INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 18 listopada 2009 r. (data wpływu 23 listopada 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22 stycznia 2010 r. (data wpływu 26 stycznia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku jest: nieprawidłowe – dla sprzedaży wyrobów sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 28.11.23 -63, prawidłowe – dla sprzedaży wyrobów sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 28.75.27 -59.2, 36.11.11 UZASADNIENIE W dniu 23 listopada 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.
Wniosek uzupełniono pismem z dnia 22 stycznia 2010 r. (data wpływu 26 stycznia 2010 r.) o własne stanowisko w sprawie. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca (dalej Spółka) zajmuje się produkcją galanterii łazienkowej. Jest to Zakład Pracy Chronionej. w miesiącu sierpniu 2009 r. Spółka wdrożyła do swojej produkcji nową serię produktów . Są to elementy wyposażenia łazienek, które pełnią funkcję pomocniczą dla osób niepełnosprawnych ruchowo.
Elementy te to: krzesełko prysznicowe do zamocowania w kabinie prysznicowej, ułatwiające kąpiel prysznicową osobie niepełnosprawnej (uchwyt wykonany jest z mosiądzu pokrytego warstwą chromu), uchwyt półokrągły ułatwiający korzystanie z krzesełka prysznicowego, bądź WC, uchwyt prosty wannowy, prysznicowy, bądź w wersji łącznikowej ułatwiający korzystanie osobie niepełnosprawnej z kąpieli w wannie lub pod prysznicem, oraz poruszanie się po łazience. Elementy te wykonane są z rur mosiężnych lub ze stali nierdzewnej. Dnia 10 września 2009 r. Spółka wystąpiła z pismem do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego z prośbą o przyporządkowanie numeru PKWiU do ww. elementów.
W otrzymanej odpowiedzi widnieje zapis, że zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. u. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), dla celów podatkowych nadal stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. u. Nr 42, poz. 264 ze zm.).
Wyroby serii mieszczą się w grupach: uchwyty półokrągłe, proste, krzesełka prysznicowe wykonane ze stali nierdzewnej: PKWiU 28.11.23-63 – „Elementy budowlane stalowe, pozostałe”, uchwyty półokrągłe, proste, wykonane z chromowanych rur mosiężnych: PKWiU 28.75.27 -59.2 – „Wyroby z miedzi i ze stopów miedzi, osobno niewymienione”, krzesełka prysznicowe wykonane ze stali nierdzewnej lub chromowanego mosiądzu z siedziskiem z tworzywa sztucznego, montowane trwale do ścian pomieszczeń: PKWiU 36.11.11 – „Meble do siedzenia o konstrukcji głównie metalowej”. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Jakie stawki podatku VAT ma zastosować Spółka przy sprzedaży ww. elementów?
Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z otrzymaną odpowiedzią z Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi (pismo z dnia 26 października 2009 r.), jeżeli wyprodukowany przez Spółkę element będzie ze stali nierdzewnej to zgodnie z ww. interpretacją dla następujących elementów: uchwyty półokrągłe, proste, krzesełka prysznicowe wykonane ze stali nierdzewnej o symbolu PKWiU 28.11.23-63 – „Elementy budowlane stalowe, pozostałe” można zastosować na fakturach sprzedaży 7% stawkę podatku VAT.
W ocenie Spółki, elementy wyrobów z serii produkowane z myślą o osobach niepełnosprawnych wykonane ze stali nierdzewnej mieszczą się w ww. oznaczeniu PKWiU 28.11.23-63. Natomiast dla dostawy elementów wykonanych z mosiądzu chromowanego, mieszczących się w grupowaniu PKWiU 28.75.27-59.2, jako „Wyroby z miedzi i ze stopów miedzi, osobno nie wymienione” oraz w grupowaniu PKWiU 36.11.11, jako „Meble do siedzenia o konstrukcji głównie metalowej”, zasadne jest stosowanie na fakturach sprzedaży 22% stawki podatku VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za: nieprawidłowe – w zakresie stawki podatku dla sprzedaży wyrobów sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 28.11.23-63, prawidłowe – w zakresie stawki podatku dla sprzedaży wyrobów sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 28.75.27-59.2, 36.11.11. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zajmuje się produkcją galanterii łazienkowej. Spółka wdrożyła do swojej produkcji nową serię produktów. Są to elementy wyposażenia łazienek, które pełnią funkcję pomocniczą dla osób niepełnosprawnych.
