INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miasta, przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2010 r. (data wpływu 9 grudnia 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 lutego 2011 r. (data wpływu 21 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 grudnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 16 lutego 2011 r. (data wpływu 21 lutego 2011 r.) o doprecyzowanie przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Planowany jest przetarg na sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem filii Urzędu Miasta.
Budynek jest na majątku miasta od 1998 r. Został przejęty nieodpłatnie w drodze decyzji Urzędu Wojewódzkiego, poprzednio pełnił funkcję Przedszkola. Dotychczas budynek spełniał funkcję administracyjne, po przetargu funkcja ta może ulec zmianie na inną usługową funkcję lub funkcję mieszkalną. Sprzedaż opisanego we wniosku budynku nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm.). Między pierwszym zasiedleniem a dostawą przedmiotowego budynku nie upłynął okres krótszy niż 2 lata.
W stosunku do ww. budynku nie przysługiwało dostawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Budynek był ulepszany, a wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Od ww. wydatków nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego. W stanie ulepszonym budynek był wykorzystywany powyżej 5 lat.
W uzupełnieniu Zainteresowany wskazał, że wydatki na ulepszenie budynku stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku poniesiono w latach 2002 i 2004. Po poniesieniu powyższych nakładów budynek ten nie był oddany do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lecz pozostawał jako budynek urzędu, pełniący funkcje administracyjne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w świetle obowiązujących przepisów o podatku VAT, w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, podlega ona opodatkowaniu podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 13 punkt 2 podpunkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem starszym niż pięć lat jest zwolniona z podatku VAT. Dotyczy to zarówno gruntu jak i budynku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast w świetle art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Wskazać również należy, iż na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.
Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub oddany np. w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje sprzedać nieruchomość zabudowaną budynkiem filii Urzędu Miasta. Jak wskazał Zainteresowany sprzedaż opisanego we wniosku budynku nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm.), a między pierwszym zasiedleniem a dostawą przedmiotowego budynku nie upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Jednak w uzupełnieniu wniosku Zainteresowany poinformował, że wydatki na ulepszenie budynku stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku poniesiono w latach 2002 i 2004. Po poniesieniu powyższych nakładów budynek ten nie był oddany do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lecz pozostawał jako budynek urzędu, pełniący funkcje administracyjne. W związku z powyższym należy stwierdzić, że budynek po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej będzie oddawany do użytkowania w rozumieniu pierwszego zasiedlenia, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, dopiero z chwilą sprzedaży pierwszemu nabywcy.
Tym samym, wbrew stwierdzeniu Wnioskodawcy, przedmiotowa transakcja będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia. W konsekwencji, Zainteresowany nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z konstrukcji katalogu zwolnień wymienionego w art. 43 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że jeżeli nie znajduje zastosowania zwolnienie z podatku wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, konieczna jest weryfikacja, czy dana czynność podlega zwolnieniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Wnioskodawca w opisie sprawy wskazał także, że w stosunku do ww. budynku nie przysługiwało dostawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Budynek był ulepszany, a wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Jednak od ww. wydatków nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego. Tym samym spełnione zostały oba warunki umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Z kolei kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki, rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy.
Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z tym gruntem. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt lub jego część jest posadowiony. Reasumując, sprzedaż przedmiotowego budynku korzystać będzie ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
Ponadto, w związku z treścią art. 29 ust. 5 ustawy, zwolniona będzie również dostawa gruntu na którym jest on posadowiony. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie uznano za prawidłowe, jednakże z uwagi na zastosowanie innych przepisów prawa niż przez niego wskazane. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.