INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2012 r. (data wpływu 15 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowego wykazania podatku VAT na fakturze – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 października 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawidłowego wykazania podatku VAT na fakturze.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca (dalej Spółka) wystawiła fakturę polskiemu kontrahentowi, w której wszystkie pozycje poszczególne i wszelkie podsumowania liczbowe są wyrażone w PLN. Podsumowanie netto i podsumowanie VAT i podsumowanie brutto również wystawione jest w PLN. Kwota do zapłaty jest wpisana liczbowo i słownie w PLN.
Jednocześnie, aby odbiorca miał wybór co do waluty w jakiej chce zapłacić Spółce pod liczbami do zapłaty wyrażonymi w PLN jest również kwota brutto do zapłaty wyrażona w EURO, przy czym kurs przeliczenia EURO na złotówki nie jest kursem średnim NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury a kursem wynikającym z umowy między stronami. Dla zobrazowania sytuacji przyjmijmy, że kurs EURO z ostatniego dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury to 4,00 PLN. Strony w negocjacjach posługiwały się kursem 5,00 PLN. Na fakturze jest jeden towar handlowy kosztujący 5,00 PLN netto i tak jest wykazany w pozycji faktury i w podsumowaniu.
VAT wynosi 1,15 PLN i tak jest wykazany w pozycji i w podsumowaniu. Brutto równa się 6,15 PLN i tak jest wykazane w pozycji i podsumowaniu. Do zapłaty wykazana jest kwota 6,15 PLN, a pod spodem jest wykazana alternatywna kwota do zapłaty 1,00 EURO. Przeliczając od końca czyli od kwoty do zapłaty wyrażonej w EURO po kursie średnim NBP z ostatniego dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury czyli 4,00 PLN Spółka nie otrzymuje kwoty 5,00 PLN netto wykazanej na fakturze i nie otrzymuje kwoty VAT wykazanej na fakturze. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w wyżej wymienionej sytuacji podatek VAT jest wykazany prawidłowo w kwocie 1,15 PLN?
Zdaniem Wnioskodawcy, wystawiona w powyższy sposób faktura jest fakturą wystawioną w walucie polskiej ponieważ wszystkie pozycje wyrażone są w walucie polskiej i podsumowania są również wyrażone w walucie polskiej. Samo dopisanie na fakturze alternatywnego sposobu płatności w EURO nie zmienia faktu, że jest to faktura wyrażona w walucie polskiej i nie trzeba jej przeliczać. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Stosownie do treści art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Z opisu sprawy wynika, że Spółka wystawiła fakturę polskiemu kontrahentowi, w której wszystkie pozycje poszczególne i wszelkie podsumowania liczbowe są wyrażone w PLN. Podsumowanie netto i podsumowanie VAT i podsumowanie brutto również wystawione jest w PLN.
Kwota do zapłaty jest wpisana liczbowo i słownie w PLN. Jednocześnie, aby odbiorca miał wybór co do waluty w jakiej chce zapłacić Spółce pod liczbami do zapłaty wyrażonymi w PLN jest również kwota brutto do zapłaty wyrażona w EURO, przy czym kurs przeliczenia EURO na złotówki nie jest kursem średnim NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury a kursem wynikającym z umowy między stronami. Dla zobrazowania sytuacji przyjmijmy, że kurs EURO z ostatniego dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury to 4,00 PLN. Strony w negocjacjach posługiwały się kursem 5,00 PLN.
Na fakturze jest jeden towar handlowy kosztujący 5,00 PLN netto i tak jest wykazany w pozycji faktury i w podsumowaniu. VAT wynosi 1,15 PLN i tak jest wykazany w pozycji i w podsumowaniu. Brutto równa się 6,15 PLN i tak jest wykazane w pozycji i podsumowaniu. Do zapłaty wykazana jest kwota 6,15 PLN, a pod spodem jest wykazana alternatywna kwota do zapłaty 1,00 EURO. Przeliczając od końca czyli od kwoty do zapłaty wyrażonej w EURO po kursie średnim NBP z ostatniego dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury czyli 4,00 PLN Spółka nie otrzymuje kwoty 5,00 PLN netto wykazanej na fakturze i nie otrzymuje kwoty VAT wykazanej na fakturze.
