INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Powiatu, przedstawione we wniosku z dnia 23 grudnia 2011 r. (data wpływu 27 grudnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 1 marca 2012 r. (data wpływu 5 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zamiany nieruchomości – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zamiany nieruchomości. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 marca 2012 r. (data wpływu 5 marca 2012 r.) o doprecyzowanie przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Powiat K. zamierza zbyć w drodze zamiany nieruchomość gruntową na której znajduje się ulica A..
W zamian ma otrzymać od Gminy Miejskiej K. nieruchomość gruntową, na której znajduje się ulica Z. Nieruchomość położona w K., oznaczona w ewidencji gruntów jako działki (...), arkusz mapy (...), o łącznej powierzchni 0,3855 ha, będąca ulicą A. jest własnością Powiatu K. W 2009 r. ulica ta była modernizowana. Z powodu całkowitej dewastacji, podczas budowy kanalizacji nawierzchnia została całkowicie odbudowana. Kwota przeznaczona na modernizację ulicy wyniosła 519.998,02 zł.
Zgodnie z uchwałą Rady Powiatu K. z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie pozbawienia drogi na terenie Powiatu K. kategorii drogi powiatowej oraz uchwałą Rady Miejskiej w K. z dnia 26 maja 2010 r. w sprawie zaliczenia do kategorii dróg gminnych, z dniem 1 stycznia 2011 r. dotychczasowa droga powiatowa – ul. A. położona na działkach o numerach ewidencyjnych (...) ark. mapy (...) została zaliczona do kategorii dróg gminnych.
Nieruchomość położona w K., oznaczona w ewidencji gruntów jako działka (…) arkusz mapy (…) o powierzchni 0,0387 ha, będąca ulicą Z., jest własnością Gminy Miejskiej K. Rada Powiatu K. dnia 8 lipca 2002 r. podjęła uchwałę w sprawie zaliczenia ulicy Z. do kategorii dróg powiatowych.
W związku z powyższym Rada Miejska w K. w dniu 31 sierpnia 2011 r. podjęła uchwałę w sprawie zamiany nieruchomości, w której wyraziła zgodę na dokonanie zamiany nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Gminy Miejskiej K. o powierzchni 0,0387 ha położonej w K., oznaczonej numerem ewidencyjnym (…) arkusz mapy (…), dla której Sąd Rejonowy w K. prowadzi księgę wieczystą KW nr K… na nieruchomość gruntową stanowiącą własność Powiatu K. o łącznej powierzchni 0,3855 ha, położoną w K., oznaczoną numerami ewidencyjnymi (...), arkusz mapy (…), dla której Sąd Rejonowy w K. prowadzi księgę wieczystą KW nr K….
Wartość nieruchomości przekazywanej przez Gminę Miejską K. zgodnie z operatem sporządzonym w dniu 31 października 2010 r. wynosi 84.000,00 złotych, a wartość nieruchomości przekazywanej przez Powiat K. zgodnie z operatem sporządzonym w dniu 30 maja 2011 r. wynosi 592.400,00 zł. Rada Powiatu K. w dniu 29 września 2011 r. podjęła uchwałę w sprawie zamiany nieruchomości między Powiatem K. i Gminą Miejską K. dotyczącą tej samej sprawy. Korzystając z dyspozycji przepisu art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) Zarząd Powiatu K. zamierza przeprowadzić przedmiotową zamianę nieruchomości bez dopłat.
W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że: dostawa przedmiotowej nieruchomości nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia – decyzją Wojewody (…) z dnia 16 października 2009 r. nieruchomość przekazano na własność Powiatu K., między pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynie okres dłuższy niż 2 lata, w stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, Zainteresowany poniósł wydatki na ulepszenie nieruchomości wyższe niż 30% wartości początkowej tej nieruchomości.
Powiat nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w stanie ulepszonym przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przez okres co najmniej 5 lat. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy zamiana nieruchomości pomiędzy Powiatem a Gminą Miejską nie podlega podatkowi VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów polegająca na zamianie nieruchomości między jednostkami samorządu terytorialnego jest zwolniona z podatku VAT. Powyższe stanowisko wynika z zapisów art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku VAT.
Powiatowi nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w momencie przejęcia drogi po powstaniu powiatów. Powiat nie korzystał także z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego, po modernizacji drogi przeprowadzonej w 2009 r. Nieskorzystanie z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego po wymienionej modernizacji drogi wynika z braku możliwości odliczenia podatku VAT przez Powiat, gdyż czynności polegające na poruszaniu się po drogach powiatowych nie podlegają podatkowi VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 117, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. Z przytoczonych przepisów wynika, iż – co do zasady – opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym nie wynika z nich, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną.
Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilno-prawnych.
Z przytoczonych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie wykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie wykonywane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy. W myśl art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy.
Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy. Przepis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi nieruchomościami jak właściciel.
Natomiast zgodnie z art. 158 ww. ustawy Kodeks cywilny, umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione. Zatem umowa przeniesienia własności nieruchomości (również w drodze zamiany) jest czynnością cywilnoprawną.
Z powyższego wynika, że przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca w związku z tą dostawą występuje w charakterze podatnika podatku VAT. Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Niemniej jak wynika z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%, z zastrzeżeniem art. 146f.
Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżone stawki. Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Przez pierwsze zasiedlenie – art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika.
Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Ponadto, za oddanie do użytkowania w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, uznać należy nie tylko sprzedaż, ale również umowy najmu i dzierżawy. Zatem pierwszym zasiedleniem będzie także moment oddania budynku lub budowli do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne. Jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.
Natomiast kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części na tym gruncie posadowionych.
Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Z danych przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca – Powiat zamierza zbyć w drodze zamiany nieruchomość gruntową na której znajduje się ulica A. W zamian ma otrzymać od Gminy Miejskiej inną nieruchomość gruntową na której znajduje się ulica Z. W 2009 r. ulica A. była modernizowana z powodu całkowitej dewastacji. Podczas budowy kanalizacji nawierzchnia została całkowicie odbudowana. Kwota przeznaczona na modernizację ulicy wyniosła 519.998,02 zł.
Zgodnie z uchwałą Rady Powiatu z dnia 30 czerwca 2010 r. w sprawie pozbawienia drogi na terenie Powiatu kategorii drogi powiatowej oraz uchwałą Rady Miejskiej z dnia 26 maja 2010 r. w sprawie zaliczenia do kategorii dróg gminnych, z dniem 1 stycznia 2011 r. dotychczasowa droga powiatowa (własność Wnioskodawcy) została zaliczona do kategorii dróg gminnych. Nieruchomość będąca własnością Gminy Miejskiej uchwałą Rady Powiatu dnia 8 lipca 2002 r. zaliczona została do kategorii dróg powiatowych.
W związku z powyższym Rada Miejska w dniu 31 sierpnia 2011 r. podjęła uchwałę w sprawie zamiany nieruchomości, w której wyraziła zgodę na dokonanie zamiany nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Gminy Miejskiej na nieruchomość gruntową stanowiącą własność Powiatu. Rada Powiatu w dniu 29 września 2011 r. podjęła uchwałę w sprawie zamiany nieruchomości między Powiatem i Gminą Miejską dotyczącą tej samej sprawy. Korzystając z dyspozycji przepisu art. 14 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) Zarząd Powiatu zamierza przeprowadzić przedmiotową zamianę nieruchomości bez dopłat.
W opinii Wnioskodawcy dostawa przedmiotowej nieruchomości nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia (rozumianego zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług), a między pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynie okres dłuższy niż 2 lata. W stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zainteresowany poniósł wydatki na ulepszenie nieruchomości wyższe niż 30% wartości początkowej tej nieruchomości, od których nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W stanie ulepszonym przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przez okres co najmniej 5 lat. W sprawie będącej przedmiotem wniosku, wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, dostawa (zamiana) nieruchomości będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. Zainteresowany poniósł bowiem wydatki na ulepszenie nieruchomości przekraczające 30% wartości początkowej tej nieruchomości, od których nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W stanie ulepszonym przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przez okres co najmniej 5 lat, ponieważ w ogóle nie służyła czynnościom podlegającym opodatkowaniu. Do dnia zamiany nieruchomości nie doszło więc do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, po dokonaniu modernizacji drogi. Tym samym zaistnieje wyłączenie uniemożliwiające zwolnienie od podatku VAT planowanej transakcji zamiany na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Jednak Zainteresowany spełnia warunki umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług, wynikające z art. 43 ust.1 pkt 10a ustawy, gdyż jak wskazał Wnioskodawca w stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz jak już wcześniej wskazano nie ponosił wydatków na jej ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Reasumując, dokonana przez Powiat transakcja zamiany nieruchomości będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, bowiem w stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz nie ponosił on także wydatków na jej ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.