INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Samodzielnego Publicznego Zakładu Podstawowej Opieki przedstawione we wniosku z dnia 12 listopada 2009 r. (data wpływu 18 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku w związku z realizacją inwestycji pn.: „Zakup (...)” – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odzyskania podatku w związku z realizacją inwestycji pn.: „Zakup (...)”. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest osobą prawną, której organem założycielskim jest jednostka samorządu terytorialnego. Jest podmiotem samodzielnym i samofinansującym się. Świadczy w głównej mierze usługi sklasyfikowane w PKWiU 85, które są objęte zwolnieniem przedmiotowym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zainteresowany jest biernym podatnikiem VAT, zwolnionym od podatku na podstawie art. 113 ust. 1. w ramach pomocy unijnej zakład zamierza realizować inwestycję pod nazwą: „Zakup (...)”. Projekt finansowany będzie ze środków EFRR – Regionalny Program Województwa x na lata 2007-2013 oraz ze środków własnych. Planowana inwestycja służyć będzie wykonywaniu czynności opodatkowanych i zwolnionych. w ramach przedmiotowego projektu będą modernizowane pomieszczenia, które będą w bardzo niewielkim zakresie wydzierżawiane. Nie planuje się dzierżawy sprzętu medycznego. Będzie on służył wyłącznie świadczeniu usług medycznych zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust 1 ustawy.
Przewiduje się, że w kolejnych latach Wnioskodawca nie przekroczy limitu sprzedaży opodatkowanej powodującej utratę zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku VAT. Roczna kwota sprzedaży opodatkowanej w latach poprzednich nie przekroczyła 2000 zł. Zainteresowany nie planuje się zwiększenia usług w zakresie dzierżawy (wynajmu) pomieszczeń zakładu i sprzętu. Zdaniem Zainteresowanego, nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupu usług inwestycyjnych związanych z tym projektem, gdyż zgodnie z art. 113 ust. 1 Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług zwolnionym i nie przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego od realizowanych zakupów.
Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, podatek VAT nie może być zwrócony na podstawie art. 22 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. z 2008 r., Nr 212, poz. 1336 ze zm.), gdyż zgodnie z § 8 ww. Rozporządzenia środki z EFRR nie stanowią środków finansowych bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zainteresowany oświadczył, że w sprawie objętej zapytaniem nie toczy się postępowanie podatkowe przed sądem administracyjnym, jak również kontrola podatkowa. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy istnieje prawna możliwość odzyskania podatku naliczonego od zakupów związanych z realizacją inwestycji pn.: „Zakup (...)”? Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo do odliczenia oraz zwrotu podatku naliczonego od zakupów związanych z realizacją inwestycji pn.: „Zakup (...)”. Podatek naliczony należy traktować jako kwalifikowany, tj. bez możliwości odliczenia. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Podstawowe uprawnienia podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zostały zawarte w dziale IX ustawy o podatku od towarów i usług.
W myśl postanowień art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jako osoba prawna, której organem założycielskim jest jednostka samorządu terytorialnego, zamierza realizować inwestycję ze środków unijnych na lata 2007-2013, na zakup sprzętu medycznego i modernizacji dwóch przychodni. Zainteresowany jest podatnikiem podatku VAT zwolnionym i przewiduje, że w kolejnych latach nie przekroczy limitu sprzedaży opodatkowanej powodującej utratę zwolnienia podmiotowego o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Roczna kwota sprzedaży opodatkowanej w latach poprzednich nie przekroczyła 2000 zł.
Zainteresowany świadczy w głównej mierze usługi, sklasyfikowane w PKWiU 85, które są objęte zwolnieniem przedmiotowym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Realizowana inwestycja będzie podlegała zarówno czynnościom opodatkowanym jak i zwolnionym. w niewielkim stopniu modernizowane pomieszczenia będą wynajmowane. Zgodnie z 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Od dnia 1 stycznia 2011 r. na podstawie art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 215, poz. 1666), przepis ten otrzyma brzmienie - zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Jednakże art. 2 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, iż kwotę o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100.000 zł.
Ponadto w myśl art. 2 ust. 2 ww. ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r., w 2010 r. podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2009 r. była wyższa niż 50 000 zł i nie przekroczyła 100.000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 stycznia 2010 r., z zastrzeżeniem ust. 3. Należy zauważyć, że w myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.
Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy, podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne. W myśl art. 96 ust. 4 ustawy, naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 – jako „podatnika VAT zwolnionego”. Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik podatku od towarów i usług zwolniony, a obrót ze sprzedaży opodatkowanej nie przekracza w roku poprzednim 2000 zł. Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odliczenia podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn.: „Zakup (...)”, ponieważ nie jest on zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
W zakresie ww. projektu Wnioskodawca nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 224, poz. 1799). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić.
Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 7 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, zatem nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia (do dnia 31 grudnia 2009 r. na podstawie przepisów rozdziału 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług - Dz. u. Nr 212, poz. 1336).
Ponadto należy zauważyć, iż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu kwalifikacji, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.