INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku sygnowanym datą 25 października 2010 r. (data wpływu 1 grudnia 2010 r.), uzupełnionym pismem z dnia 9 lutego 2011 r. (data wpływu 14 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wykonanie infrastruktury w postaci nawierzchni bitumicznej na drodze gminnej stanowiącej dojazd do gospodarstwa – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 1 grudnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wykonanie infrastruktury w postaci nawierzchni bitumicznej na drodze gminnej stanowiącej dojazd do gospodarstwa. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 9 lutego 2011 r. (data wpływu 14 lutego 2011 r.), w którym potwierdzono uiszczenie opłaty od wniosku. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Zainteresowany prowadzi gospodarstwo rolno-ogrodnicze.
Jest czynnym podatnikiem podatku VAT w rolnictwie i dokonuje dostaw produktów wyłącznie opodatkowanych. W bieżącym roku Gmina prowadziła prace modernizacyjne na drodze gminnej nieopodal działki Wnioskodawcy. Prace te nie obejmowały drogi gminnej prowadzącej do gospodarstwa rolno-ogrodniczego Zainteresowanego i z tego powodu wystąpił on do Gminy z propozycją rozszerzenia prowadzonych prac poprzez doprowadzenie drogi asfaltowej do jego posesji. Planowane prace, zgodnie z porozumieniem, miałyby być wykonane na drodze nieutwardzonej wzdłuż działki Wnioskodawcy. Propozycja Zainteresowanego została zaopiniowana pozytywnie przez Gminę pod warunkiem wykonania prac na własny koszt.
Decyzja o wykonaniu tych prac podyktowana była faktem wzmożonego ruchu ciężkich pojazdów należących do majątku gospodarstwa, jak również kontrahentów, a istniejąca droga nieutwardzona nie spełniała odpowiednich parametrów. Wykonanie drogi bitumicznej w znacznym stopniu pozwoli na usprawnienie dojazdu do gospodarstwa Wnioskodawcy. Od zakupów dotyczących poniesionych nakładów udokumentowanych fakturą VAT Zainteresowany odliczył podatek naliczony z tytułu inwestycji w obcym środku trwałym. Ponieważ prace modernizacyjne wykonane zostały na drodze gminnej, Wnioskodawca zamierza je przekazać w drodze darowizny na rzecz Gminy, zgodnie z zawartym porozumieniem.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Zainteresowany prawidłowo dokonał odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wykonanie infrastruktury w postaci nawierzchni asfaltowej na drodze gminnej stanowiącej dojazd do gospodarstwa? Zdaniem Wnioskodawcy, przepis z art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, zezwala na obniżenie podatku należnego o podatek naliczony w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Nakłady na infrastrukturę pozostają w ścisłym związku z realizacją celów gospodarstwa, jakimi są przychody ze sprzedaży produktów, zapewnienie bezkolizyjnego dojazdu do obiektów gospodarstwa zarówno w celu zaopatrzenia w środki produkcji, jak również w celu dojazdu kontrahentów zaopatrujących się w produkowane warzywa, jest warunkiem niezbędnym dla prowadzenia gospodarstwa. Zatem, wydatki na infrastrukturę drogową należy rozpatrywać pod kątem ich związku z działalnością rolniczą podlegającą opodatkowaniu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (…).
Zatem, stosownie do cyt. art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostają spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Wobec powyższego, przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.
Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.
O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu. Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowany prowadzi gospodarstwo rolno-ogrodnicze. Jest czynnym podatnikiem podatku VAT w rolnictwie i dokonuje dostaw produktów wyłącznie opodatkowanych. W 2010 r. Wnioskodawca poniósł wydatki na wykonanie drogi bitumicznej na nieutwardzonej drodze gminnej prowadzącej do jego gospodarstwa.
Decyzja o wykonaniu tych prac podyktowana była faktem wzmożonego ruchu ciężkich pojazdów należących do majątku gospodarstwa, jak również kontrahentów, a istniejąca droga nieutwardzona nie spełniała odpowiednich parametrów. Wykonanie drogi bitumicznej w znacznym stopniu pozwoli na usprawnienie dojazdu do gospodarstwa. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
W niniejszej sprawie warunek ten został spełniony, gdyż – jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego – nakłady dokonane przez Zainteresowanego na wykonanie drogi bitumicznej były związane (pośrednio) z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, jako czynności mające na celu usprawnienie dojazdu do miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, która – jak wskazał Wnioskodawca – jest opodatkowana podatkiem VAT.
Reasumując, Wnioskodawca na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wydatki poniesione na wykonanie infrastruktury w postaci nawierzchni bitumicznej na drodze gminnej stanowiącej dojazd do gospodarstwa, z uwagi na fakt, iż poniesione wydatki służą Zainteresowanemu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej wykonanie infrastruktury w postaci nawierzchni bitumicznej na drodze gminnej stanowiącej dojazd do gospodarstwa.
Natomiast kwestie dotyczące zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania czynności nieodpłatnego przekazania infrastruktury na rzecz Gminy oraz w zakresie korekty podatku naliczonego po dokonaniu czynności niepodlegającej opodatkowaniu, tj. po nieodpłatnym przekazaniu infrastruktury drogowej zostały rozstrzygnięte w wydanych w dniu 23 lutego 2011 r. interpretacjach indywidualnych znak ILPP2/443-1934/10-5/SJ oraz ILPP2/443-1934/10-6/SJ. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.