INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. reprezentowanej przez Radę Prawnego z dnia 25 sierpnia 2011 r. (data wpływu 29 sierpnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 listopada 2011 r. (data wpływu 14 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego wydania towaru – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 29 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku towarów i usług opodatkowania w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego wydania towaru. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 listopada 2011 r. (data wpływu 14 listopada 2011 r.) o dokument, z którego wynika prawo do występowania osoby upoważnionej w imieniu Zainteresowanego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca realizuje usługi transportowe na rzecz spółki A. Opierając się na doświadczeniach swojego kontrahenta zakłada, że w przyszłości mogą zdarzyć się przypadki, w których towar (niskochłodzone artykuły spożywcze) nie zostanie dostarczony odbiorcy w wymaganym terminie, względnie zostanie w transporcie uszkodzony. W ten sposób powstanie szkoda, albowiem odbiorca może nie odebrać dostarczonego z opóźnieniem (praktyka spotykana w tzw. sieciach handlowych), względnie uszkodzonego towaru, a Spółka A (jako bezpośredni zleceniobiorca) będzie zobowiązana do naprawienia tej szkody (równowartość niedostarczonego towaru).
Z uwagi na specyfikę towaru (ograniczony okres przydatności do spożycia) oraz jego stosunkowo niewysoką wartość, nie będzie on dostarczany z powrotem do Spółki A (ekonomicznie nieuzasadnione). Oczywiście Spółka A obciąży Wnioskodawcę kosztami z tytułu wypłaconego uprzednio jej klientowi odszkodowania. W tym celu wystawiana będzie przez nią nota obciążeniowa tytułem odszkodowania i na jej podstawie Wnioskodawca wypłaci stosowne odszkodowanie.
Spółka A obciążając Wnioskodawcę odszkodowaniem za zniszczoną przesyłkę, czynić tak będzie ponieważ właściciel przesyłki złoży wobec niej oświadczenie o braku zainteresowania dalszymi losami przesyłki, domagając się jednocześnie odszkodowania odpowiadającego jej wartości. W konsekwencji Wnioskodawca zostanie z „niechcianym” towarem, który zamiast być magazynowany, a następnie utylizowany, przekazywany będzie przez niego instytucji charytatywnej, jako darowizna, celem wykorzystania go na cele statutowe tej organizacji. Wnioskodawca wyda towar (artykuły spożywcze) na podstawie protokołu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy czynność wydania przez Wnioskodawcę instytucji charytatywnej towaru wchodzącego w skład przesyłki nieodebranej przez odbiorcę (nadawca otrzyma z tego tytułu odszkodowanie) w ramach realizacji usługi transportowej, w której Wnioskodawca jest podwykonawcą, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („UVAT”) przekazanie przedmiotowych towarów instytucji charytatywnej powinno być traktowane jako „przekazanie towarów”. Zasadniczo, czynność „przekazania” towarów jest opodatkowana podatkiem VAT (nawet jeśli nie ma charakteru odpłatnego, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 UVAT).
Na mocy art. 7 ust. 2 UVAT, przez dostawę towarów rozumie się jakiekolwiek przekazanie towarów, w szczególności darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów. Podstawę opodatkowania stanowi wówczas wartość rynkowa netto przekazanego towaru. W tym bowiem przypadku zastosowanie znajdzie art. 29 ust. 10 UVAT. Wynika z niego, że podstawą opodatkowania przy nieodpłatnym przekazaniu towarów jest cena nabycia towarów (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.
Choć z cytowanego przepisu nie wynika wprost, że chodzi tu o cenę rynkową, potwierdzenie tego znaleźć można w piśmie Ministerstwa Finansów z dnia 3 czerwca 2008 r. będącym odpowiedzią na interpelację poselską nr 3080. Obowiązek opodatkowania darowizny nie wystąpi w przypadku, gdy dokonuje jej producent, a jej przedmiotem są produkty spożywcze (z wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%), jeżeli są one przekazywane na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.
Takie przekazanie towarów korzysta bowiem ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 16 UVAT. Zwolnienie to nie pozbawia darczyńcy (producenta) prawa do odliczenia VAT naliczonego (art. 86 ust. 8 pkt 3 ustawy UVAT). Zwolnienie to nie dotyczy jednak Wnioskodawcy, albowiem nie jest on producentem. Tym niemniej, wobec faktu, że Wnioskodawca nie odliczył podatku od nabycia towaru, który był następnie darowany, to nie została wypełniona dyspozycja normy zawartej w art. 7 ust. 2 UVAT. Przepis ten bowiem rozszerza pojęcie dostawy, o której mowa w art. 7 ust. 1 UVAT i dlatego nie może sam być wykładany w sposób rozszerzający.
Zgodnie z ust. 2, jako dostawę towarów możemy uznawać wyłącznie takie przekazanie przez podatnika towarów (bez wynagrodzenia), które łącznie odpowiada następującym warunkom: towary należą do przedsiębiorstwa podatnika; towary przekazane zostają przez podatnika na cele „inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem”; podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub części.
