INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2010 r. (data wpływu 29 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania pracownikom biletów komunikacji miejskiej w celu wykonywania obowiązków służbowych – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 29 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania pracownikom biletów komunikacji miejskiej w celu wykonywania obowiązków służbowych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego. Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. lokalnego transportu zbiorowego.
Na podstawie umowy zawartej między Gminą a Miejskim Przedsiębiorstwem Komunikacyjnym Sp. z o.o. Spółka ta świadczy na rzecz Gminy usługi przewozowe w zakresie lokalnego transportu zbiorowego „zadanie przewozowe”. MPK Sp. z o.o. uprawniona i zobowiązana jest do świadczenia usług przewozowych w stałym układzie linii tramwajowych i autobusowych oraz do realizacji usług przewozowych w komunikacji okresowej. Wykonywanie przez MPK Sp. z o.o. „zadania przewozowego” odbywa się na własne ryzyko, środkami transportowymi, do których MPK Sp. z o.o. posiada tytuł prawny.
Następnie Gmina świadczy usługi przewozowe transportu zbiorowego (komunikacja miejska) na rzecz pasażerów na podstawie Uchwały Rady Miejskiej w sprawie opłat za usługi przewozowe transportu zbiorowego świadczone przez Gminę, określono wysokość opłat za usługi przewozowe transportu zbiorowego świadczone przez Gminę. Zgodnie z taryfą opłat za usługi przewozowe transportu zbiorowego dostępne są następujące bilety: bilety imienne, bilety na okaziciela, bilety aglomeracyjne, bilety jednorazowe. Zgodnie z art. 30 ustawy o samorządzie gminnym Wójt (Prezydent Miasta) wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa.
Natomiast na podstawie art. 33 ustawy o samorządzie gminnym, Wójt (Prezydent Miasta) wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy oraz jest kierownikiem urzędu, który wykonuje uprawnienia zwierzchnika służbowego w stosunku do pracowników urzędu. Urząd gminy jest jednostką organizacyjną gminy zapewniającą obsługę administracyjną organizacyjną i techniczną wójta gminy, a w praktyce często także rady gminy oraz jej organów wewnętrznych, jest to więc aparat pomocniczy (biuro) organów gminy - Komentarz, ABC, 2010, wyd. III. Wobec powyższego, Prezydent wykonuje zadania Gminy (również w zakresie lokalnego transportu zbiorowego) przy pomocy Urzędu Miejskiego, który jest pracodawcą.
Mając na uwadze powyższe, w celu realizacji poszczególnych zadań Gminy, pracownicy Urzędu Miejskiego korzystają z komunikacji miejskiej w ramach powierzonych obowiązków służbowych. Wobec tego bilety na okaziciela oraz bilety jednorazowe są udostępniane nieodpłatnie pracownikom Urzędu Miejskiego, w celu przejazdu komunikacją miejską w ramach wykonywanych obowiązków służbowych. Bilety przeznaczone dla pracowników są przekazane do sekretariatów, następnie po wcześniejszym zgłoszeniu przez pracownika konieczności wyjścia służbowego, ww. bilety są udostępniane pracownikowi.
Należy podkreślić, iż pracownicy mogą posługiwać się biletami, o których mowa we wniosku wyłącznie w godzinach pracy i w celu wykonywania obowiązków służbowych. Weryfikacji zasadności korzystania z biletów komunikacji miejskiej dokonuje bezpośredni przełożony pracownika. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy nieodpłatne przekazanie pracownikom biletów komunikacji miejskiej, w celu wykonywania obowiązków służbowych, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 cytowanej ustawy. Powyższe oznacza, że zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług, usługi o charakterze nieodpłatnym, jako niemieszczące się w zakresie opodatkowania tym podatkiem – nie podlegają opodatkowaniu. Jednak tak jak w przypadku dostawy towarów (art.
7 ust. 2 ustawy), również w przypadku świadczenia usług określono wyjątki od tej zasady, zgodnie z którymi opodatkowaniu podatkiem od towarów usług podlega również świadczenie usług niemające charakteru odpłatnego.
Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.
Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione łącznie dwa warunki: brak związku świadczonych usług z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, istnienie prawa podatnika do odliczenia – w całości lub w części – podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami. Niespełnienie któregokolwiek z warunków, określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się, bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. Należy w tym miejscu zaznaczyć, iż gmina wykonuje zadania publiczne, w tym celu została powołana, wobec tego wszelkie działania, czynności podejmowane przez gminę służą prowadzonej działalności (są związane z przedsiębiorstwem), gdyż prowadzą do wykonania poszczególnych zadań publicznych. Prowadzenie przez gminę „przedsiębiorstwa”, w ocenie Wnioskodawcy, należy rozumieć jako realizację zadań publicznych przypisanych przepisami prawa dla gminy.
Wobec powyższego, zdaniem Gminy, obowiązki służbowe wykonywane przez pracowników Urzędu Miejskiego są związane z prowadzonym przez nią przedsiębiorstwem, gdyż pracownicy wykonując obowiązki służbowe realizują zadania gminy określone przepisami prawa. A zatem, usługi te służą de facto celom prowadzonej przez podatnika działalności.
Reasumując, nieodpłatne wydanie przedmiotowych biletów jest związane z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem, w związku z czym mimo skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami - czynność ta nie może być traktowana jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, a czynność nieodpłatnego przekazania pracownikom biletów komunikacji miejskiej w celu wykonywania obowiązków służbowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w następujących wyroku WSA w Warszawie z dnia 13 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 363/06 - Sąd podkreślił, że warunkiem opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT jest kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek brak związku świadczenia usługi z prowadzonym przedsiębiorstwem i przysługiwanie podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu usług i towarów związanych z przedmiotowym świadczeniem (VAT 2010 T. Michalik).
Z kolei, w rozstrzygnięciu ETS w sprawie C-285/95 Trybunał uznał, iż w przypadku gdy pracownicy mieliby trudność ze znalezieniem innego środka transportu do zakładu pracy (np. ze względu na szczególne położenie zakładu pracy) wówczas zasadne jest przyjęcie, że zapewnienie środka transportu pracownikom jest wymagane dla potrzeb prowadzenia działalności podatnika (jako takie nie podlega opodatkowaniu na podstawie art. 6 (2) VI Dyrektywy”.
Wobec powyższego rozstrzygnięcia, skoro zapewnienie pracownikom transportu do zakładu pracy jest związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, to tym bardziej umożliwienie pracownikom nieodpłatnego korzystania z komunikacji miejskiej w ramach powierzonych obowiązków służbowych związane jest z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.
Z powyższego wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług muszą być spełnione łącznie dwa warunki, a mianowicie: brak związku świadczonych usług z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem, istnienie prawa podatnika do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego związanego ze świadczonymi usługami. Za usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej.
Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle powyższego opodatkowaniu podlegają te nieodpłatnie świadczone usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością, a więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów. Z opisu sprawy wynika, że na podstawie umowy zawartej między Gminą a Sp. z o.o. MPK, Spółka ta świadczy na rzecz Gminy usługi przewozowe w zakresie lokalnego transportu zbiorowego „zadanie przewozowe”.
Gmina świadczy usługi przewozowe transportu zbiorowego (komunikacja miejska) na rzecz pasażerów na podstawie Uchwały Rady Miejskiej w sprawie opłat za usługi przewozowe transportu zbiorowego świadczone przez Gminę, określono wysokość opłat za usługi przewozowe transportu zbiorowego świadczone przez Gminę. W celu realizacji poszczególnych zadań Gminy, pracownicy Urzędu Miejskiego korzystają z komunikacji miejskiej w ramach powierzonych obowiązków służbowych. Wobec tego bilety na okaziciela oraz bilety jednorazowe są udostępniane nieodpłatnie pracownikom Urzędu Miejskiego, w celu przejazdu komunikacją miejską w ramach wykonywanych obowiązków służbowych.
W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zadania własne gminy polegające na zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, zostały określone w art. 7 cyt. ustawy o samorządzie gminnym.
Reasumując, nieodpłatne wydawanie przedmiotowych biletów w celu wykonywania obowiązków służbowych jest związane z wykonywanymi przez Gminę zadaniami własnymi, w związku z czym – mimo skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami - nie może być traktowane jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania przepis art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, a czynność nieodpłatnego przekazania pracownikom biletów komunikacji miejskiej w celu wykonywania obowiązków służbowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów usług. Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.