INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2010 r. (data wpływu 16 grudnia 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 lutego 2011 r. (data wpływu 21 lutego 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania lub zwrotu podatku VAT poniesionego na zakup profesjonalnych urządzeń potrzebnych mu do wykonywania działalności gospodarczej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 grudnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania lub zwrotu podatku VAT poniesionego na zakup profesjonalnych urządzeń potrzebnych mu do wykonywania działalności gospodarczej. Pismem z dnia 16 lutego 2011 r. (data wpływu 21 lutego 2011 r.) uzupełniono ww. wniosek w zakresie opisanego zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą (jako osoba fizyczna) polegającą na realizacji dźwięku i nagłośnienia różnorodnych imprez artystycznych. Obecnie stara się o pozyskanie środków z Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na zakup profesjonalnych urządzeń potrzebnych mu do wykonywania działalności gospodarczej. Zainteresowany nie jest obecnie zarejestrowany jako płatnik podatku VAT. Ze złożonego uzupełnienia do wniosku wynika, iż Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT. Zakupione profesjonalne urządzenia będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Zainteresowany korzysta obecnie ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. Wnioskodawca wskazał również, iż jest twórcą i artystą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, lecz nie jest wynagradzany w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. Odnośnie limitu 150.000 zł nie potrafi on jednoznacznie wskazać, czy w przeciągu najbliższych pięciu lat nie zostanie on przekroczony. Zakłada, iż w roku drugim lub trzecim może tę kwotę przekroczyć, tracąc tym samym zwolnienie, nabywając częściowe prawo do odliczenia podatku VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w przypadku przyznania Wnioskodawcy środków finansowych w ramach tego projektu na zakup środków trwałych istnieje prawna możliwość odzyskania podatku VAT (w gotówce, czy w jakiejkolwiek innej formie) zawartego w fakturach dokumentujących zakup tychże środków trwałych? Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku otrzymania środków finansowych na zakup środków trwałych przez podatnika niebędącego zarejestrowanym, czynnym płatnikiem podatku VAT nie ma możliwości odzyskania (zwrotu) podatku VAT zawartego w fakturach dokumentujących zakup powyższych środków trwałych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy (w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r.), kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Art. 88 ust. 4 ustawy stanowi, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni (…). Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy, zasada wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Podmioty wymienione w art. 15, zwolnione od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 i art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne (art. 96 ust. 3 ustawy). Natomiast stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł.
Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 2 grudnia 2009 r. (Dz. U. Nr 215, poz. 1666), przepis ten na podstawie art. 1 pkt 2 cyt. ustawy otrzymał brzmienie - zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Z kolei na podstawie art. 2 ust. 1 ww. ustawy, kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100 000 zł.
Należy zauważyć, że w myśl art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. W świetle art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty.
Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę (...). Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na realizacji dźwięku i nagłośnienia różnorodnych imprez artystycznych. Obecnie stara się o pozyskanie środków z Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na zakup profesjonalnych urządzeń potrzebnych mu do wykonywania działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku VAT. Zakupione profesjonalne urządzenia będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Zainteresowany obecnie korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy warunkowe jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca, korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT (art.
113 ust. 1 ustawy) – nie jest zatem czynnym podatnikiem podatku VAT uprawnionym do odliczenia podatku VAT, o którym mowa w cyt. powyżej art. 88 ust. 4 ustawy. W zakresie przedmiotowych wydatków Zainteresowany nie będzie miał również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić.
Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Zainteresowany nie spełnia tych warunków, zatem nie będzie miał możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia.
Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawnej możliwości odzyskania lub zwrotu naliczonego podatku VAT w związku z nabyciem środków trwałych (w gotówce, czy w jakiejkolwiek innej formie) zawartego w fakturach dokumentujących zakup tychże środków trwałych, gdyż nie jest on czynnym podatnikiem podatku VAT. Jednocześnie tut. Organ zwraca uwagę, iż jeżeli wartość sprzedaży opodatkowanej u Zainteresowanego przekroczy kwotę 150.000 zł – wskazaną w art. 113 ust. 1 ustawy – zwolnienie podmiotowe utraci moc i zastosowanie znajdą przepisy art. 91 ustawy.
Nadmienia się, że do dnia 31 grudnia 2010 r. zdanie wstępne przepisu art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy obowiązywało w brzmieniu: „Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7:”. Treść art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy została zmieniona na mocy art. 1 pkt 11 lit. a obowiązującej od dnia 1 stycznia 2011 r. ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652). Informuje się również, iż do dnia 31 grudnia 2010 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.).
Ponadto, w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania lub zwrotu podatku VAT poniesionego na zakup profesjonalnych urządzeń potrzebnych do wykonywania działalności gospodarczej. Natomiast rozstrzygnięcie dotyczące podatku od towarów i usług, w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia od podatku w ramach wykonywania działalności gospodarczej polegającej na realizacji dźwięku i nagłośnienia różnorodnych imprez artystycznych, zawiera odrębna interpretacja indywidualna z dnia 10 marca 2011 r. znak ILPP2/443-2025/10-4/TW.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.