INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni , przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2007 r. (data wpływu 9 listopada 2007 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 grudnia 2007 r. (data wpływu 7 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 listopada 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółdzielnia jest właścicielem nieruchomości gruntowej o powierzchni 10.996 m2 przy ul. B. oraz gruntu o powierzchni 10.793 m2 w wieczystym użytkowaniu przy ul. Ś. zabudowanej budynkami produkcyjno-biurowymi.
Obiekt przy ul. B. wybudowany został w 1951 r. W okresie obowiązywania ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, większość budynków była modernizowana, gdzie wartość modernizacji przekroczyła 30 % wartości początkowej. I tak:(…) W roku 2001 Spółdzielnia na gruntach w wieczystym użytkowaniu wybudowała nowy zakład produkcyjny – malarnia proszkowa, wraz z zapleczem magazynowym, korzystając z odliczeń VAT naliczonego, jak niżej:(…) W grudniu 2003 r. wybudowany został budynek magazynowy o wartości 1.378.102,79 zł.
W kwietniu 2005 r. wybudowany został zbiornik w malarni o wartości 7.144,00 zł, bariera elektrohydrauliczna o wartości 8.611,55 zł, gdzie również Spółdzielnia korzystała z odliczeń VAT. Od dnia obowiązywania ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług modernizacji uległy niżej wymienione środki trwałe:(…) W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przypadku sprzedaży obiektów, o których mowa powyżej Spółdzielnia jest zwolniona z VAT należnego? Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.
U. Nr 11, poz. 50 z 1993 r. ze zm.) w treści art. 7 ust. 5 wyłączyła ze zwolnienia od podatku od towarów i usług odsprzedaż towarów używanych, jeżeli te towary stanowiły składniki majątku związanego z prowadzoną działalnością. Nowelizacją ww. ustawy, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 15 lutego 2002 r. w treści art. 7 ust. 2 określiła, że zwolnienia nie stosuje się do budynków i budowli i ich części jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Ten stan prawny przeniesiony został do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w treści art. 43 ust. 6 w związku z treścią art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1. Biorąc pod uwagę, że większość budynków i budowli stanowiących własność Spółdzielni była modernizowana po roku 1993 (wartość tych ulepszeń przekroczyła 30% wartości początkowej), a Spółdzielnia miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków na ulepszenie, jednocześnie obiekty te użytkowane były przez okres dłuższy niż 5 lat, wszystko to powoduje, zdaniem Zainteresowanego, że sprzedaż wymienionych nieruchomości jest zwolniona z podatku VAT.
Ponieważ zgodnie z treścią art. 29 ust. 5 ustawy, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się gruntów, więc wartość gruntów również nie będzie podlegała opodatkowaniu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
Przez towary używane zgodnie z ust. 2 pkt 1 ww. artykułu, rozumie się budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat.
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik: miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków; użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z opisanego przez Podatnika zdarzenia przyszłego wynika iż w związku z budową obiektów wybudowanych w roku 2001 na gruntach w wieczystym użytkowaniu, Zainteresowany dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. W związku z powyższym nie został spełniony warunek wynikający z zapisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Dlatego też dostawa powyższych budowli będzie podlegała opodatkowaniu stawką 22%.
W odniesieniu do wybudowanego w grudniu 2003 r. budynku magazynowego oraz wybudowanych w kwietniu 2005 r. zbiornika w malarni oraz bariery elektrohydraulicznej, nie będzie miał zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż wymienione obiekty nie spełniają ustawowej definicji towaru używanego, a ponadto Wnioskodawca korzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
W związku z powyższym dostawa budynku magazynowego, zbiornika w malarni oraz bariery elektrohydraulicznej będzie opodatkowana stawką 22 %. W oparciu o uchwałę 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2007 r. sygn. I FPS 1/06, oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej należy traktować jak dostawę towarów. Wobec powyższego także zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów będzie podlegała opodatkowaniu wg stawki podatku w wysokości 22%, o ile nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 97, poz. 970 ze zm.). Interpretacją indywidualną z dnia 15 lutego 2008 r. nr ILPP2/443-145/07-5/JK zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie w zakresie zwolnienia od podatku nieruchomości opisanych we wniosku, które nie są objęte niniejszą interpretacją. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.