INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2008 r. (data wpływu 28 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego używania nieruchomości – kamienicy nabytej w roku 1997 – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego używania nieruchomości.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W ramach działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, w roku 1997 Wnioskodawca nabył rozpoczętą budowę budynku usługowego (kamienicy). W związku z kontynuowaniem budowy i ponoszeniem wydatków na ten cel, w deklaracjach VAT-7, Wnioskodawca uwzględniał kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakupy inwestycyjne na ten cel, odpowiednio pomniejszając podatek należny.
Przejęcie budynku do użytkowania nastąpiło w 1998 r., po czym w roku 2004, Zainteresowany dokonał zmiany przeznaczenia budynku z usługowego na mieszkalno-usługowy, w którym udział powierzchni mieszkalnej wynosił 47,34%, natomiast powierzchni usługowej 52,66% całkowitej powierzchni budynku. Zaznaczenia wymaga, że poniesione nakłady finansowe na modernizację budynku, w związku ze zmianą jego przeznaczenia, nie przekroczyły 30% wartości początkowej budynku.
Po zmianie przeznaczenia budynku z usługowego na mieszkalno-usługowy (użytkowy), zarówno lokale, które zachowały status usługowy, jak i lokale mieszkalne, nadal były wynajmowane, te ostatnie jako mieszkania lub samodzielne pokoje, w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę samodzielnie.
Od dnia 1 kwietnia 2005 r., na podstawie dotychczasowego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, Zainteresowany kontynuuje działalność gospodarczą, tyle że w formie spółki cywilnej, do której wniósł jako wkład niepieniężny (aport) swoje dotychczasowe przedsiębiorstwo, z zastrzeżeniem jednakże, przyjętym w treści umowy spółki cywilnej, że opisana wyżej kamienica (budynek) zostaje oddana spółce cywilnej tylko do nieodpłatnego używania. Od czynności oddania spółce cywilnej budynku do nieodpłatnego używania, płacony był podatek od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z treścią przepisu art. 6 ust. 2 pkt 8 lit. e ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Po fakcie wniesienia do spółki cywilnej tytułem aportu dotychczas prowadzonego przedsiębiorstwa, w tym budynku do nieodpłatnego używania, biorąc pod uwagę, iż spółka cywilna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i uzyskuje przychody, z tytułu używania budynku, opodatkowane podatkiem od towarów i usług, także wynajmując lokale, Wnioskodawca zgłosił Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G., iż zaprzestał dokonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług jako osoba fizyczna, samodzielnie prowadząca działalność gospodarczą, gdyż od chwili zawarcia umowy spółki cywilnej, tej działalności, samodzielnie już nie prowadzi, choć nadal pozostaje przedsiębiorcą.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przedstawionym wyżej stanie faktycznym, oddanie spółce cywilnej opisanego budynku (kamienicy) do nieodpłatnego używania, należy traktować jako odpłatne świadczenie usługi, w rozumieniu przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a więc czy czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę warunki uznania nieodpłatnego świadczenia opisane w treści art.8 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przy zaistnieniu których traktuje się takie świadczenie jak odpłatne świadczenie usług, podlegające podatkowi od towarów i usług, w przedstawionym stanie faktycznym, tego rodzaju świadczenie Wnioskodawcy jak oddanie budynku do nieodpłatnego używania spółce cywilnej, której jest wspólnikiem, kontynuującym przy tym dotychczasową działalność, tyle że w zmienionej formie prawnej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie ze wskazanym przepisem, przesłankami determinującymi uznanie (traktowanie) nieodpłatnego świadczenia usług, jako odpłatnego świadczenia usług są: brak związku świadczonych usług z przedmiotem działalności przedsiębiorstwa, istnienie prawa do odliczenia kwoty podatku z tytułu nabycia przez podatnika towarów związanych z nieodpłatnym używaniem. W tym przypadku zachodzi druga przesłanka, gdyż Zainteresowany przy nabyciu nieruchomości (budynku), którą oddał do nieodpłatnego używania spółce cywilnej, której jest wspólnikiem, posiadał prawo do odliczenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu nabycia i z tego prawa skorzystał.
Nadto przy zmianie przeznaczenia skorzystał także z odliczenia podatku VAT, naliczonego przy nakładach poniesionych na modernizację. Jednakże, oddanie do nieodpłatnego używania mieści się w katalogu czynności podlegających przepisom ustawy, gdy łącznie spełnione zostaną powyżej wskazane dwa warunki, a brak któregokolwiek z nich spowoduje wyłączenie tego rodzaju czynności z zakresu opodatkowania tym podatkiem.
W ocenie Wnioskodawcy, zważyć ponadto należy, że Zainteresowany przystępując do spółki i ustanawiając w umowie spółki cywilnej nieodpłatne używanie przez spółkę budynku, nie utracił statusu przedsiębiorcy i nadal posiada przedsiębiorstwo związane z prowadzoną działalnością gospodarczą tyle, że wspólne przedsiębiorstwo w ramach spółki cywilnej.
