INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 26 sierpnia 2010 r. (data wpływu 30 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usługi na ruchomym majątku rzeczowym – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usługi na ruchomym majątku rzeczowym.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca posiada siedzibę i stałe miejsce prowadzenia działalności na terenie Polski i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach swojej działalności wykonuje m.in. usługi na materiale powierzonym na rzecz X – przedsiębiorstwa posiadającego siedzibę i miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Korei Południowej. Usługi polegają na montażu otrzymanych komponentów. Spółce koreańskiej przysługuje prawo własności powierzonych komponentów. Zainteresowany za wykonane usługi otrzymuje od usługobiorcy wynagrodzenie, do którego do tej pory doliczał podatek VAT według stawki 22%.
Podmiot koreański będący usługobiorcą nie prowadzi na terenie Polski działalności gospodarczej i nie posiada na terenie Polski siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Podmiot ten jest jednakże zarejestrowany w Polsce na potrzeby rozliczania podatku od towarów i usług i posiada przedstawiciela podatkowego. Po wykonaniu usługi przez Wnioskodawcę, komponenty stanowiące własność koreańskiej spółki są przekazywane spółce Y – podmiotowi, który posiada siedzibę na terenie Polski i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towaru, w tym zapłata za komponenty wzbogacone o usługę wykonywaną przez Zainteresowanego następuje w relacji pomiędzy X a Wnioskodawcą.
Po dokonanej analizie zmian wprowadzonych do ustawy o podatku od towarów i usług z dniem 1 stycznia 2010 r., Spółka powzięła wątpliwość, czy właściwe jest doliczanie do kwoty wynagrodzenia wynikającego z wykonanej usługi podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w związku z faktem, że Wnioskodawca świadczy usługę na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terenie Korei Południowej, usługa ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terenie Polski? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, m.in. wtedy, gdy usługobiorca prowadzi na terytorium kraju działalność gospodarczą. W ocenie Zainteresowanego, w przedmiotowym stanie faktycznym spełnione są przesłanki do uznania, że usługa wykonywana jest w miejscu, gdzie znajduje się siedziba usługobiorcy, tj. na terytorium Korei Południowej.
Usługi wykonywane przez Spółkę odnoszą bezpośredni skutek wobec usługobiorcy, gdyż po wykonaniu usługi sprzedaje on towar wzbogacony już o wartość usługi. Usługobiorca nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej, przez co należy rozumieć brak na terytorium kraju oddziału lub przedstawicielstwa usługobiorcy lub jakiegokolwiek substratu materialnego (biura, magazynów itp.). Nie występują również inne okoliczności wyłączające możliwość uznania usługi za wykonaną na terytorium kraju, gdzie siedzibę ma usługobiorca. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca wykonuje usługi na materiale powierzonym na rzecz X – przedsiębiorstwa, posiadającego siedzibę i miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Korei Południowej. Usługi te polegają na montażu otrzymanych komponentów, których prawo własności przysługuje spółce koreańskiej. Należy zwrócić uwagę, iż pojęcie „usług na ruchomym majątku rzeczowym” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku od towarów i usług.
W związku z tym, należy termin ten interpretować w oparciu o wykładnię językową, jako wszelkie usługi wykonywane przez podatnika, w wyniku których następuje wytworzenie nowego produktu z powierzonych materiałów, jego przerobienie lub ulepszenie, przy czym podatnik świadczący usługę nie jest właścicielem towaru powierzonego ani wytworzonego, przerobionego lub ulepszonego. W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Powyższy artykuł wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.
Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej wynikającej z art. 15 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Z opisu sprawy wynika, że kontrahent Zainteresowanego spełnia powyższą definicję podatnika. W oparciu o art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.
W myśl art. 28b ust. 2 ustawy, w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności. Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał, iż usługobiorca jest zarejestrowany w Polsce na potrzeby rozliczania podatku od towarów i usług i posiada przedstawiciela podatkowego, jednakże nie prowadzi na terenie Polski działalności gospodarczej i nie posiada na terytorium Polski siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
Po dokonaniu analizy informacji zawartych we wniosku stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sytuacji zastrzeżenia wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie mają zastosowania, zatem miejsce świadczenia usługi będącej przedmiotem pytania ustalane jest na podstawie zasady ogólnej wyrażonej w tym przepisie. Reasumując, usługa wykonywana przez Zainteresowanego dla podatnika z siedzibą w Korei Południowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, bowiem miejscem jej świadczenia w myśl art. 28b ust. 1 ustawy, nie jest terytorium kraju.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.