w odniesieniu do wydatków związanych z jej utrzymaniem – należy uznać za spełnioną. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Art. 86 ust. 1 ustawy określa, że podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest wykorzystywanie zakupionych towarów lub usług do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Nadmienia się, że w art. 88 ust. 3a ustawy wskazano, iż nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne m. in. w przypadku gdy: sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: wystawionymi przez podmiot nieistniejący, w których kwota podatku wykazana na oryginale faktury lub faktury korygującej jest różna od kwoty wykazanej na kopii; transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz zrealizowała w roku 2010 inwestycję w zakresie uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej w Gminie X. Na realizację zadania Gminie została przyznana pomoc ze środków PROW do kwoty netto ponoszonych nakładów.
Powstała w efekcie powyższej inwestycji infrastruktura wodno-kanalizacyjna, po jej oddaniu do użytkowania w roku 2010, została nieodpłatnie udostępniona przez Gminę Zakładowi Gospodarki Mieszkaniowej i Komunalnej Gminy X. We wrześniu 2012 r. Gmina zmieniła koncepcję zagospodarowania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, a mianowicie wprowadziła rozwiązanie, polegające na pozostawieniu przedmiotowego majątku w gestii Gminy i świadczeniu przy jego pomocy na rzecz ZGMiKG odpłatnych usług: obsługi technicznej poboru wody, przesyłu wody oraz przesyłu ścieków.
W tym celu Gmina zawarła z ZGMiKG umowę (porozumienie) na odpłatne świadczenie przez Gminę jako właściciela infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz ZGMiKG ww. usług. Z tytułu umowy (porozumienia) o świadczeniu usług Gmina obciąża ZGMiKG kwotami wynagrodzenia, dokumentowanym wystawianymi przez Gminę fakturami VAT.
Ponadto, jak wyjaśnił Wnioskodawca wydatki związane z funkcjonowaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej są związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi VAT, tj. świadczeniem odpłatnych usług na rzecz Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej i Komunalnej Gminy X. Faktury dokumentujące wydatki związane z funkcjonowaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej są wystawiane na Gminę X. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia są spełnione, gdyż Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte towary i usługi będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Reasumując, Wnioskodawca będąc zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług ma możliwość odliczenia podatku VAT od bieżących wydatków na infrastrukturę (już poniesionych oraz przyszłych), powstałych po zawarciu porozumienia z ZGMiKG o świadczenie usług. Tut.
Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie odliczenia podatku VAT w związku z bieżącymi wydatkami. Natomiast kwestia dotycząca: opodatkowania podatkiem VAT usług świadczonych na rzecz ZGMiKG została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 8 stycznia 2013 r. nr ILPP1/443-930/12-4/MK, korekty podatku VAT w związku z inwestycją wodno-kanalizacyjną, została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej z dnia 8 stycznia 2013 r. nr ILPP1/443-930/12-5/MK.
Interpretacja dotyczy: zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.