Samo zawarcie przez Wnioskodawcę umowy spółki cywilnej i oddanie spółce budynku do nieodpłatnego używania, nie zmieniło faktu, iż nadal pozostaje przedsiębiorcą, jak też pozostaje właścicielem nieruchomości, która wykorzystywana jest w działalności gospodarczej prowadzonej przez niego, tyle, że w spółce cywilnej, a więc nieodpłatne świadczenie związane było i jest z prowadzonym przedsiębiorstwem.
Zwrócenia uwagi wymaga także, że zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej, jak też treścią umowy spółki cywilnej, do przedmiotu działalności przedsiębiorstwa Wnioskodawcy przed jego wniesieniem do spółki, jak też spółki cywilnej, należy m.in. wynajem nieruchomości, co tworzy stan, w którym oddanie spółce cywilnej nieruchomości do nieodpłatnego używania, pozostaje w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa przez Zainteresowanego, gdyż w ramach tego przedsiębiorstwa, uzyskuje on przychody z tytułu najmu, tyle, że poprzez spółkę cywilną.
Zdaniem Wnioskodawcy, daje to, więc jednoznaczną podstawę do stwierdzenia, że oddanie spółce cywilnej, której jest wspólnikiem, budynku do nieodpłatnego używania, jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa przez Wnioskodawcę, tym bardziej, iż z tego tytułu Zainteresowany jako przedsiębiorca uzyskuje przychody, tyle, że rozliczanie w ramach spółki cywilnej. Uznać, więc należy, że okoliczność dotycząca formy działalności (udział w spółce cywilnej), nie może determinować uznania, iż nieodpłatne świadczenie nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa przez Wnioskodawcę.
W związku z powyższym, zdaniem Zainteresowanego, w przedstawionym stanie faktycznym, nie występuje pierwsza z przesłanek, o których mowa w przepisie art. 8 ust. 2 ustawy, czyli brak związku świadczonych usług z przedmiotem działalności przedsiębiorstwa, a których wystąpienie musi mieć charakter łączny, co uzasadnia wniosek, iż czynności oddania, opisanego wyżej budynku do nieodpłatnego używania spółce cywilnej, nie można traktować jako zrównanej z odpłatnym świadczeniem usług, co dopiero uzasadniałoby opodatkowanie tej czynności podatkiem od towarów i usług.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.
Z powyższego zapisu wynika, że nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów uznaje się za odpłatne świadczenie usług, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki wynikające z ww. przepisu: nieodpłatne świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W opisanym we wniosku stanie faktycznym oraz przedstawionym stanowisku własnym, kilkakrotnie przez Wnioskodawcę zostało podkreślone, iż nieodpłatne używanie nieruchomości przez spółkę cywilną „pozostaje w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa przez Zainteresowanego, gdyż w ramach tego przedsiębiorstwa, uzyskuje on przychody z tytułu najmu, tyle, że poprzez spółkę cywilną”.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. z 2007 r. Dz. U. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.
Zauważyć jednak należy, iż w świetle zapisu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Oznacza to, że w świetle wyżej przytoczonego przepisu osoba fizyczna i spółka cywilna jako jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej są, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, odrębnymi podatnikami. Stosownie do zapisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.
U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.) osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej, zwane dalej "NIP". W konsekwencji powyższych przepisów, spółka cywilna dokonuje zgłoszenia identyfikacyjnego i otrzymuje na potrzeby podatku VAT samodzielny numer NIP, niezależny od indywidualnych numerów wspólników niezbędnych dla rozliczenia podatku dochodowego, czy składek na ubezpieczenie społeczne.
Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego we wniosku, przedmiotowa nieruchomość została oddana do używania spółce cywilnej, a więc w świetle ustawy o podatku VAT, to odrębny podmiot (spółka cywilna) wykorzystuje ją do swojej działalności.
Biorąc pod uwagę powyższą analizę i przytoczone przepisy, stwierdza się, że podatnikowi – Wnioskodawcy – przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z kontynuowaniem budowy kamienicy zakupionej w stanie surowym na działalność gospodarczą oraz, że nieodpłatne jej użyczenie innemu podmiotowi (spółce cywilnej) nie ma związku z prowadzonym przez Zainteresowanego przedsiębiorstwem osoby fizycznej wykonującej działalność gospodarczą. Tym samym czynność nieodpłatnie świadczonej usługi (nieodpłatnego użyczenia) spełnia warunki, aby uznać ją za podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W zakresie opodatkowania nieodpłatnego używania nieruchomości – kamienicy nabytej w roku 1994 - zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie z dnia 28 maja 2008 r. nr ILPP2/443-209/08 -3/GZ. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.