INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 20 lipca 2010 r. (data wpływu 27 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT. Wniosek został uzupełniony w dniu 8 października 2010 r. o brakującą opłatę za wydanie interpretacji. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawczyni uzyskała pozwolenie na budowę budynku mieszkalno-usługowego, w związku z czym podejmuje się realizacji budowy tego budynku. Część budynku przeznaczona będzie na przychodnię weterynaryjną, a część na cele mieszkalne.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się z podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 9 załącznika nr 4 do ustawy wymieniono usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej (PKWiU ex 85), z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2). Co do zasady usługi weterynaryjne podlegają więc podatkowi od towarów i usług. Ponieważ sporządzona została jedna dokumentacja na budowę budynku mieszkalno -usługowego wystąpią trudności z zakwalifikowaniem części prac budowlanych (tzw. części wspólnych jak np. stropy, ściany, dach, przyłącza energetyczne, wody i co., itp. ) służących zarówno części przeznaczonej na przychodnię jak i część mieszkalną.
Pewne natomiast prace (np. roboty elektryczne, instalacyjne, wykończeniowe, itp.) będą mogły podlegać odrębnemu rozliczeniu przez wykonawców inwestycji. Na roboty te Zainteresowana będzie mogła uzyskać od wykonawcy faktury odrębnie na część mieszkalną i odrębnie na przychodnię. Przychodnia wg przepisów weterynaryjnych winna być znacznie wyższa niż mieszkanie. Wymaga ponadto innego wyposażenia w media i sieć elektryczną. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy Wnioskodawczyni będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT od faktur zakupu materiałów i usług dotyczących budowy części wspólnych w proporcji kubatury części zajętej na działalność gospodarczą w stosunku do kubatury całego budynku? Czy Wnioskodawczyni będzie miała prawo do odliczenia całego podatku VAT od wystawionych faktur dotyczących wyłącznie części budynku przeznaczonej na przychodnię? Zdaniem Wnioskodawczyni: Ad. 1) Stosownie do postanowień art. 86 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W tej sytuacji, prawo do odliczenia podatku zawartego w fakturach zakupu towarów i usług Zainteresowanej przysługuje, ponieważ nie może ona wyodrębnić podatku związanego wyłącznie z budową przychodni od budowy części wspólnych wydaje się, że rozliczenie takie winno zawierać ustalenie klucza podziału między część gospodarczą i wspólną.
Wobec przedstawionego wcześniej stanu faktycznego wydaje się Wnioskodawczyni, że najbardziej adekwatnym współczynnikiem do odliczenia podatku VAT od materiałów i usług dotyczących części wspólnych będzie kubatura części zajętej na działalność gospodarczą i część mieszkalną. W związku z tym, powinno Zainteresowanej przysługiwać odliczenie podatku VAT w proporcji do udziału kubatury przychodni do kubatury budynku ogółem. Ad. 2) Z uwagi na fakt, że część robót i towarów można przyporządkować budowie przychodni kwoty VAT z tych faktur winny podlegać odliczeniu w całości (bez stosowania ww. proporcji).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Podstawowe uprawnienia podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostały zawarte w dziale IX ustawy o podatku od towarów i usług.
W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawczyni uzyskała pozwolenie na budowę budynku mieszkalno-usługowego. Część budynku będzie przeznaczona na własne cele mieszkalne, a pozostała część na przychodnię weterynaryjną. Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 9 powołanego załącznika ustawodawca wymienił usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej (PKWiU ex 85), z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2).
Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
W art. 90 ust. 2 ustawy postanowiono, że jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. W myśl art. 90 ust. 3 ustawy proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Stosownie do art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Z powyższego wynika, że przy obliczaniu proporcji istotne jest ustalenie, czy analizowane czynności stanowią podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a więc czy stanowią obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy.
