INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 2 września 2009 r. (data wpływu 10 września 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego od importu usług – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 września 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego od importu usług.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje sprzedaży produkowanych przez siebie wyrobów, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT stawkami innymi niż zwolniona. Z uwagi na trudną sytuację na rynku i trudności finansowe Kontrahentów, Spółka w przypadku niektórych z nich ustala znacznie wydłużony termin płatności za sprzedany towar (np. 90 dni). Za udzielony tzw. kredyt kupiecki (odroczenie terminu płatności) pobiera wynagrodzenie – odsetki za okres finansowania Klienta od daty sprzedaży, do daty wymagalności płatności.
Równocześnie, Zainteresowany (będący sprzedawcą), z uwagi na konieczność zabezpieczenia swojej płynności, zawiera umowę forfaitingu z Bankiem zagranicznym (w UE), przedmiotem której jest sprzedaż wierzytelności wynikających z faktur sprzedaży, objętych udzieleniem kredytu kupieckiego (cesja wierzytelności na rzecz Banku dokonywana jest przez Spółkę bez regresu). Ww. transakcje z Klientem oraz Bankiem przeprowadzone są na następujących warunkach: Wnioskodawca sprzedaje swoje produkty do Klienta, będącego kontrahentem polskim i mającym siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, na podstawie regularnych (miesięcznych) dostaw.
Z tytułu dokonanej dostawy towarów wystawia dla Klienta fakturę zawierającą m.in. następujące pozycje: wartość sprzedanych towarów netto, podatek VAT naliczony od wartości sprzedanych towarów, kwota odsetek (dyskonta) z tytułu odroczenia terminu płatności – ustalona jako iloczyn wartości towarów z faktury, stopa dyskonta i okresu płatności (zwolniona od VAT). Termin płatności należności wynikającej z faktury określany jest na 90 dzień od daty dostawy/wystawienia faktury. Kwota odsetek (dyskonta) fakturowana na rzecz Klienta (wykazana w fakturze sprzedaży) ustalana jest każdorazowo z Bankiem, który będzie wykupywał wierzytelności Klienta (wynikające z faktury) od Spółki.
Bank, wykupując od Wnioskodawcy wierzytelność Klienta (pełna wartość nominalna wierzytelności z faktury), wypłaca mu kwotę wierzytelności wynikającą z faktury sprzedaży pomniejszoną o odsetki (dyskonto). Usługa forfaitingu świadczona przez Bank na gruncie przepisów o podatku VAT, rozpoznawana jest przez Spółkę jako import usług. W interpretacji indywidualnej znak ILPP2/443-674/09-3/MN z dnia 18 sierpnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu potwierdził stanowisko, że podstawą opodatkowania z tytułu importu usług forfaitingu nabywanych od Banku zagranicznego jest dyskonto (czyli różnica pomiędzy wartością nominalną wierzytelności a wartością, którą Bank wypłaca Spółce).
Jednocześnie jest to czynność opodatkowana podstawową stawką podatku VAT w wysokości 22%. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółka ma prawo do obniżenia podatku należnego o pełną kwotę rozpoznanego podatku należnego od importu usług? Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od importu usług związany jest z czynnościami opodatkowanymi (sprzedażą wyrobów), co daje mu prawo do odliczenia w całości tego podatku, jako podatku naliczonego.
Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124, przy czym kwotę podatku naliczonego stanowi również kwota podatku należnego od importu usług (…). Prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest podstawową cechą podatku VAT i fundamentalnym prawem podatnika, zapewniającym neutralność tego podatku.
Oznacza to, że podatnik płacąc podatek przy nabyciu towarów lub usług wykorzystywanych w działalności gospodarczej nie może ponosić obciążenia finansowego z tego tytułu. Warunkiem do zastosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego jest spełnienie następujących warunków: nabycie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych, dokonanie tych czynności przez podatnika o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT. W ocenie Spółki, nie ulega wątpliwości, że spełnia ona te warunki. Jest bowiem osobą prawą, wymienioną w kręgu podmiotów zaliczanych do podatników, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT.
