INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 15 lipca 2010 r. (data wpływu 16 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku z tytułu sprzedaży działek – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku zapłaty podatku z tytułu sprzedaży działek.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca wraz z żoną jest właścicielem gospodarstwa ogrodniczego o pow. 4600 m2. Gospodarstwo to jest ich jedynym źródłem utrzymania. Podzielone jest na dwie części. Jedna połowa jest żony, która rozlicza się z urzędem skarbowym płacąc podatek od działów specjalnych produkcji rolnej. Druga połowa należy do Zainteresowanego, który rozlicza się z urzędem skarbowym, również płacąc podatek od działów specjalnych produkcji rolnej, a od 2008 r. jest on płatnikiem VAT. W 2002 r. wspólnie z żoną Wnioskodawca nabył nieruchomość o pow. 2,5 ha. Nieruchomość została zakupiona do majątku prywatnego.
Ziemia ta jest częściowo zabudowana domem z 1939 r., w stanie przeznaczonym do remontu oraz znajdującymi się na niej pomieszczeniami gospodarczymi. Przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Nie była również nigdy użytkowana w celach rolniczych, jest tam łąka. Zakupując tą nieruchomość wraz z budynkami i domem, Zainteresowany wraz z żoną mieli zamiar wyremontowania go, a następnie zamieszkania w nim, ponieważ mieszkają oni z rodzicami. Jednak po pewnym czasie ze względu na stan zdrowia rodziców podjęli decyzję o sprzedaży tej ziemi i pozostaniu w dotychczasowym mieszkaniu, gdyż rodzice nie byliby w stanie utrzymać sami całego domu.
W 2005 r. wszedł nowy plan o zagospodarowaniu terenu. Ziemia ta częściowo została przekształcona pod budownictwo jednorodzinne. W 2010 r. część tej ziemi (1 ha), która została przekształcona, Wnioskodawca wraz z żoną podzielili na 8 działek, z czego jedna jest drogą, gdyż tego wymaga Urząd Gminy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przypadku sprzedaży podzielonych działek Zainteresowany wraz z żoną będą zobowiązani do zapłacenia podatku od towarów i usług VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien on płacić podatku VAT, gdyż sprzedaż majątku prywatnego nie jest działalnością handlową. Grunt ten nie został nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej.
Ponadto, dokonując zakupu ziemi nie był on płatnikiem podatku VAT. Fakt upływu 8 lat od daty nabycia nieruchomości świadczy o tym, iż zakup nie był transakcją w celach handlowych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany wraz z żoną dokonał w 2002 r. zakupu nieruchomości o pow. 2,5 ha. Nieruchomość została zakupiona do majątku prywatnego. Ziemia ta jest częściowo zabudowana domem z 1939 r., w stanie przeznaczonym do remontu oraz znajdującymi się na niej pomieszczeniami gospodarczymi.
Zakupując ją mieli oni zamiar wyremontowania domu oraz pozostałych budynków, a następnie zamieszkania w nim. Jednak po pewnym czasie, ze względu na stan zdrowia rodziców, podjęli decyzję o sprzedaży tej ziemi i pozostaniu w dotychczasowym mieszkaniu, gdyż rodzice nie byliby w stanie utrzymać sami całego domu. Wnioskodawca zaznaczył, że przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta w celu prowadzenia działalności gospodarczej, a także nie była nigdy użytkowana w celach rolniczych. W 2005 r. wszedł nowy plan o zagospodarowaniu terenu i nieruchomość częściowo została przekształcona pod budownictwo jednorodzinne.
W 2010 r. jej część (1 ha), podzielono na 8 działek, z czego jedna jest drogą, gdyż tego wymaga Urząd Gminy. Grunt spełnia definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, jednak w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy nie należy traktować jako podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy. Okoliczności sprawy nie wskazują bowiem na to, aby dokonując sprzedaży działek działał on w charakterze handlowca.
W chwili zakupu przedmiotowej nieruchomości w 2002 r., nie była zamiarem Zainteresowanego jej późniejsza sprzedaż lecz remont znajdujących się na niej pomieszczeń gospodarczych oraz domu, a następnie zamieszkanie w nim. Przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta w celu wykorzystywania jej w działalności gospodarczej (w tym także rolniczej) i stanowi jego majątek prywatny. Z powyższego wynika, że nie została ona nabyta w celach handlowych, lecz prywatnych, a Wnioskodawca sprzedając ją będzie korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Reasumując, sprzedaż przez Zainteresowanego działek powstałych w wyniku podziału nieruchomości, niewykorzystywanej przez niego w działalności gospodarczej (w tym rolniczej), nabytej do celów prywatnych, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tym samym nie będzie on zobowiązany do zapłaty podatku z tego tytułu. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie obowiązku zapłaty podatku z tytułu sprzedaży działek przez Zainteresowanego.
Natomiast w kwestii obowiązku zapłaty podatku z tytułu sprzedaży działek przez jego żonę, wydano odrębne rozstrzygnięcie z dnia 24 września 2010 r. nr ILPP2/443 1104/10-3/EWW. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.