W sytuacji, gdy są to czynności niebędące sprzedażą (nie stanowiące obrotu, tj. czynności niepodlegające opodatkowaniu) – wówczas nie uwzględnia się ich przy ustalaniu proporcji. Oznacza to, iż przepis art. 90 ustawy stosuje się wyłącznie do tej części obrotów i zakupów, która związana jest z działalnością gospodarczą podatnika w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem nie dotyczy działalności niepodlegającej opodatkowaniu. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni uzyskała pozwolenie na budowę budynku mieszkalno-usługowego, w związku z czym podejmuje się realizacji budowy tego budynku. Część budynku przeznaczona będzie na przychodnię weterynaryjną, a część na cele mieszkalne.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się z podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 9 załącznika nr 4 do ustawy wymieniono usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej (PKWiU ex 85), z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2). Ponieważ sporządzona została jedna dokumentacja na budowę budynku mieszkalno-usługowego wystąpią trudności z zakwalifikowaniem części prac budowlanych (tzw. części wspólnych jak np. stropy, ściany, dach, przyłącza energetyczne, wody i co., itp. ) służących zarówno części przeznaczonej na przychodnię jak i część mieszkalną.
Pewne natomiast prace (np. roboty elektryczne, instalacyjne, wykończeniowe itp.) będą mogły podlegać odrębnemu rozliczeniu przez wykonawców inwestycji. Na roboty te Zainteresowana będzie mogła uzyskać od wykonawcy faktury odrębnie na część mieszkalną i odrębnie na przychodnię. Przychodnia wg przepisów weterynaryjnych winna być znacznie wyższa niż mieszkanie.
Odnosząc powyższe przepisy do opisu sprawy stwierdzić należy, że w sytuacji gdy Wnioskodawczyni wykonuje czynności mieszczące się w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku VAT oraz czynności niepodlegające podatkowi VAT, dla ustalenia kwoty podatku naliczonego przysługującego do odliczenia nie ma zastosowania art. 90 ust. 1 i 2 ustawy, bowiem czynności niepodlegające opodatkowaniu nie wchodzą do wyliczenia proporcji, o której mowa w ww. artykule.
Wskazać jednak należy, iż w przypadku dokonywania przez Zainteresowaną zakupów służących zarówno czynnościom niepodlegającym przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, jak i czynnościom podlegającym tej ustawie, w odniesieniu do części zakupów służących czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT, wystąpi prawo do odliczenia podatku VAT, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy. Wnioskodawczyni nie będzie miała jednak prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w cenie ponoszonych wydatków w części związanej z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.
W celu prawidłowej realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego Wnioskodawczyni w pierwszej kolejności powinna przyporządkować w odpowiednich częściach podatek naliczony wynikający z faktur zakupu towarów i usług przeznaczonych na cele mieszkalne i przychodnię weterynaryjną w oparciu o miarodajny i uzasadniony klucz podziału. Wskazać należy, że wyboru tego klucza powinna dokonać sama Podatniczka uwzględniając np. specyfikę i indywidualne cechy tej działalności.
W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni w celu realizacji przysługującego jej prawa do odliczenia podatku naliczonego uważa, że najbardziej adekwatnym współczynnikiem do odliczenia podatku VAT od materiałów i usług dotyczących części wspólnych będzie kubatura części zajętej na działalność gospodarczą i niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Wskazać należy, iż przyjęty przez Wnioskodawczynię sposób odliczania podatku naliczonego od wydatków dotyczących działalności opodatkowanej i niepodlegającej opodatkowaniu w opinii tut. Organu nie będzie nieprawidłowy, jeżeli metoda ta stanowi odzwierciedlenie rzeczywistych wartości dotyczących tej części działalności Zainteresowanej.
Zatem Wnioskodawczyni może odliczyć podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących wydatki służące sprzedaży opodatkowanej i niepodlegającej opodatkowaniu według klucza, tj. w proporcji udziału kubatury przychodni do kubatury budynku ogółem. Ponadto z wniosku wynika, iż pewne prace (np. roboty elektryczne, instalacyjne, wykończeniowe itp.) będą mogły podlegać odrębnemu rozliczeniu przez wykonawców inwestycji. Na roboty te Zainteresowana będzie mogła uzyskać od wykonawcy faktury odrębnie na część mieszkalną i odrębnie na przychodnię.
W związku z tym, w przypadku zakupów towaru i usług, które będą wykorzystywane wyłącznie do działalności opodatkowanej (wykonywaniu działalności weterynaryjnej), Zainteresowana będzie miała – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia całego podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących te wydatki. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ponadto, tut. Organ informuje, iż w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych wydano odrębne rozstrzygniecie z dnia 20 października 2010 r. nr ILPB1/415-871/10-3/AGr.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.