Z kolei umowa forfaitingu z zagranicznym Bankiem, zawarta została dla zabezpieczenia podstawowej transakcji - sprzedaży produktów, które są opodatkowane podatkiem VAT. Przepływy pieniężne, jakie następują za pośrednictwem Banku, służą działalności opodatkowanej. W konsekwencji, nabyte usługi forfaitingu służą w całości do wykonywania czynności opodatkowanych, co powoduje, że Zainteresowanemu przysługuje pełne odliczenie podatku VAT od importu tych usług. W tym przypadku kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego od importu usług.
Kwota ta obniża kwotę podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy u nabywcy usługi w podatku należnym z tytułu importu usług. Jeżeli podatnik nie dokona odliczenia za ww. okres może go dokonać w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 10 pkt 2 i ust. 11 ustawy o VAT). Mając powyższe na uwadze Spółka wnosi jak na wstępie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi - na mocy art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy – kwota podatku należnego od importu usług (…). Z przytoczonych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje jedynie podatnikom w związku z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.
Czynnościami tymi stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy – są: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import usług; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Do wykonywania wymienionych czynności powinny być wykorzystywane towary i usługi, od których podatek naliczony może zostać odliczony od podatku należnego.
Trzeba równocześnie zaznaczyć, że ustawodawcy chodzi w tym przypadku o czynności, które generują podatek należny, a nie o czynności, które wprawdzie należą do katalogu czynności opodatkowanych, jednak w konkretnych okolicznościach korzystają ze zwolnienia od tego podatku. To wyłącza możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Jednocześnie trzeba zaznaczyć, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zostało ograniczone.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem zaistnienia zarówno przesłanek pozytywnych, np. wykorzystywania towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, wymienionych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Usługi ściągania długów, faktoringu i forfaitingu nie zostały zdefiniowane w polskich przepisach prawa i należą do tzw. umów nienazwanych.
Co do zasady faktoring polega na tym, że faktor trudniący się zawodowo tego typu działalnością nabywa wierzytelności przysługujące przedsiębiorcy (faktorantowi) z tytułu dokonania sprzedaży lub wykonania usług w zamian za określoną kwotę, odpowiadającą wartości nominalnej wierzytelności, pomniejszonej o dyskonto uwzględniające wynagrodzenie faktora. Powyższe oznacza, że to od treści umowy i od dokonanych między stronami ustaleń zależeć będzie charakter umowy związanej z obsługą finansową. Umowa zawarta pomiędzy cedentem a cesjonariuszem polega w takim przypadku na przelewie wierzytelności z cedenta na cesjonariusza, który przejmuje wierzytelność w celu jej realizacji we własnym imieniu.
Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zawiera umowy forfaitingu z Bankiem zagranicznym (w UE), przedmiotem których jest sprzedaż wierzytelności wynikających z faktur sprzedaży objętych udzieleniem kredytu kupieckiego. Kwota odsetek (dyskonta) fakturowana na rzecz Klienta (wykazana w fakturze sprzedaży) ustalana jest każdorazowo z Bankiem, który wykupuje wierzytelności Klienta (wynikające z faktury) od Spółki. Bank wykupując wierzytelność (pełna wartość nominalna wierzytelności z faktury), wypłaca jej kwotę wynikającą z faktur sprzedaży pomniejszoną o odsetki (dyskonto).
Usługa forfaitingu świadczona przez Bank, na gruncie przepisów o podatku VAT, rozpoznawana jest jako import usług, opodatkowany stawką podatku w wysokości 22%. Zainteresowany zaznaczył, iż nabywane usługi związane są z czynnościami opodatkowanymi (sprzedażą wyrobów). Odnosząc powyższe regulacje do opisanego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż Wnioskodawca, który nabywa od Banku zagranicznego usługi forfaitingu, od których rozpoznaje import usług opodatkowany stawką podatku w wysokości 22%, służące wykonywaniu czynności opodatkowanych, ma prawo do obniżenia podatku należnego o pełną kwotę rozpoznanego podatku należnego od importu usług.
Reasumując, nabyte przez Spółkę usługi forfaitingu służą w całości do wykonywania czynności opodatkowanych, co powoduje, że przysługuje jej prawo do obniżenia podatku należnego o pełną kwotę rozpoznanego podatku należnego od importu usług, zgodnie z art. 86 ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Informuje się, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego od importu usług.
Natomiast kwestia dotycząca zdarzenia przyszłego w zakresie prawa do obniżenia podatku należnego od importu usług została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji indywidualnej nr ILPP2/443 -1179/09-3/ISN z dnia 13 października 2009 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.