Żaden z przepisów ustawy nie odnosi się wprost do kwestii wystawiania faktur w walucie obcej, ale też brak jest uregulowań, które zabraniałyby dokumentowania transakcji dokonywanych przez podatników VAT w obcej walucie. Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie nakładają też na podatnika dokumentującego dokonywaną transakcję fakturą wystawianą w walucie obcej, obowiązku posiadania przez niego zezwolenia do dokonywania tej czynności w takiej formie.
Jeżeli podatnik decyduje się na fakturowanie należności w walucie obcej musi wziąć pod uwagę regulacje rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.
Przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., stanowi, że faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
Biorąc bowiem pod uwagę zapis § 5 ust. 1 rozporządzenia stwierdzić należy, że przepis ten określa niezbędne minimum elementów, które powinna zawierać faktura VAT. Zgodnie zatem z pkt 11 tego przepisu, niezbędne jest aby zamieścić na niej kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów lub usług, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.
Sprzedawca może określić w fakturze również kwoty podatku dotyczące wartości poszczególnych dostarczonych towarów i wykonanych usług wykazanych w tej fakturze; w tym przypadku łączna kwota podatku może być ustalona w wyniku podsumowania jednostkowych kwot podatku (§ 5 ust. 3 rozporządzenia – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r.). Natomiast w myśl § 5 ust. 6 rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2012 r., kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze.
Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka wystawiła dla swojego kontrahenta fakturę, w której wszystkie pozycje i posumowania liczbowe, w tym posumowanie netto i brutto, wyrażone są w PLN. Na fakturze jest wykazany jeden towar handlowy o wartości 5,00 PLN netto, kwota podatku VAT została wykazana w kwocie 1,15 PLN, a brutto 6,15 PLN i taka kwota jest wykazana w pozycji i podsumowaniu i do zapłaty. Spółka dodatkowo na fakturze wykazała alternatywną kwotę wyrażoną w EURO.
Spółka ma wątpliwości w kwestii czy wykazano prawidłowo kwotę podatku VAT w wysokości 1,15 PLN. Z powyższych uregulowań wynika, że istnieje możliwość wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż w dowolnej walucie obcej, ale kwota podatku powinna być zawsze wyrażona w walucie polskiej, co oznacza, że w przypadku kontraktów zawartych np. w EURO dostawca krajowy może wystawić fakturę podając kwoty w EURO, ale podatek VAT dodatkowo w złotych. Jednakże w przedmiotowej sprawie faktura wystawiona przez Spółkę jest w walucie polskiej, jedynie alternatywnie wykazano kwotę do zapłaty w EURO.
Zatem jeśli cała faktura wystawiona jest w walucie polskiej to Spółka postąpiła prawidłowo wykazując kwotę podatku w wysokości 1,15 PLN przy założeniu, że sprzedaż wykazanego na fakturze towaru opodatkowana jest 23% stawką podatku VAT. Wobec powyższego nie jest istotne w jaki sposób zostanie przeliczona waluta obca na złote, gdyż faktura wystawiona jest w polskiej walucie. Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie faktura wystawiona przez Spółkę jest w walucie polskiej, stad poszczególne pozycje faktury i podsumowania, w tym kwota podatku powinny być wyrażone w walucie polskiej.
Zatem, przy założeniu, że sprzedaż wykazanego na fakturze towaru opodatkowana jest 23% stawką podatku VAT, wykazana na fakturze kwota podatku w wysokości 1,15 PLN jest prawidłowa. Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, tj. sposób przeliczania waluty obcej na złote – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Tut.
Organ informuje, że z dniem 1 stycznia 2013 r. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360 ze zm.), zostało zmienione rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 grudnia 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr z 2012 r., poz. 1428), i powołane powyżej przepisy § 5 ust. 1, 3 i 6 rozporządzenia otrzymały nowe brzmienie. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.