INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2009 r. (data wpływu 28 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca (dalej: Spółka) prowadzi działalność produkcyjną w zakładzie przy ul. XXXX we XXXX. Ze wzglądu na brak dogodnych połączeń komunikacyjnych (w pobliże siedziby Spółki nie dojeżdża komunikacja miejska), utrudniających pozyskiwanie pracowników, Spółka podjęła się zorganizowania dla pracowników dojazdów do i z pracy.
W tym celu zawarła umowę z zewnętrzną firmą transportową, na podstawie której przewozi ona pracowników z ich miejsca zamieszkania do miejsca pracy i z powrotem. Z tytułu świadczenia powyższych usług firma transportowa otrzymuje wynagrodzenie ryczałtowe, uzależnione jedynie od liczby ustalonych w danym miesiącu kursów, które nie ulega zmianie bez względu na ilość pracowników korzystających z transportu. Firma transportowa wystawia Wnioskodawcy faktury VAT z wykazaną kwotą naliczonego podatku od towarów i usług.
Zainteresowany na podstawie otrzymanych faktur pokrywa koszty przewozu pracowników, jednakże zgodnie z wewnętrznymi ustaleniami pracownicy, którzy zadeklarowali chęć korzystania ze zorganizowanego dowozu dokonują na rzecz pracodawcy częściowego zwrotu kosztów przewozu. Wysokość zwrotu kosztów nie jest uzależniona od rzeczywistego korzystania ze zorganizowanego dowozu (nie jest prowadzona w tym zakresie też ewidencja) lecz została ustalona kwotowo w równej wartości od każdego pracownika, który zadeklarował chęć korzystania z transportu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Spółce przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury VAT od zakupu usługi dowozu pracowników do i z pracy? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Działalność Spółki polega na produkcji i sprzedaży komponentów do pojazdów i maszyn i w całości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Czynności wykonywane przez dowożonych pracowników, zarówno produkcyjnych jak i administracyjnych, mają ścisły związek z działalnością Spółki. Ze względu na brak możliwości dogodnego dojazdu do zakładu pracy, wykonywanie tych czynności nie byłoby możliwe i tym samym zakup usług transportowych jest konieczny dla wykonywania przez Spółkę działalności opodatkowanej. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Spółki, przysługuje jej prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury VAT od zakupu usługi dowozu pracowników do i z pracy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Z zawartego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że ze wzglądu na brak dogodnych połączeń komunikacyjnych, Spółka podjęła się zorganizowania dla pracowników dojazdów do i z pracy. W tym celu zawarła umowę z zewnętrzną firmą transportową, na podstawie której przewozi ona pracowników z ich miejsca zamieszkania do miejsca pracy i z powrotem.
Z tytułu świadczenia powyższych usług firma transportowa otrzymuje wynagrodzenie ryczałtowe, uzależnione jedynie od liczby ustalonych w danym miesiącu kursów, które nie ulega zmianie bez względu na ilość pracowników korzystających z transportu. Firma transportowa wystawia Wnioskodawcy faktury VAT z wykazaną kwotą naliczonego podatku od towarów i usług. Zainteresowany na podstawie otrzymanych faktur pokrywa koszty przewozu pracowników, jednakże zgodnie z wewnętrznymi ustaleniami pracownicy, którzy zadeklarowali chęć korzystania ze zorganizowanego dowozu dokonują na rzecz pracodawcy częściowego zwrotu kosztów przewozu.
Wysokość zwrotu kosztów nie jest uzależniona od rzeczywistego korzystania ze zorganizowanego dowozu (nie jest prowadzona w tym zakresie też ewidencja) lecz została ustalona kwotowo w równej wartości od każdego pracownika, który zadeklarował chęć korzystania z transportu. W wydanej w dniu 15 października 2009 r. interpretacji indywidualnej nr ILPP2/443-1117/09 -2/MN dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania częściowo odpłatnego dojazdu pracowników do i z miejsca pracy wskazano, iż świadczenie, które jest tylko „częściowo” odpłatne jest w dalszym ciągu świadczeniem „odpłatnym”.
Zatem, zapewnienie pracownikom dojazdów do i z pracy za odpłatnością w postaci częściowego zwrotu kosztów przewozu, wyczerpuje przesłanki dla uznania przedmiotowych czynności za odpłatne świadczenie usług, określone art. 8 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, odpłatne świadczenie usług przez Wnioskodawcę na rzecz pracowników, polegające na zapewnieniu przewozów do i z pracy – w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, zakupiona od firmy transportowej usługa dowozu pracowników do i z miejsca pracy związana jest z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
Zatem, spełnione zostały wymogi wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących nabycie usług transportowych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
W kwestii pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania częściowo odpłatnego dojazdu pracowników do i z miejsca pracy – w dniu 15 października 2009 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILPP2/443-1117/09-2/MN. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.