INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2011 r. (data wpływu 3 października 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka (Wnioskodawca) powstała w 2009 r. i zajmuje się sprzedażą nawozów. Wnioskodawca wskazał, iż w roku 2011 do rozliczeń z tytułu podatku VAT nakazano stosowanie PKWiU z 2008 r. W bieżącym roku Zainteresowany chciałaby potwierdzenia, że przy sprzedaży „a” prawidłowo stosuje obniżoną do wysokości 8% stawkę podatku VAT. Wnioskodawca kupuje hurtowe ilości tego nawozu z 8% stawką podatku VAT.
Następnie nawóz zostaje przepakowany w mniejsze opakowania z firmowymi napisami. Zainteresowany sprzedaje go jako nawóz do iglaków przeciwko brązowieniu igieł ze stawką podatku VAT 8%. Wnioskodawca wskazał, iż nawóz ten sklasyfikowany jest wg PKWiU z 2008 r. w grupowaniu 20.15.7 „nawozy gdzie indziej niesklasyfikowane”.
„A” jest granulowanym wieloskładnikowym nawozem „N” typu „B” o następującej zawartości składników odżywczych: Makroelementy: 4% – N – azot amonowy (całkowity), 12% – P2O5 – fosforanów rozpuszczalnych w kwasach mineralnych co najmniej: 5% P2 O5 – rozpuszczalnego w obojętnym roztworze cytrynianu amonu i w wodzie, 2,5% P2 O5 – rozpuszczalnego w wodzie, 12% – K2 O – tlenek potasu rozpuszczalny w wodzie, 16% – CaO – wapń (całkowity), 4% – MgO – tlenek magnezu całkowity, 12% – SO3 – trójtlenek siarki w postaci siarczanów rozpuszczalnych w wodzie, 18% – SO3 – trójtlenek siarki (całkowity). W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Wnioskodawca prawidłowo stosuje dla opisanego nawozu amofoska, o składzie chemicznym opisanym wcześniej, stawkę podatku VAT w wysokości 8%? Zdaniem Wnioskodawcy, stosowanie przy sprzedaży omawianego nawozu obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% jest prawidłowe ze względu na fakt umieszczenia tego rodzaju nawozów w załączniku nr 3 do ustawy o podatku VAT w poz. 63. W poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy o VAT zamieszczony jest znak „ex”, który oznacza zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu 20.15.7 „nawozy gdzie indziej niesklasyfikowane z wyłączeniem nawozów naturalnych”.
W związku z tym, że nie jest to nawóz naturalny, zdaniem Wnioskodawcy, stosuje on prawidłową obniżoną 8% stawkę podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Stosownie do zapisu zawartego w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Na mocy art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Podkreślić należy, iż prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług – w przypadkach, o których mowa w art. 5a ustawy.
Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU). Przy wyznaczaniu zakresu stosowania stawek obniżonych, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r., jest wykorzystywana Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). Jednocześnie należy wskazać, iż to podatnik sam jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wykonywanych czynności.
W art. 41 ust. 1 ustawy postanowiono, iż stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.
I tak w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Jednakże na podstawie art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
W załączniku nr 3 do ustawy stanowiącym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. – 8%), pod pozycją 63 zostały wymienione towary sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 20.15.7 – nawozy, gdzie indziej niesklasyfikowane, z wyłączeniem nawozów naturalnych. Zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.
Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do towarów lub usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi”. Zatem, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danego towaru lub usługi z danego grupowania. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą nawozów. Zainteresowany wskazał, iż kupuje hurtowe ilości nawozu „a”, który zostaje przepakowany w mniejsze opakowania z firmowymi napisami.
Wnioskodawca sprzedaje ww. towar jako nawóz do iglaków przeciwko brązowieniu igieł stosując 8% stawkę podatku VAT. Zainteresowany przedmiotowy nawóz zaklasyfikował wg PKWiU z 2008 r. do grupowania 20.15.7 „nawozy gdzie indziej niesklasyfikowane”. Zdaniem Wnioskodawcy w związku z tym, że ww. nawóz nie jest nawozem naturalnym, to postępuje on prawidłowo stosując do jego sprzedaży obniżoną 8% stawkę podatku VAT.
Odnosząc treść przytoczonych przepisów do opisu sprawy wskazać należy, iż sprzedaż przez Wnioskodawcę nawozu „a” niebędącego nawozem naturalnym (co wskazano we wniosku) zaklasyfikowanego do grupowania PKWiU 20.15.7 „nawozy gdzie indziej niesklasyfikowane” podlega opodatkowaniu preferencyjną 8% stawką podatku VAT, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z poz. 63 załącznika nr 3 i w związku z art. 146a pkt 3 ustawy.
Podkreślić jednocześnie należy, że w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego, nie mieści się analiza prawidłowości klasyfikacji towarów do właściwego grupowania statystycznego. Minister Finansów nie jest zatem uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej towaru będącego przedmiotem wniosku.
Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Zainteresowanego. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wyjaśnia, iż stosownie do postanowień art. 14d Ordynacji podatkowej, interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.