INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2010 r. (data wpływu 30 sierpnia 2010 r.) uzupełnionym pismami z dnia 15 listopada 2010 r. (data wpływu 16 listopada 2010 r.) oraz z dnia 23 listopada 2010 r. (data wpływu 26 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 15 listopada 2010 r. (data wpływu 16 listopada 2010 r.) oraz z dnia 23 listopada 2010 r. (data wpływu 26 listopada 2010 r.) o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Pani (wspólnik Spółki cywilnej) na podstawie umowy darowizny z dnia 2 czerwca 2006 roku stała się właścicielką niezabudowanej nieruchomości gruntowej.
Na tej nieruchomości Zainteresowany (Spółka cywilna), za zgodą Pani, zamierza dokonać inwestycji w postaci budowy obiektu gastronomicznego, odliczając przy tym podatek VAT jaki będzie poniesiony na zakup towarów i usług do budowy. Po zakończeniu budowy i oddaniu obiektu do użytkowania, Pani zamierza zgłosić Spółce żądanie – w trybie art. 231 par. 2 kc.– o wykupienie działki zajętej pod budowę. Pani oraz Wnioskodawca (wspólnicy Spółki cywilnej) zamierzają zawrzeć umowę sprzedaży działki, w trybie art. 231 par. 2 kc., jako wartość sprzedaży podając wartość samej działki, bez uwzględnienia wartości nakładów poniesionych przez Spółkę.
W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, że zakupy towarów i usług związanych z przedmiotową inwestycją (wybudowanie obiektu gastronomicznego) będą czynnościami dokonywanymi przez Spółkę cywilną, podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółka cywilna będzie miała prawo do odliczenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jakiego będzie dokonywać w trakcie przedmiotowej inwestycji?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem przewidzianym w ustawie. Z treści cyt. przepisu wynika zatem, iż aby odliczeniu podatku naliczonego było dopuszczalne, transakcja powodująca jego naliczenie, powinna pozostawać w bezpośrednim i ścisłym związku z czynnościami opodatkowanymi, które to czynności dają podatnikowi prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego.
Kwotę podatku naliczonego, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy, stanowi (..) suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Zainteresowany wskazuje, iż Spółka cywilna ponosić będzie wydatki związane z budową budynku usługowego, a ponadto podatnik skorzysta z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturach VAT dokumentujących ich poniesienie.
Po podpisaniu przez strony umowy sprzedaży działki w trybie art. 231 par 2 k.c. Wnioskodawca będzie nadal ponosić wydatki inwestycyjne, które będą ewidencjonowane przez niego na koncie środki trwałe w budowie, aż do dnia kiedy inwestycja zostanie zakończona. W momencie uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynku usługowego, Zainteresowany wprowadzi ten budynek do ewidencji środków trwałych i rozpocznie jego amortyzację począwszy od następnego miesiąca.
W całym okresie inwestycji Wnioskodawca będzie korzystać z przysługującego mu prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określonego w fakturach VAT dokumentujących poniesienie wydatków inwestycyjnych związanych z budową ww. budynku, który to po jego wybudowaniu będzie przez Zainteresowanego wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – prowadzenia działalności agroturystycznej i turystycznej.
W świetle powyższego, skoro przedmiotowy budynek zaliczony zostanie do środków trwałych Wnioskodawcy i będą dokonywane odpisy amortyzacyjne, a ponadto budynek ten będzie wykorzystywany do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, tym samym w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT, Zainteresowanemu przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego na fakturach, dokumentujących ponoszenie wydatków inwestycyjnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się prawidłowe. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy.
Treść tego przepisu wskazuje, iż: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych”. Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
Zatem odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Ponadto z powyższego wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części (w takim zakresie), w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku, w jakiej te towary i usługi nie są do nich wykorzystywane.
Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług (choćby przed zrealizowaniem prawa do odliczenia, towary bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej).
Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej.
Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy, prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza dokonać inwestycji na niezabudowanym gruncie, którego właścicielem jest Pani (wspólnik Spółki cywilnej).
Na gruncie tym Zainteresowany zamierza za zgodą właścicielki dokonać inwestycji w postaci budowy obiektu gastronomicznego, odliczając przy tym podatek VAT jaki będzie poniesiony na zakup towarów i usług do budowy obiektu. Zakupy towarów i usług związanych z przedmiotową inwestycją (wybudowanie obiektu gastronomicznego) będą czynnościami dokonywanymi przez Wnioskodawcę, podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponadto budynek po wybudowaniu będzie wykorzystywany przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – prowadzenia działalności agroturystycznej i turystycznej.
Zatem, z powyższego wynika, iż budynek służyć będzie Zainteresowanemu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Mając na uwadze art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych w związku z budową obiektu gastronomicznego, przeznaczonego do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ponadto, tut.
Organ informuje, iż w kwestii zdarzenia przyszłego dotyczącego opodatkowania przeniesienia własności gruntu zabudowanego budynkiem wydano odrębne rozstrzygniecie z dnia 8 grudnia 2010 r. nr ILPP2/443-1410/10-6/BA. Wniosek w zakresie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych został rozstrzygnięty w odrębnej interpretacji w dniu 29 listopada 2010 r. nr ILPB1/415-981/10-6/AGr. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.