INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 listopada 2010 r. (data wpływu 18 listopada 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 stycznia 2011 r. (data wpływu 10 stycznia 2011 r.) oraz pismem z dnia 9 listopada 2011 r. (data wpływu 14 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 stycznia 2011 r. (data wpływu 10 stycznia 2011 r.) oraz pismem z dnia 9 listopada 2011 r. (data wpływu 14 lutego 2011 r.) o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego oraz podpis Wnioskodawcy. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna w zakresie treningu koni, prowadzenia pensjonatu dla koni oraz organizowania zawodów sportowych. Działalność ta jest w części opodatkowana. Równocześnie złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach PROW 2007-2013 Działanie 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju na sfinansowanie inwestycji budowy placu zabaw dla dzieci na terenie XXXX, gdzie równocześnie prowadzi działalność gospodarczą. Plac zabaw będzie ogólnodostępny. Korzystać z niego będą mogli nie tylko klienci firmy Wnioskodawcy i/lub prowadzonego przez niego XXXX, ale także mieszkańcy wsi, gminy, województwa, a także przejezdni. Plac zabaw będzie również dostępny nieodpłatnie.
Oczywiście w związku z bezpieczeństwem będzie on zamykany na noc i demontowany na okres zimowy. Zainteresowany nie będzie pobierał opłat za korzystanie z niego, nie będzie również świadczył usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w zakresie sprzedaży biletów wstępu na plac zabaw oraz nie zaliczy tej inwestycji do kosztów uzyskania przychodu w swojej działalności gospodarczej. Plac zabaw nie jest w żaden sposób związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością opodatkowaną. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w takim stanie rzeczy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług, udokumentowanych fakturami VAT, związanymi z budową i wyposażeniem placu zabaw? Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku, nie będzie on miał prawa do odliczenia naliczonego podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na mocy art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010 r. kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (art. 88 ust. 4 ustawy). Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Powyższe wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna w zakresie treningu koni, prowadzenia pensjonatu dla koni oraz organizowania zawodów sportowych. Działalność ta jest w części opodatkowana. Równocześnie złożył wniosek o przyznanie pomocy w ramach PROW 2007-2013 Działanie 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju na sfinansowanie inwestycji budowy placu zabaw dla dzieci na terenie XXXX, gdzie równocześnie prowadzi działalność gospodarczą. Plac zabaw będzie ogólnodostępny. Korzystać z niego będą mogli nie tylko klienci firmy Wnioskodawcy i/lub prowadzonego przez niego XXXX, ale także mieszkańcy wsi, gminy, województwa, a także przejezdni. Plac zabaw będzie dostępny nieodpłatnie.
Oczywiście w związku z bezpieczeństwem będzie on zamykany na noc i demontowany na okres zimowy. Zainteresowany nie będzie pobierał opłat za korzystanie z niego, nie będzie również świadczył usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w zakresie sprzedaży biletów wstępu na plac zabaw oraz nie zaliczy tej inwestycji do kosztów uzyskania przychodu w swojej działalności gospodarczej. Plac zabaw nie jest w żaden sposób związany z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością opodatkowaną.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie zostanie spełniony, gdyż towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu, jak wskazał Wnioskodawca, nie będą związane z wykonywaną działalnością opodatkowaną. Zatem, Zainteresowany nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji planowanej inwestycji.
Wobec powyższego, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług, udokumentowanych fakturami VAT, związanymi z budową i wyposażeniem placu zabaw. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Nadmienia się, że do dnia 31 grudnia 2010 r. art. 86 ust. 2 ustawy obowiązywał w brzmieniu: „kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług”.
Treść tego artykułu została zmieniona na podstawie art. 1 pkt 11 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.