INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2010 r. (data wpływu 3 sierpnia 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 sierpnia 2010 r. (data wpływu 26 sierpnia 2010 r.) oraz pismem z dnia 8 października 2010 r. (data wpływu 11 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 sierpnia 2010 r. (data wpływu 26 sierpnia 2010 r.) oraz pismem z dnia 8 października 2010 r. (data wpływu 11 października 2010 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego oraz o dowód potwierdzający uiszczenie brakującej opłaty. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni z dniem 1 czerwca 2010 r. rozpoczęła działalność gospodarczą, jest zarejestrowanym podatnikiem VAT.
W związku z rozpoczęciem działalności, otrzymała z Powiatowego Urzędu Pracy jednorazowo środki na podjęcie działalności w kwocie 19.400 zł (dziewiętnaście tysięcy czterysta złotych) na pokrycie wydatków przeznaczonych na uruchomienie działalności gospodarczej w zakresie handlu materiałami opałowymi, produktami pochodnymi oraz wybranymi artykułami nieżywnościowymi. Pomoc Zainteresowana otrzymała na rachunek bankowy w dniu 25 maja 2010 r. Zestawienie wydatków przedstawia się następująco: Lp.
Wyszczególnienie Podstawa rozliczenia Kwota wydatkowana Kwota zaliczona z EFS 1. Program sprzedażowy xxx F-ra VAT x z dnia xx.2010 r. 600 zł (brutto) 600 zł 2. Samochód dostawczy (ciężarowy) F-ra VAT x z dnia xx.2010 r. 14.000 zł (brutto) 14.000 zł 3. Beton F-ra VAT x z dnia x2010 r. 1.311,50 zł (brutto) 920 zł 4. Towar handlowy (węgiel) F-ra VAT x z dnia x2010 r. 12.054,88 zł (netto) 3.880 zł 19.400 zł Wyżej wymienione środki przyznane są z Europejskiego Funduszu Społecznego, na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. rozporządzenia MPiPS, rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. Zainteresowana wskazała, iż na dzień składania wniosku nie wszczęto postępowania podatkowego.
W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana wskazała, iż pomoc publiczna została udzielona jej zgodnie z umową na podstawie art. 46 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz Rozporządzenia MPiPS z dnia 17 kwietnia 2009 r. w sprawie dokonania refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz przyznania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności gospodarczej (Dz.
U. z 2009 r., Nr 62, poz. 512 ze zm.) o wartości brutto 19.400 zł stanowi pomoc de minimis, spełniającą warunki określone w Rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006 r.) Ponadto Wnioskodawczyni poinformowała, iż zakupione ww. towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania tylko czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zainteresowana podkreśliła, iż nie wykonuje czynności zwolnionych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy od ww. wydatków Wnioskodawczyni ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony?
Zdaniem Wnioskodawczyni, ma ona prawo odliczyć VAT naliczony od wyżej wymienionych wydatków. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy. W przepisie tym wskazano, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).
Z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione następujące warunki: odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. W związku z rozpoczęciem działalności Zainteresowana otrzymała z Powiatowego Urzędu Pracy jednorazową pomoc w kwocie 19.400 zł, na pokrycie wydatków związanych z uruchomieniem działalności gospodarczej w zakresie handlu materiałami opałowymi, produktami pochodnymi oraz wybranymi artykułami nieżywnościowymi.
Zainteresowana wskazała, iż zakupione za ww. środki towary i usługi (tj. Program Sprzedażowy, samochód dostawczy, beton, towar handlowy – węgiel) są wykorzystywane do wykonywania tylko czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zainteresowana wskazała, iż nie wykonuje czynności zwolnionych.
Biorąc pod uwagę treść przytoczonych powyżej przepisów, stwierdza się, że z uwagi na fakt, iż w przedmiotowej sprawie został spełniony podstawowy warunek wskazany w art. 86 ust. 1 ustawy, czyli ww. towary i usługi służą do wykonywania czynności opodatkowanych, to Wnioskodawczyni przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT, wynikającego z faktur dokumentujących zakup tych towarów i usług sfinansowanych środkami otrzymanymi z Powiatowego Urzędu Pracy. Ponadto, tut.
Organ informuje, iż granice szczególnego postępowania podatkowego, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Zainteresowany występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez niego, co wynika wprost z przepisu art. 14b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast na podstawie art. 14c § 1 i § 2 tut. Organ dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy.
W związku z powyższym, w niniejszej interpretacji odniesiono się wyłącznie do możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego dotyczącego wydatków przeznaczonych na uruchomienie działalności gospodarczej na pokrycie, których Zainteresowana otrzymała środki z Powiatowego Urzędu Pracy. Zgodnie z art. 14b § 3 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono m.in. w oparciu o wskazanie, iż samochód dostawczy jest samochodem ciężarowym.
W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swą aktualność. Wskazać także należy, iż w myśl z art. 14b § 3 ww. ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Tut. Organ wydając interpretację nie jest uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku dokumentów, zatem nie podlegały one merytorycznej ocenie.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Dodatkowo informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast kwestia dotycząca stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT otrzymanej dotacji z Powiatowego Urzędu Pracy została rozstrzygnięta w wydanej w dniu 27 października 2010 r. odrębnej interpretacji indywidualnej nr ILPP2/443-1237/10-5/EN.
Ponadto w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych zostały wydane odrębne interpretacje indywidualne nr ILPB1/415-884/10-5/AG i ILPB1/415 -884/10-6/AG z dnia 27 października 2010 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.