INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 24 stycznia 2008 r. (data wpływu 1 luty 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu artykułów reklamowych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 1 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu artykułów reklamowych.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca zakupił w firmie reklamowej kalendarze książkowe i scyzoryki wielofunkcyjne. Na każdym kalendarzu jak i na scyzoryku zostało naniesione w sposób trwały logo firmy. Koszt jednostkowy wyniósł: 1 kalendarz z logo 25 zł netto, 1 scyzoryk z logo 28 zł netto. Zakupionych zostało 30 kalendarzy i 30 scyzoryków za kwotę ogólną 1.590 zł netto, kwota VAT 349,80 zł. Przedmioty te Zainteresowany przekazał w formie reklamy instalatorom współpracującym z jego firmą, którzy zakupują od niego towary oraz materiały i są jego stałymi odbiorcami, celem promocji firmy i wzmocnienia relacji handlowych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy można od zakupu ww. towarów, na których widnieje logo firmy, odliczyć podatek naliczony? Zdaniem Wnioskodawcy od zakupu kalendarzy i scyzoryków z logo firmy, które są następnie przekazywane instalatorom w formie reklamy, można odliczyć podatek VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku VAT, od zakupów towarów i usług wykorzystywanych do dokonywania czynności opodatkowanych. Dla określenia, czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku wynikającego z zakupu przedmiotowych towarów, niezwykle istotny jest charakter związku występującego między tymi zakupami, a prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni, pośredni, jak również może dotyczyć takich czynności, które są niezbędne do funkcjonowania przedsiębiorstwa.
W przypadku spełnienia przesłanki określonej w art. 86 ust. 1 ustawy, kolejnym etapem do ustalenia prawa Wnioskodawcy do dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem przedmiotowych towarów, będzie stwierdzenie, czy wydatki te stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
W myśl art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego. Z interpretacji indywidualnej nr ILPB1/415-90/08-2/IM z dnia 24 kwietnia 2008 r., wydanej przez tut.
Organ w zakresie podatku dochodowego wynika, iż uznano za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy w kwestii zaliczenia nabytych towarów do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Biorąc powyższe pod uwagę, oraz brzmienie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy stwierdza się, iż Wnioskodawca spełnia warunek wynikający z ww. artykułu.
Reasumując, Wnioskodawca może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu przedmiotowych towarów, wynikającą z otrzymanych faktur, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi oraz gdy poniesiony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.