INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 16 listopada 2011 r. (data wpływu 18 listopada 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 13 grudnia 2011 r. (data wpływu 16 grudnia 2012 r.) oraz pismem z dnia 1 lutego 2012 r. (data wpływu 3 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku na sprzedaż drewna opałowego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku towarów i usług w zakresie stawki podatku. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 13 grudnia 2011 r. (data wpływu 16 grudnia 2012 r.) oraz pismem z dnia 1 lutego 2012 r. (data wpływu 3 lutego 2012 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz o dowód uiszczenia brakującej opłaty. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi tartak. Drewno wielkowymiarowe nr PKWiU 02.20.11.0, niezbędne do produkcji kupuje od Lasów Państwowych ze stawką podatku VAT 23%.
Zainteresowany produkuje więźbę dachową, deski, łaty, kontrłaty itp., które sprzedaje ze stawką podatku VAT 23%. Przy produkcji uzyskiwane są również odpady, które Wnioskodawca klasyfikuje jako drewno opałowe (nie kominkowe). Do tej pory Zainteresowany naliczał stawkę podatku VAT w wysokości 23% za drewno opałowe. Przeczytał jednak artykuł, w którym napisano, że drewno opałowe można sprzedawać z 8% stawką podatku VAT. Wobec powyższego, Wnioskodawca prosi o odpowiedź czy może przejść ze stawki podatku VAT 23% na 8%? W uzupełnieniu wniosku wskazano, że sprzedawane przez Wnioskodawcę drewno sklasyfikowane będzie pod numerem PKWiU 02.20.14.0 jako drewno opałowe.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy drewno opałowe może być sprzedawane z 8% stawką podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług oraz licznych artykułów, które na podobny temat Zainteresowany przeczytał, uważa on, że może stosować stawkę podatku VAT 8% przy sprzedaży drewna opałowego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do treści art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. Od dnia 1 stycznia 2011 r. na potrzeby podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz.
U. nr 207, poz. 1293 ze zm.) Stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku.
Na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z art. 146a, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług, opodatkowanych aktualnie stawką podatku w wysokości 8%, pod pozycją 18 znajdują się produkty sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 02.20.14.0 „drewno opałowe”. W objaśnieniach do załącznika nr 3 do ustawy wskazano, iż wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi tartak. Drewno wielkowymiarowe o PKWiU 02.20.11.0, niezbędne do produkcji kupuje od Lasów Państwowych ze stawką podatku VAT 23%.
Zainteresowany produkuje więźbę dachową, deski, łaty, kontrłaty itp., które sprzedaje ze stawką podatku VAT 23%. Przy produkcji uzyskiwane są również odpady, które Wnioskodawca klasyfikuje jako drewno opałowe (nie kominkowe). Do tej pory Zainteresowany naliczał stawkę podatku VAT w wysokości 23% za drewno opałowe, jednakże ma on wątpliwości, czy nie powinien sprzedawać je ze stawką 8%. Wnioskodawca poinformował, że sprzedawane przez niego drewno sklasyfikowane będzie pod numerem PKWiU 02.20.14.0 jako drewno opałowe.
W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że najistotniejszym elementem pozwalającym stwierdzić, jaką należy zastosować stawkę podatku VAT, jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru lub usługi wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Jednocześnie należy wskazać, iż to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wykonywanych czynności.
Jednocześnie podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji opisanych towarów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego. Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz.
GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić, iż sprzedaż drewna opałowego, sklasyfikowanego w PKWiU w grupowaniu 02.20.14.0 będzie opodatkowana stawką podatku 8% na podstawie ww. art. 41 ust. 2 i art. 146a pkt 2 ustawy w zw. z pozycją 18 załącznika nr 3 do ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.