Elementy te zostały zaklasyfikowane w grupach: uchwyty półokrągłe, proste, krzesełka prysznicowe wykonane ze stali nierdzewnej: PKWiU 28.11.23-63 – „Elementy budowlane stalowe, pozostałe”, uchwyty półokrągłe, proste, wykonane z chromowanych rur mosiężnych: PKWiU 28.75.27 -59.2 – „Wyroby z miedzi i ze stopów miedzi, osobno niewymienione”, krzesełka prysznicowe wykonane ze stali nierdzewnej lub chromowanego mosiądzu z siedziskiem z tworzywa sztucznego, montowane trwale do ścian pomieszczeń: PKWiU 36.11.11 – „Meble do siedzenia o konstrukcji głównie metalowej”.
Dla prawidłowego określenia wysokości stawki podatku od towarów i usług od czynności, których przedmiotem są poszczególne towary i usługi, ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku, zwolnień od podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU. Dla celów podatku od towarów i usług obowiązuje Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. u. Nr 42, poz. 264 ze zm.).
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy jak i w przepisach wykonawczych do ustawy, przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, tj. 7%, 3% i 0%.
Elementy wyposażenia łazienek, będące przedmiotem sprzedaży, które pełnią funkcję pomocniczą dla osób niepełnosprawnych, o symbolu PKWiU 28.11.23-63 – „Elementy budowlane stalowe, pozostałe”, PKWiU 28.75.27-59.2 – „Wyroby z miedzi i ze stopów miedzi, osobno nie wymienione” oraz PKWiU 36.11.11 – „Meble do siedzenia o konstrukcji głównie metalowej” nie zostały wymieniony w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisów wykonawczych do niej, jako czynności podlegające opodatkowaniu stawkami obniżonym lub zwolnione od podatku i tym samym podlegają one opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż właściwą stawką podatku VAT przy sprzedaży elementów wyposażenia łazienek, które pełnią funkcję pomocniczą dla osób niepełnosprawnych sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 28.11.23-63, 28.75.27-59.2 oraz 36.11.11, będzie 22% stawka podatku VAT. Jednocześnie tut.
Organ wskazuje na przepis art. 41 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7% (…). w poz. 106 tego załącznika wymienione zostały wyroby medyczne, w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych, dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika – bez względu na symbol PKWiU. Zatem, jeżeli przedmiotowe elementy z serii spełniają wymogi ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o wyrobach medycznych (Dz. u. Nr 93, poz. 896 ze zm.) wówczas przy ich dostawie zastosowanie znajdzie preferencyjna stawka 7%. Tut.
Organ podatkowy nadmienia, iż warunki jakie musi spełniać wyrób, aby zostać uznanym za wyrób medyczny, procedury dotyczące rejestracji takich wyrobów oraz podmioty uprawnione do zgłoszenia wyrobów do Rejestru wyrobów medycznych regulują odpowiednie w tym zakresie przepisy. Podkreślić należy, że analiza prawidłowości klasyfikacji usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8. poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.
A zatem, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej usług będących przedmiotem wniosku. Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowania PKWiU wskazane przez Zainteresowanego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ informuje, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego stawki podatku.
Natomiast w kwestii zdarzenia przyszłego dotyczącego obowiązku wystawienia faktury korekty wydano postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z dnia 3 lutego 2010 r. nr ILPP2/443-1571/09-5/MR. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.