O ile spełnione będą u Wnioskodawcy warunki a) i b), to nie wystąpienie warunku z pkt c) uniemożliwia uznanie czynności nieodpłatnego przekazania towarów instytucji charytatywnej, jako dostawy towarów i opodatkowanie jej podatkiem VAT. Wnioskodawca bowiem zostanie obciążony wyłącznie odszkodowaniem (na podstawie noty, gdyż nie podlega ono opodatkowaniu podatkiem VAT) i nie wystąpi podatek naliczony. Tym samym ewentualne przekazanie towarów tej instytucji będzie wolne od podatku VAT, jako nie objęte przepisami ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do treści art. 7 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r. – nadanym ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz.
U. Nr 64, poz. 332), przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatne przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek – art. 7 ust. 3 ustawy. Z powyższych przepisów wynika więc, iż aby doszło do opodatkowania darowizny, muszą być spełnione łącznie następujące warunki: dokonującym darowizny jest podatnik podatku od towarów i usług, przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa, przedmiotem darowizny jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu.
Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa bez wynagrodzenia, w tym wszelkie darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje usługi transportowe na rzecz spółki A. Opierając się na doświadczeniach swojego kontrahenta zakłada, że w przyszłości mogą zdarzyć się przypadki, w których towar (niskochłodzone artykuły spożywcze) nie zostanie dostarczony odbiorcy w wymaganym terminie, względnie zostanie w transporcie uszkodzony. W ten sposób powstanie szkoda, albowiem odbiorca może nie odebrać dostarczonego z opóźnieniem (praktyka spotykana w tzw. sieciach handlowych), względnie uszkodzonego towaru, a Spółka A (jako bezpośredni zleceniobiorca) będzie zobowiązana do naprawienia tej szkody (równowartość niedostarczonego towaru).
Z uwagi na specyfikę towaru (ograniczony okres przydatności do spożycia) oraz jego stosunkowo niewysoką wartość, nie będzie on dostarczany z powrotem do Spółka A (ekonomicznie nieuzasadnione). Spółka A obciąży Wnioskodawcę kosztami z tytułu wypłaconego uprzednio jej klientowi odszkodowania. W tym celu wystawiana będzie przez nią nota obciążeniowa tytułem odszkodowania i na jej podstawie Wnioskodawca wypłaci stosowne odszkodowanie.
Spółka A obciążając Wnioskodawcę odszkodowaniem za zniszczoną przesyłkę, czynić tak będzie ponieważ właściciel przesyłki złoży wobec niej oświadczenie o braku zainteresowania dalszymi losami przesyłki, domagając się jednocześnie odszkodowania odpowiadającego jej wartości. W konsekwencji Wnioskodawca zostanie z „niechcianym” towarem, który zamiast być magazynowany, a następnie utylizowany, przekazywany będzie przez niego instytucji charytatywnej, jako darowizna, celem wykorzystania go na cele statutowe tej organizacji. Wnioskodawca wyda towar (artykuły spożywcze) na podstawie protokołu. Wnioskodawca nie jest producentem towaru.
Ponadto, w stosunku do tego towaru, nie wystąpi podatek naliczony, gdyż Wnioskodawca, w związku z opisaną sytuacją, obciążony zostanie odszkodowaniem (na podstawie noty obciążeniowej) niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, przez producenta, której przedmiotem są produkty spożywcze, z wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, jeżeli są one przekazywane na rzecz organizacji pożytku publicznego, w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.
W sytuacji, gdy przedmiotem darowizny są produkty spożywcze, aby darowizna ta korzystała ze zwolnienia od podatku, muszą być łącznie spełnione warunki: dostawy dokonuje producent wyrobów; przedmiotem dostawy są produkty spożywcze, z wyjątkiem napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2% oraz napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%; towary są przekazywane na rzecz organizacji pożytku publicznego; towary przeznaczone są na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje; darczyńca prowadzi szczegółową dokumentację potwierdzającą dokonanie dostawy na rzecz organizacji pożytku publicznego, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.
Mając zatem na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz opis zawarty we wniosku należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy, bowiem nie został spełniony jeden z warunków w nim wymienionych, gdyż Wnioskodawca nie występuje w charakterze producenta.
Jednakże, z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie odlicza podatku od nabycia towaru, który będzie darowany instytucji charytatywnej, czynność nieodpłatnego wydania towaru w formie darowizny instytucji charytatywnej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, bowiem, nie zostają spełnione warunki określone w art. 7 ust. 2 ustawy, dające podstawę do uznania nieodpłatnego przekazania wskazanych we wniosku towarów za czynność zrównaną z odpłatną dostawą towarów.
Reasumując, w niniejszej sprawie czynność wydania przez Wnioskodawcę instytucji charytatywnej towaru wchodzącego w skład przesyłki nieodebranej przez odbiorcę w ramach świadczonej usługi transportowej z uwagi na fakt, iż Zainteresowanemu nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości lub w części w stosunku do tego towaru – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego.
Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i stanowisku Wnioskodawcy, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.