INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 20 lutego 2008 r. (data wpływu 28 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego używania nieruchomości – kamienicy nabytej w roku 1994 – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego używania nieruchomości.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W roku 1994 Wnioskodawca nabył budynek (kamienicę), wybudowany do celów usługowych (lokale użytkowe). Budynek nie został nabyty przez Zainteresowanego w ramach działalności gospodarczej, wobec czego, z tytułu nabycia budynku, Wnioskodawca nie był uprawniony i nie korzystał z odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług od podatku należnego. Budynek jest używany od 1995 r. W związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej w roku 1997, w tym samym roku, budynek został przyjęty do ewidencji środków trwałych w działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, obejmującej w szczególności najem nieruchomości.
W trakcie wykorzystywania budynku na cele prowadzonej działalności gospodarczej związanej z najmem lokali, dokonano ulepszeń (modernizacji) budynku i poniesiono na ten cel wydatki, korzystając przy tym z prawa do obniżenia kwot podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy tych wydatkach, jednakże wydatki poniesione na ten cel przez Wnioskodawcę, były niższe niż 30% wartości początkowej budynku, a według klasyfikacji obiektów budowlanych, budynek zachował status budynku do celów usługowych (lokale użytkowe).
Od dnia 1 kwietnia 2005 r., na podstawie dotychczasowego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, Zainteresowany kontynuuje działalność gospodarczą tyle że w formie spółki cywilnej, do której wniósł jako wkład niepieniężny (aport) swoje dotychczasowe przedsiębiorstwo, z zastrzeżeniem jednakże, przyjętym w treści umowy spółki cywilnej, że opisana wyżej kamienica (budynek), zostaje oddana spółce cywilnej tylko do nieodpłatnego używania. Od czynności oddania spółce cywilnej budynku do nieodpłatnego używania, płacony był podatek od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z treścią przepisu art. 6 ust. 2 pkt 8 lit. e ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Po fakcie wniesienia do spółki cywilnej tytułem aportu dotychczas prowadzonego przedsiębiorstwa, w tym budynku do nieodpłatnego używania, biorąc pod uwagę, iż spółka cywilna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i uzyskuje przychody z tytułu używania budynku, opodatkowane podatkiem od towarów i usług, także wynajmując lokale, Wnioskodawca zgłosił Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G., iż zaprzestał dokonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług jako osoba fizyczna, samodzielnie prowadząca działalność gospodarczą, gdyż od chwili zawarcia umowy spółki cywilnej, tej działalności, samodzielnie już nie prowadzi, choć nadal pozostaje przedsiębiorcą i kontynuuje tę działalność w spółce cywilnej.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w przedstawionym wyżej stanie faktycznym, oddanie spółce cywilnej opisanego budynku (kamienicy) do nieodpłatnego używania, należy traktować jako odpłatne świadczenie usługi, w rozumieniu przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a więc czy czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a w przypadku negatywnej odpowiedzi na to pytanie, czy w takim razie, Wnioskodawca jest zwolniony z tytułu nieodpłatnego oddania budynku do używania przez spółkę cywilną na mocy przepisów art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, przy uwzględnieniu treści przepisów ust. 2 i ust. 6 tego samego artykułu ustawy?
Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę warunki uznania nieodpłatnego świadczenia opisane w treści art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, przy zaistnieniu których traktuje się takie świadczenie jak odpłatne świadczenie usług, podlegające podatkowi od towarów i usług, w przedstawionym stanie faktycznym, tego rodzaju świadczenie Zainteresowanego jak oddanie budynku do nieodpłatnego używania spółce cywilnej, której jest wspólnikiem, kontynuującym przy tym dotychczasową działalność, tyle że w zmienionej formie prawnej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zgodnie ze wskazanym przepisem, przesłankami determinującymi uznanie (traktowanie) nieodpłatnego świadczenia usług, jako odpłatnego świadczenia usług są: brak związku świadczonych usług z przedmiotem działalności przedsiębiorstwa, istnienie prawa do odliczenia kwoty podatku z tytułu nabycia przez podatnika towarów związanych z nieodpłatnym używaniem.
Podkreślenia wymaga, że w przedstawionym stanie faktycznym, w ocenie Wnioskodawcy nie zachodzi żaden z warunków, o których mowa w treści przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż nie ma podstaw do stwierdzenia, iż brak jest związku oddania budynku do nieodpłatnego używania spółce cywilnej, której Wnioskodawca jest wspólnikiem, z przedmiotem działalności przedsiębiorstwa, a nadto przy nabyciu budynku, który został oddany do nieodpłatnego używania, Zainteresowany nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Niezależnie od powyższego, gdyby stanowisko organu dokonującego interpretacji, w tym zakresie było odmienne, Wnioskodawca uważa, że spełnia warunki do zwolnienia od podatku z tytułu oddania budynku do nieodpłatnego używania spółce cywilnej, biorąc pod uwagę przypadki określone w przepisach art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, przy uwzględnieniu treści przepisów ust. 2 i ust. 6 tego samego artykułu ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 8 ust. 2 ustawy, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jako odpłatne świadczenie usług.
Z powyższego zapisu wynika, że nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów uznaje się za odpłatne świadczenie usług, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki wynikające z ww. przepisu: nieodpłatne świadczenie usług nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami. Przez świadczenie usług niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.
Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 cyt. ustawy jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W opisanym we wniosku stanie faktycznym oraz przedstawionym stanowisku własnym, Wnioskodawca podkreśla, iż nie ma podstaw do stwierdzenia, że brak jest związku „oddania budynku do nieodpłatnego używania spółce cywilnej, której Wnioskodawca jest wspólnikiem, z przedmiotem działalności przedsiębiorstwa”.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. z 2007 r. Dz. U. Nr 155, poz. 1095 ze zm.) przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.
Zauważyć jednak należy, iż w świetle zapisu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Oznacza to, że w świetle wyżej przytoczonego przepisu osoba fizyczna i spółka cywilna jako jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej są, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, odrębnymi podatnikami. Stosownie do zapisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz.
U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.) osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu oraz otrzymują numery identyfikacji podatkowej, zwane dalej "NIP". W konsekwencji powyższych przepisów, spółka cywilna dokonuje zgłoszenia identyfikacyjnego i otrzymuje na potrzeby podatku VAT samodzielny numer NIP, niezależny od indywidualnych numerów wspólników niezbędnych dla rozliczenia podatku dochodowego, czy składek na ubezpieczenie społeczne.
Uwzględniając powyższą analizę stwierdza się, iż przedmiotowa nieruchomość służy działalności spółki cywilnej i wykorzystywana jest do jej działalności. Tym samym jej nieodpłatne użyczenie nie ma związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Jednakże, ze względu na niespełnienie drugiego z warunków, czyli braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości, czynność nieodpłatnego użyczenia przedmiotowej nieruchomości spółce jest dla Zainteresowanego czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje fakt, iż Wnioskodawca dokonał odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione w związku z ulepszeniem budynku. W zakresie opodatkowania nieodpłatnego używania nieruchomości – kamienicy nabytej w roku 1997 - zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie z dnia 28 maja 2008 r. nr ILPP2/443-209/08 -2/GZ. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.